II SA/Wa 556/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Stanisław Marek Pietras, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2013 r. sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zwolnienia ze służby 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r., działając na podstawie art. 138 § 1 w związku z art. 144 Kpa, po rozpatrzeniu zażalenia T. W. utrzymał w mocy postanowienie Szefa Służby Celnej z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie odmowy, na zasadzie art. 148 § 1 i art. 149 § 3 Kpa, wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] wrzesnia 2004 r., utrzymującą w mocy swoją poprzedzającą deczyję z dnia [...] sierpnia 2004 r. w sprawie zwolnienia ze służby T. W.. Rozstrzygnięcie Ministra Finansów stało się przedmiotem skargi wniesionej przez T. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z uwagi na wadliwe w ocenie skarżącego zastosowanie przez organ art. 148 § 1 Kpa i niedostrzeżenie istotnych wad tkwiących w decyzjach dotyczących zwolnienia ze służby. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Szef Służby Celnej prawidłowo uznał się za organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w przedmiocie zwolnienia w 2004 r. T. W. ze służby. Według stanu prawnego obowiązującego w dacie wydawania obu decyzji o zwolnieniu dyrektor izby celnej był zarówno organem uprawnionym do wydania decyzji o zwolnieniu funkcjonariusza celnego ze służby, jak i organem rozpoznającym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po wejściu w życie z dniem 31 października 2009 r. ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. nr 168, poz. 1323 ze zm.) stan ten uległ zmianie. Zgodnie z art. 188 ustawy od decyzji o zwolnieniu (wydanej przez dyrektora izby celnej na podstawie art. 24 ust. 3 i 4) funkcjonariuszowi przysługuje odwołanie do Szefa Służby Celnej. Zatem odpowiednio stosując przepis art. 150 § 1 Kpa organ ten jest obecnie właściwy do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku skarżącego. Jednakże, zgodnie z treścią art. 25 ustawy o Służbie Celnej, od wydanych przez Szefa Służby Celnej rozstrzygnięć w indywidualnych sprawach kadrowych funkcjonariuszy celnych nie przysługuje odwołanie do Ministra Finansów ale wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Szefa Służby Celnej. Również z treści kompetencji Ministra Finansów (art. 10 ustawy) nie sposób wywieść właściwości tego Ministra do rozpatrywania w trybie odwoławczym spraw kadrowych funkcjonariuszy celnych. Zatem Minister Finansów wydając zaskarżone postanowienie naruszył prawo – art. 156 § 1 pkt 1 Kpa - w stopniu stanowiącym o nieważności podjętego z takim uchybieniem rozstrzygnięcia. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, niezależnie od zarzutów skargi, należało wobec takiego uchybienia stwierdzić nieważność zaskarżonego postanowienia zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 2 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).