VII SA/Wa 476/13

Dnia 17 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie nakazu wykonania prac zabezpieczających postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 8 marca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie nakazu wykonania prac zabezpieczających, budowlanych i prac konserwatorskich w budynku [...], położonym w [...] przy ul. [...]. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji "albowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody Wspólnocie i jej członkom oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozpoznając wniosek strony skarżącej Sąd uznał, iż nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu skarżąca Wspólnota ograniczyła się w istocie do sformułowania wniosku bez wskazania jakichkolwiek przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, poza ustawowym określeniem użytym przez stronę skarżącą. Skarga nie zawierała osobnego uzasadnienia dotyczącego samego wniosku o wstrzymanie wykonania. Nadmienić przy tym należy, że na tym etapie postępowania sąd nie analizuje i nie bada skargi a jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Podstawowym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zaś wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez uprawdopodobnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie wyjaśniła bowiem, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem decyzji. Tymczasem art. 61 § 3 p.p.s.a. nakłada na podmiot wnioskujący o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponieważ strona skarżąca nie wykazała którejkolwiek z powyższych okoliczności, przedmiotowy wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Rozpoznając niniejszy wniosek Sąd miał także na względzie, że organy przy wydawaniu decyzji brały pod uwagę stan budynku i związane z tym zagrożenia dla bezpieczeństwa i zdrowia ludzi. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.