II GZ 221/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. K. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 stycznia 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2603/12 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia podlegania obowiązkami ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2603/12, Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał J. K. (skarżącego) do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia podlegania obowiązkami ubezpieczenia zdrowotnego. Jako podstawę prawną zarządzenia Sędzia wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r.). J. K. złożył 8 lutego 2013 r. zażalenie na powyższe zarządzenie. W uzasadnieniu wskazał, iż wszystkie skargi dotyczą identycznych decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego i zostały wydane dla poszczególnych osób zatrudnionych w jego firmie. Niezrozumiały dla skarżącego był fakt, że wszystkie decyzje i sprawy dotyczące osób zatrudnionych w jego firmie w zakresie tych samych obowiązków i umów rozpatrywane są oddzielnie narażając go na nieuzasadnione koszty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.), przy czym wpis może być stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 zł. Z treści wskazanych przepisów wynika, że obowiązek uiszczenia wpisu w określonej wysokości powstaje w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym - jak w rozpatrywanym przypadku - skargi. Skoro strona złożyła więcej niż jedną skargę, to ciąży na niej obowiązek opłacenia wszystkich wniesionych do sądu spraw, bez względu na ich podobieństwo. W tej sytuacji zaskarżone zarządzenie przewodniczącego wydziału o wezwaniu do uiszczenia w niniejszej sprawie wpisu w kwocie 100 zł jest zgodne z prawem, a argumentacja przedstawiona w zażaleniu nie podważa tej oceny. Należy na tym tle stwierdzić, że nawet połączenie spraw nie oznaczałoby pobrania od skarżącego tylko jednego wpisu. Połączenie kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 § 1 lub § 2 p.p.s.a., w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma charakter techniczny i organizacyjny. Zgodnie z art. 111 § 1 p.p.s.a. sąd zarządza połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli mogły być objęte jedną skargą, a stosownie do § 2 tego przepisu sąd może zarządzić połączenie spraw, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Nie oznacza to jednak powstania jednej nowej sprawy, a sprawy połączone zachowują nadal swoją odrębność. Sąd administracyjny zobligowany jest do wydania rozstrzygnięcia co do każdej sprawy z osobna. W zależności od tego, czy połączenie dotyczyło jedynie rozpoznania, czy również rozstrzygnięcia spraw, sąd wydaje orzeczenie dla każdej sprawy z osobna, bądź w jednym orzeczeniu zawiera kilka rozstrzygnięć, odnosząc się do wszystkich spraw połączonych. Połączenie spraw pozostaje natomiast bez wpływu na obowiązki strony w zakresie uiszczenia wpisu od każdej z nich. Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowo zatem wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z kolei z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak wskazano na wstępie wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały. Przedmiotem zaskarżenia w przedmiotowej sprawie było postanowienie Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia podlegania obowiązkami ubezpieczenia zdrowotnego. Wspomniane rozstrzygnięcie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia zostało wydane na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 ze zm.). Jest to zatem niewątpliwie rozstrzygnięcie w formie postanowienia. Zatem skoro zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi 100 zł w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym to zasadnie Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, powołując się na wspomniany przepis rozporządzenia Rady Ministrów, wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 4