III SA/Kr 1588/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz WSA Barbara Pasternak Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2013 r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 16 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego A. B. kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym przez A. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Agencja [...] A postanowieniem z dnia 16 maja 2012r. znak [...] wydanym na podstawie przepisu art. 59 § 1 i 2 w zw. z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267) Główny Inspektor Transportu Drogowego odmówił przywrócenia A. B. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] 2011r. znak [...]. Postanowienie zapadło w następujących okolicznościach stanu faktycznego: Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego na mocy decyzji z [...] 2011r. znak [...] nałożył na A. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Agencja [...] A karę pieniężną w wysokości 9 500 zł za naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U.2007.125.874 ze zm.). Decyzja została wysłana skarżącemu na adres Osiedle Z w T i jako nieodebrana z adnotacją o podwójnym awizo wróciła do organu. W dniu 30.03.2012r. skarżący wniósł do Głównego Inspektora Transportu Drogowego za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww decyzji, równocześnie składając odwołanie. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący zauważył, że zarówno decyzja jak i zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostały wysłane na nieprawidłowy adres (ul. K w T), gdyż właściwym jest adres ul. K, N, gdzie mieści się zakład główny przedsiębiorcy. Skarżący zauważył przy tym, że organ miał wiedzę o tym adresie z zaświadczenia o prowadzeniu działalności gospodarczej, które wpłynęło do organu w dniu 28.03.2011r. a mimo to wysłał decyzję na inny adres. Skarżący wskazał również, że dopiero w dniu 23.03.2012r. odebrał w siedzibie organu decyzję wraz z kompletem dokumentów. Główny Inspektor Transportu Drogowego wydał po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania opisane na wstępie postanowienie, wychodząc z założenia, że prawidłowo doręczono skarżącemu decyzję z [...] 2011r. a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie podlega uwzględnieniu, gdyż po pierwsze skarżący nie dochował siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi a po drugie skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu. Organ przyjął jednocześnie, że skarżący wniósł odwołanie po terminie. Wyjaśniając kwestie doręczenia pism w postępowaniu administracyjnym osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą organ wskazał na przepisy art. 25 Kodeksu cywilnego, stanowiące o definicji miejsca zamieszkania, art. 25 pkt 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stanowiący o elementach zgłoszenia do Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej, w tym o oznaczeniu miejsca zamieszkania i adresie zamieszkania przedsiębiorcy, adres do doręczeń przedsiębiorcy i adresy, pod którymi jest wykonywana działalność gospodarczą, zaznaczając, na dzień wydania decyzji obowiązywał przepis art. 27 ust. 2 pkt 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stanowiący, że składając wniosek o wpis do ewidencji przedsiębiorca powinien podać oznaczenie miejsca zamieszkania i adres, jego adres do doręczeń oraz adres, pod którym jest wykonywana działalność gospodarcza. Organ, odnosząc powyższe do stanu faktycznego wskazał, że zasadnie Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego przesłał zawiadomienie o wszczęciu postępowania na adres wynikający z okazanego do kontroli zaświadczenia nr [...] na przewozy na potrzeby własne to jest na ul. K w T. Następnie wobec nieodebrania przez skarżącego przesyłki pod tym adresem, organ podjął się ustaleń co do miejsca zamieszkania przedsiębiorcy. Ustalono, między innymi na podstawie zaświadczenia z 24.03.2011r. o wpisie przedsiębiorcy do ewidencji działalności gospodarczej, iż adres zamieszkania skarżącego to Osiedle Z w T. W związku z tym ponowiono wysłanie zawiadomienia o wszczęciu postępowania na ww adres, wysyłając tam również decyzję. Generalnie Główny Inspektor Transportu Drogowego uznał, że w sprawie należycie dokonano ustaleń co do adresu zamieszkania skarżącego jako adresu, pod który należało wysłać pisma w sprawie, zauważając, że we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nie było informacji o odrębnym adresie do doręczeń. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi A. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzucił, że postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. Jako naruszenie prawa wskazał fakt, że dokonano obrazy zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 8 i art. 10 k.p.a, co przejawiło się naruszeniem obowiązku rozpatrzenia stanu faktycznego w świetle wszystkich przepisów prawa materialnego, mogących mieć zastosowanie w sprawie. Dodatkowo skarżący wskazał na naruszenie art. 58 k.p.k przez przyjęcie, że skarżący nie uprawdopodobnił faktu dochowania siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu jak też nie uprawdopodobnił braku winy, podczas gdy ta czynność została dokonana przed upływem siedmiu dni. W związku ze wskazanymi naruszeniami prawa skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko w sprawie, wnosząc o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 16.05.2013 r. skarżący wyjaśnił, że o istnieniu decyzji nakładającej na niego karę pieniężną dowiedział się dopiero na etapie postępowania egzekucyjnego. Główny Inspektor Transportu Drogowego kierując bowiem sprawę do egzekucji wskazał adres siedziby firmy. Po wizycie komornika w siedzibie firmy skarżący udał się do organu w R i odebrał kopię decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych została poddana organów administracji publicznej pod kątem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpatrywanej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem organ naruszył przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania a okoliczność ta stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a obliguje sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia o odmowie przywrócenia A. B. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] 2011r. znak [...]. Instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu administracyjnym uregulowana jest w przepisach art. 58 i 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267). Przepisy te stanowią, że § 1 W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. § 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. § 3. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Art. 59. § 1. O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. § 2. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. W niniejszej sprawie wyłoniła się kwestia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2011r. znak [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej, która została wysłana na adres zamieszkania skarżącego na Os. Z w T i była dwukrotnie awizowana. Organ wyższego stopnia przyjął, kierując się datą awiza 09.05.2011r. i 17.05.2011r. oraz treścią przepisu 44 § 1 pkt 1 Kpa, iż skarżący nie wniósł w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji (w tym przypadku chodziło o fikcję doręczenia) odwołania od ww decyzji natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie mógł zostać uwzględniony po pierwsze z tego względu, że nie został złożony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi a po drugie z tego względu, że skarżący nie uprawdopodobnił należycie okoliczności zawinienia w uchybieniu terminu, u podstaw tych wniosków formułując tezę, że doręczenie decyzji przez Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego było w zgodzie z prawem. Ustalenia organu i poczynione wnioski są w ocenie Sądu jednak przedwczesne i dokonane z naruszeniem przepisów postępowania o uchybieniu terminów w postępowaniu administracyjnym i o doręczaniu pism w postępowaniu administracyjnym tj. przepisów art. 58 1 w zw. z art. 44 § 1 i 4 Kpa. Termin jest uchybiony w sytuacji gdy strona nie zachowuje terminu do dokonania czynności w postępowaniu administracyjnym przy tym istotnym jest, że bieg terminu do dokonania czynności musi rozpocząć swój bieg skutecznie. W tym względzie obowiązują przepisy art. 57 Kpa o zasadach obliczania terminów oraz przepisy o doręczeniach zawarte w rozdziale 8 Kpa. Decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] 2011r. powinna być skierowana do A. B. jako do osoby prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Agencja [...] A zgodnie z przepisem art. 42 § 1 Kpa stanowiącym, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich miejscu zamieszkania lub miejscu pracy, który to przepis musi być wykładany z uwzględnieniem okoliczności, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod innym adresem niż miejsce zamieszkania, na co wyraźne wskazuje zaświadczenie o wpisie w ewidencji działalności gospodarczej (k.37). W pkt 2 wskazane zostało, że adresem zamieszkania i adresem przedsiębiorcy jest T Osiedle Z a adresem zakładu głównego, oddziału lub innego stałego miejsca wykonywania działalności jest N ul. K. Wynika z tego, że organ orzekający w pierwszej instancji winien kierować decyzję na adres miejsca wykonywania działalności, jak słusznie zauważył skarżący. Również trafne jest jego spostrzeżenie, że organ znał treść tego zaświadczenia przed wydaniem decyzji, które miało miejsce w dniu [...] 2011r. a zaświadczenie wpłynęło do organu w dniu 04.04.2011r. Skierowanie przez organ pierwszej instancji decyzji na adres zamieszkania skarżącego a nie adres prowadzenia działalności ma konsekwencje w postaci nierozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania, co więcej konsekwencje w postaci niewejścia tej decyzji do obrotu prawnego, a zatem rozważania w przedmiocie tego czy skarżący w sposób zawiniony lub nie uchybił terminowi do wniesienia odwołania są przedwczesne a nawet w świetle stanu rzeczy sprawy niedopuszczalne. Główny Inspektor Transportu Drogowego rozpoznając sprawę ponownie winien uwzględnić przepisy art. 110 Kpa o zasadzie związania decyzją i art. 134 Kpa o niedopuszczalności odwołania a także winien zobligować organ pierwszej instancji do prawidłowego doręczenia decyzji pierwszej instancji. Wobec powyższego należy przyjąć, że zaskarżone postanowienie jako wydane z naruszeniem przepisów postępowania (art. 44 i 58 § 1 kpa) podlega uchyleniu na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a, gdyż ma wpływ na wynik sprawy z racji zamknięcia skarżącemu drogi do odwołania się od decyzji z [...] 2011r. W pkt II orzeczenia Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.