II SAB/Kr 45/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej K [...] G.M.-W. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2013 r. sprawy ze skargi K.K. na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w K. Oddział w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje [...] S.A. z siedzibą w K. Oddział w B. do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia czynności w sprawie z wniosku K.K. z dnia 12 grudnia 2012 r. – w terminie 7 dni; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od [...] S.A. z siedzibą w K. Oddział w B. na rzecz skarżącego K.K. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. K.K. w piśmie z 12.12.2012 r. wystąpił do [...] Dystrybucja S.A. z siedzibą w K. o udostępnienie w terminie do 27.12.2012 r. dokumentacji techniczno - prawnej w tym dokumentacji prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury elektroenergetycznej na działce nr [...] opisanej w prowadzonej przez Sąd Rejonowy w B. VII Wydział Ksiąg Wieczystych księdze wieczystej KW nr [...], w szczególności do przedłożenia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych na działce nr [...] opisanej w prowadzonej przez Sąd Rejonowy w B. VII Wydział Ksiąg Wieczystych księdze wieczystej KW nr [...] oraz innych dokumentów techniczno -prawnych. [...] S.A. oddział w B. w piśmie z 15.01.2013 r. wyjaśniło, że przez działkę nr [...] położoną w B. przebiega napowietrzna linia średniego napięcia 15 kV relacji GPZ B. - GPZ Rafineria. Linia ta wybudowana została przez PKP dla zasilania podstacji trakcyjnej w [...] . Zachowane dokumenty archiwalne wskazują na jej istnienie co najmniej od 1967 r. Biorąc zatem pod uwagę okres istnienia linii w granicach ww. działki, uprawnione jest twierdzenie, iż spełnione zostały wszystkie przesłanki niezbędne do sądowego stwierdzenia zasiedzenia służebności, zgodnie z art. 292 kodeksu cywilnego w związku z art. 172 k.c. Ustosunkowując się do wniosku o udostępnienie dokumentacji techniczno-prawnej, spółka poinformowała, że nie przesyła tego rodzaju materiałów. Pozostają one jednakże do wglądu w siedzibie [...] Dystrybucja Spółka Akcyjna Oddział w B. , po uprzednim telefonicznym uzgodnieniu terminu (w piśmie podano nr telefonu). W piśmie z 26.02.2013 r. K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w K. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej z 12.12.2012 r. Skarżący domagał się stwierdzenia bezczynności [...] S.A. z siedzibą w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej i zobowiązania [...] S.A. z siedzibą w K. do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie zgodnie z wnioskiem w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wydanego orzeczenia, a także zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w aktualnie obowiązujących przepisach prawa brak jest wskazania, że w przypadku skargi na bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej strona skarżąca związana jest jakimkolwiek terminem na jej wniesienie. Skarżący odwołał się do treści art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z 6.09.2001 r. ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, póz. 1198 ze zm.), jak również do orzecznictwa sądów administracyjnych, w tym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanego w sprawie sygn. akt l OSK 851/10, w którym dokonano interpretacji pojęcia "zadania publiczne". Skarżący wskazał również, że w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 25.07.2006 r. w sprawie sygn. akt P 24/05, OTK-A 2006/7/87 podniesiono, że obowiązkiem władz publicznych jest zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego kraju, a więc dążenie do zaspokojenia zarówno istniejących, jak i przewidywanych potrzeb energetycznych, a realizacja tego obowiązku uzasadnia poddanie gospodarki energetycznej ograniczeniom wolności działalności gospodarczej charakterystycznym dla rynku regulowanego. Trybunał powołując się na literaturę przedmiotu zaznaczył też, że w tym celu państwo wkracza władczo w działalność gospodarczą przedsiębiorstw energetycznych, które są de facto przedsiębiorstwami użyteczności publicznej. Na szczególne obowiązki przedsiębiorstw energetycznych zwracał także uwagę Sąd Antymonopolowy- Sąd Okręgowy w Warszawie (wyrok z 10.01.2001 r., XVII Ame 57/00). Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 2.02. 2010 r., sygn. akt II SAB/Kr 112/09 stwierdził że szeroki krąg uprawnień przedstawicieli przedsiębiorstw energetycznych w zestawieniu z brzmieniem art. 1 ust 1 Prawa energetycznego, w którym mowa o polityce energetycznej państwa, a także rola jaką przedsiębiorstwa te odgrywają w systemie gospodarczym kraju, muszą prowadzić do wniosku, że wykonują one zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, są podmiotami obowiązanymi do udostępniania informacji publicznej. Na koniec skarżący argumentował, że złożenie skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie wymaga uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. [...] S.A. Oddział w B. wniosła o odrzucenie skargi, względnie oddalenie skargi oraz obciążenie kosztami postępowania skarżącego. Spółka podkreśliła, że żądanie udostępnienia informacji publicznej ma związek z zamiarem wystąpienia z roszczeniami o charakterze majątkowym. Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych spółka argumentowała, że informacją publiczną jest wyłącznie informacja o sprawach publicznych. Jak stwierdził bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 sierpnia 2010 r. sygn. akt l OSK 851/07 "Obowiązki operatora systemu dystrybucyjnego wymienia art. 9 c ust. 3 ustawy Prawo energetyczne i z pewnością działalność przedsiębiorstwa energetycznego w tym zakresie dotyczy spraw publicznych w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednak dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP są "zadaniami publicznymi" i jedynie działalność przedsiębiorstwa energetycznego nie mieszcząca się w katalogu wymienionym w art. 9 c ust. 3 ustawy Prawo energetyczne jeżeli dotyczy "sprawy publicznej" nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. O obowiązku udostępniania przez przedsiębiorstwa energetyczne żądanej informacji decyduje zatem to czy dotyczy ona "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie." Strona podkreśliła, że jest spółka akcyjną stanowiąca według statystyki G.U.S. własność również osób prywatnych. Z kolei zadania publiczne dotyczyłyby jej zadań jako operatora systemu dystrybucyjnego, o jakich mowa w przepisie art. 3 pkt 25 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 85 póz. 625, ze zm.), tj. dystrybucji paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialności za ruch sieciowy w systemie dystrybucyjny elektroenergetycznym, zapewnienie bieżącego i długookresowego bezpieczeństwa funkcjonowania tego systemu, eksploatacji, konserwacji, remontów oraz niezbędnej rozbudowy sieci dystrybucyjnej, w tym połączeń z innymi systemami elektroenergetycznymi. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 12 tejże ustawy przedsiębiorstwem energetycznym jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakres wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji paliw albo energii lub obrotu nimi. Jednakże zakres ten dotyczyłby nie całej sfery działalności przedsiębiorstwa energetycznego jako operatora systemu dystrybucyjnego, a tej części tej sfery, która dotyczyłaby zadań wynikających z przepisów ustawy Prawo energetyczne, w zakresie który dotyczy informacji publicznej. W ocenie spółki nie stanowi informacji publicznej do jakiej udostępnienia jest zobowiązana jako podmiot wykonujący zadania publiczne udostępnienie dokumentów historycznych, związanych z usytuowaniem urządzeń energetycznych, gdyż w tym zakresie nie realizuje żadnych, a tym bardziej władczych uprawnień państwa. Ponadto spółka nie wytwarzała tych dokumentów, nie dysponuje nimi gdyż nie zostały one jej przekazane, a z uwagi na upływ mogły one ulec zniszczeniu. Nadmieniła, że z racji upływu czas nie dysponują nimi także archiwa państwowe. Niezależnie jednak od powyższego, w ocenie spółki żądanie udostępnienia tych decyzji należy kierować do organów administracji publicznej które je wytworzyły. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne są powołane do kontroli administracji publicznej, w tym w zakresie orzekania m. in. w sprawach na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s. a., przy czym zgodnie z treścią art. 149 ustawy sąd uwzględniając taką skargę zobowiązuje organ da wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia albo obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie stwierdza czy bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarga jest zasadna. W pierwszym rzędzie należy wskazać, że przedmiotowa skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 p.p.s.a., ponieważ stosownie do treści art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z 6. 09. 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 póz. 1198 ze zm.), przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Oznacza to zatem, że przepisy kpa nie mają zastosowania w zakresie pozostałych czynności podejmowanych przez organ na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, w tym do czynności materialno-technicznych w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Jakkolwiek art. 52 §.3 p.p.s.a. stanowi, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § pkt 4 p.p.s.a. jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa to bezczynność nie wchodzi w zakres pojęcia "akty lub czynności", a ponieważ ustawa o odstępie do informacji publicznej nie wskazuje dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym w ramach jej realizacji (za wyjątkiem art. 16 ust.1 i 2 ) należy przyjąć, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenie informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa. A zatem nie są wiążące również żadne terminy do jej skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie z K.K. wystąpił do [...] S.A. z siedzibą w K. z wnioskiem z 12 grudnia 2012 r. o wskazanie dokumentacji techniczno-prawnej w tym dokumentacji prawnej będącej podstawą lokalizacji budowy infrastruktury elektroenergetycznej na działce nr [...] KW nr [...] prowadzona przez Sąd Rejonowy w B. Wydz. VII. Nadto wskazał, że oczekuje udostępnienia ww. informacji w terminie do 2 grudnia 2012 r. W odpowiedzi [...] S.A. Oddział w B. j jako właściwy w sprawie pismem z 15 stycznia 2013 r. wskazał, że "nie znajduje podstaw do spełnienia żądań zawartych w wezwaniu" i wyjaśnił, że linia napowietrzna przebiegająca przez działkę nr [...] położona w B. została wybudowana przez PKP dla zasilania podstacji w C. –D. , z posiadanych przez spółkę dokumentów wynika, że linia istnieje co najmniej od 1967 r.., co uzasadnia sądowe stwierdzenie zasiedzenia służebności przesyłu zgodnie z art. 292 k.c. w zw. Z art. 172 k.c. Równocześnie ustosunkowując się do wniosku o udostępnienie dokumentacji techniczno-prawnej, spółka poinformowała, że nie przesyła tego rodzaju materiałów, pozostają one jednak do wglądu w siedzibie [...] Spółka Akcyjna Oddział w B. , po uprzednim telefonicznym uzgodnieniu terminu. Żądana przez K.K. informacja nie została mu udostępniona do dnia rozprawy przed WSA w Krakowie w dniu 17 maja 2013 r. Kwestia, która na wstępie wymaga wyjaśnienia dotyczy ustalenia czy przedsiębiorstwo energetyczne [...] S.A. w B. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej o jakim mowa w treści art. 4 ust. 1 ustawy z 6. 09. 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, póz. 1198 ze zm.) Zgodnie z ww. przepisem art. 4 ust. 1 wynika, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne". Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela w całości pogląd wyrażony w wyrokach: NSA z 18. 08. 2010 r., sygn.. akt l OSK 851/10, Lex 737513, w wyroku WSA w Krakowie z 15. 01. 2013 r. , sygn. akt SAB 184/12 i wyroku WSA z 27. 02. 2013 r. sygn. akt II SAB/Kr 5/13, że termin ""zadania publiczne" jest pojęciem szerszym od terminu "zadań władzy publicznej" (art. 61 Konstytucji RP). Pojęcia te różnią się przede wszystkim zakresem podmiotowym bowiem zadania władzy publicznej mogą być realizowane przez organy tej władzy lub podmioty, którym zadania te zostały powierzone w oparciu o konkretne i wyrażone unormowania ustawowe Pojęcie "zadanie publiczne" użyte w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej zamiast pojęcia "zadanie władzy publicznej" użytego w art. 61 Konstytucji RP ignoruje element podmiotowy i oznacza, że zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak rozumiane "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych oznacza bowiem realizację podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli. Obowiązki operatora systemu dystrybucyjnego wymienia art. 9c ust. 3 Prawa energetycznego. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że działalność przedsiębiorstwa energetycznego w tym zakresie dotyczy spraw publicznych w rozumieniu cyt. art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistnianie dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP stanowi "zadania publiczne" i jedynie działalność przedsiębiorstwa energetycznego nie mieszcząca się w katalogu wymienionym w art. 9c*ust. 3 Prawa energetycznego jeżeli dotyczy "sprawy publicznej" nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. O obowiązku udostępniania przez przedsiębiorstwa energetyczne żądanej informacji decyduje zatem to czy dotyczy ona "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej". W tej sytuacji należy uznać, że [...]S.A. Oddział w B. należy do podmiotów, na których ciążył obowiązek rozpoznania wniosku K.K. z 12. 12. 2012 dotyczącego udzielenia informacji publicznej, przy czym Sąd nie przesądza w sprawie ze skargi na bezczynność w jaki sposób powinien być załatwiony przedmiotowy wniosek. Z bezczynnością podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej mamy do czynienia, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność wskazująca na powody, dla których określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności czy bezczynność została spowodowana "zawinioną lub też niezawinioną opieszałością podmiotu", czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, przy czym w postępowaniu sądowoadministracyjnym spowodowanym wniesieniem skargi na bezczynność możliwe są różne rozstrzygnięcia. Uwzględnienie skargi na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 - przy jej zasadności, prowadzi w myśl art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do zobowiązania podmiotu do wydania w określonym terminie aktu lub- w innych przypadkach- do dokonania czynności lub stwierdzenia, albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność sąd nie może jednak określić, w jaki sposób powinna być rozpoznana sprawa, w której dany podmiot pozostaje w bezczynności, nie może bowiem nakazywać temu podmiotowi wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności określonej treści. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 61 § 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo do uzyskiwania informacji obejmuje również dostęp do dokumentów. Zgodnie z art. 61 § 3 ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Zgodnie natomiast z art. 61 ust. 4 Konstytucji udzielania informacji, o których mowa w tym artykule określają ustawy i realizację powyższego przepisu stanowi właśnie ustawa o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów (por. wyrok WSA w Warszawie z 18. 11. 2004 r., II SAB/Wa 166/04, Lex nr 164699). Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. wyrok WSA w Warszawie z 31. 08. 2005 r, II SAB/Wa 1009/05, Lex nr 188310). Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do podmiotu wykonującego zadania publiczne. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez taki podmiot, ale przymiot taki będą posiadać także te, których podmiot zobowiązany używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Informacją publiczną są zatem zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i tych, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich (por. wyrok WSA w Krakowie 15. 01. 2013 r. sygn.. akt II SAB/Kr 184/12, CBOSA). Należy podkreślić, że jeśli w momencie otrzymania wniosku podmiot zobowiązany jest w posiadaniu informacji publicznej i nie zachodzą okoliczności odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 cyt. ustawy - o czym stanowi art. 16 ust. 1 ustawy - wówczas zobligowany jest do jej udostępnienia w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, jeśli umożliwiają to środki techniczne, którymi dysponuje (art. 14 ust. 1 ustawy). Przez pojęcie "sposób udostępnienia informacji wskazany we wniosku" należy w istocie rozumieć formę, w jakiej wnioskodawca domaga się utrwalenia informacji. Formy te zostały alternatywnie przewidziane w art. 12 ust. 2 ustawy, który stanowi, że podmiot udostępniający informację publiczną jest obowiązany zapewnić możliwość kopiowania informacji publicznej albo jej wydruk lub przesłania informacji publicznej, albo przeniesienia jej na odpowiedni, powszechnie stosowany nośnik informacji Oznacza to, że udostępniając informacje podmiot jest zobligowany do posłużenia się jedną z tych właśnie form. W razie niemożliwości udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem, na zasadzie art. 14 ust. 2 ustawy, podmiot powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się, co następuje w formie decyzji, do której stosuje się przepisy kpa (art. 16 ust. 1 ustawy). W tej samej formie podmiot dysponujący informacją publiczną może również odmówić udostępnienia informacji z uwagi na przesłanki ograniczające jej dostępność (wyrok WSA w Opolu z 24. 01. 2012 r. , sygn. akt 68/11, Lex 1107955). Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy, w której K.K. wystąpił we wniosku z 12. 12. 2012r. o udostępnienie dokumentacji techniczno-prawnej będącej podstawa lokalizacji i budowy infrastruktury elektroenergetycznej na działce nr [...] w B. należy uznać, iż wniosek ten stanowił wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Nie można się przy tym zgodzić ze stanowiskiem [...] S. A. Odział w B. , wyrażonym w odpowiedzi na skargę, iż nie stanowią informacji publicznej dokumenty historyczne związane z realizacją urządzeń energetycznych. W ocenie Sądu dopóki bowiem przedmiotowa linia energetyczna lub związane z nią elementy pełnią funkcje, dla których zostały zrealizowane w oparciu o wnioskowane dokumenty, nie można przyjąć iż dokumenty te mają charakter wyłącznie historyczny. Nadto trzeba zauważyć, że K.K. nie wskazał jednoznacznie w jakiej formie chce uzyskać wnioskowaną informację publiczną natomiast [...] S.A. Oddział w B. - jak wynika z odpowiedzi udzielonej pismem z 15. 01. 2013 r. przyjmując , że Skarżący wnioskuje o udostępnienie ww. dokumentów w oryginale uchybił normie z art. 14 ust. .d.i.p. Przesądził bowiem , ze K.K. żąda przedłożenia wnioskowanej dokumentacji i decyzji w oryginałach, a nie np. w potwierdzonych kserokopiach. Mając na uwadze, że udostępnienie informacji następuje na wniosek w sposób lub w formie zgodnych z wnioskiem , chyba, że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 ) Spółka w pierwszym rzędzie powinna ustalić wnioskowaną formę i sposób udostępnienia informacji publicznej. Ale nawet gdyby przyjąć, że spółka nie była zobowiązana zwracać się do wnioskodawcy o doprecyzowanie niejasnego - w ocenie Sądu - wniosku w zakresie formy i sposobu udostępnienia informacji - nie można uznać, iż [...] S. A. Oddział B. uczynił zadość normie z art. 14 ust. 2 cyt. ustawy ponieważ, jak wynika z przedłożonych do akt sądowych dokumentów, w tym pisma z 15 stycznia 2013 r. Spółka ograniczyła się w zakresie wyjaśnienia o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem do poinformowania, iż Jego rodzaju materiały nie są przesyłane". W ocenie Sądu stanowi to tylko stwierdzenie określonego faktu (praktyki) nie wyjaśnia jednak przyczyn dlaczego nie przesłano dokumentacji. Przede wszystkim jednak należy wskazać, mając na uwadze, regulację z w art. 14 ust. 2 zd. 2 ustawy, która przewiduje umorzenie postępowania, że ww. pismo Spółki z 15 stycznia 2013 r. nie zawierało pouczenia K.K. o czternastodniowym terminie do złożenia wniosku i o konsekwencjach przewidzianych w ww. przepisie gdy wniosek taki nie zostanie złożony. Konkludując należy uznać, że o ile [...] S.A. Oddział w B. jest w posiadaniu dokumentów, o udostępnienie których wnioskował K.K. , stanowiących podstawę prawną lokalizacji i budowy linii energetycznych na działce Skarżącego, to dokumentacja taka ma charakter informacji publicznej i pozostaje w dyspozycji podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznej w tym zakresie. Należy powołać orzecznictwo sądowoadministracyjne, przyjmujące, że dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi (w tym decyzje administracyjne, operaty szacunkowe i inne dokumenty) są dokumentami, do których dostęp gwarantuje ustawa o dostępie do informacji publicznej jeżeli znajdują się one w posiadaniu organu, do którego kierowany jest wniosek o taką informację (wyrok WSA w Krakowie z 15. 01. 2013, sygn. Akt II SAB 184/12. CBOSA; wyrok WSA w Poznaniu z 29. 05. 2008 r., IV SA/Po 545/07, Lex 516697, wyrok WSA w Poznaniu z 19. 12 2007 r., IV SA/Po 652/07, Lex nr 460751, wyrok WSA w Krakowie z 27. 02. 2013 , sygn. akt 5/13). Z art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku. Zgodnie z art. 17 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio, a wnioskodawca może wystąpić do takiego podmiotu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 16 ust. 1 cyt. ustawy odmowa