VI SA/Wa 907/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie o oddalenia wniosku o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia: odrzucić skargę. Skarżący – S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej Głównego Inspektora) z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności. Skarżący wniósł również skargę na decyzję Głównego Inspektora z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie nałożenia kary. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 906/13, tam również znajduje się całość akt administracyjnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na postanowienie z [...] grudnia 2012 r. wskazując, że niniejsze postanowienie nie podlega zaskarżeniu do Sądu oraz oddalenie skargi na decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora, którym oddalono wniosek o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Głównego Inspektora z dnia [...] października 2012 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3000 zł. Organ wydając zaskarżone postanowienie działał na podstawie art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm, dalej k.p.a.). Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, jeżeli kodeks tak stanowi. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w trybie art. 135 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy może w uzasadnionych przypadkach wstrzymać natychmiastowe wykonanie decyzji. Skoro na postanowienie o odmowie wstrzymania rygoru natychmiastowej wykonalności nie służy zażalenie, tym samym zakwestionowane rozstrzygnięcie nie podlega kontroli sądów administracyjnych, skoro ten kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 3 § 2 i § 3 tej ustawy). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.