IV SA/Gl 820/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędzia WSA Andrzej Matan Protokolant st. sekr. sądowy Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2013 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie innych świadczeń finansowych związanych z lokalem mieszkalnym oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Komendant Powiatowy Policji w Z. odmówił przyznania A. M. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, przewidzianej w art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j. Dz. U. Nr 287 z 2011 r., poz. 1687 ze zm.). Organ policyjny ustalił, że wniosek strony dotyczył zakupu lokalu mieszkalnego położonego w Z. przy ul. [...] który rodzina strony zajmowała dotąd na podstawie umowy najmu. Tym samym policjant nie spełniał warunków do przydzielenia mu lokalu na podstawie decyzji administracyjnej, ani pomoc finansowa o jakiej mowa w powołanym wyżej przepisie, będąca zastępczą formą niezrealizowania uprawnienia policjanta do lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej. W odwołaniu wnioskodawca zarzucił, że wynajmowany przez niego lokal został przez Prezydenta Miasta Z. przeznaczony do sprzedaży i w razie nieskorzystania przez wnioskodawcę z prawa pierwokupu mogło dojść do sprzedaży tego lokalu na wolnym rynku. Zdaniem skarżącego posiadanie lokalu to prawo własności do niego, a nie prawo najmu. Zaskarżoną decyzją [...] Komendant Wojewódzki Policji w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję I instancji całkowicie podzielając jej ustalenia i wnioski. W zakresie stanu faktycznego doprecyzował, że rodzina A. M. jest trzyosobowa, a zatem posiada uprawnienia do 3 norm zaludnienia tj. w przedziale 21 – 30 m2. Skarżący zajmował dotąd wskazany lokal na podstawie umowy najmu na czas nieokreślony, zawartej z Gminą Z. w dniu 14 lipca 2006 r. W dniu 1 czerwca 2012 r. została zawarta notarialna umowa sprzedaży tego lokalu. Skarżący skorzystał z przysługującego mu pierwszeństwa w nabyciu lokalu. Organ odwoławczy uwzględnił nadto wyjaśnienia Prezydenta Miasta Z., według których przeznaczenie lokalu do sprzedaży i propozycja kupna skierowana do najemcy nie nakładała na niego obowiązku nabycia i w przypadku nieskorzystania z niej brak było przeszkód by najemca zamieszkiwał w lokalu na dotychczasowych warunkach. Organ odwoławczy ustalił, że omawiany lokal ma powierzchnię mieszkalną 47,77 m2 (użytkową 72,76 m2), a zatem normy zaludnienia w stosunku do rodziny skarżącego są zachowane. Posiadanie tego lokalu przed wystąpieniem z żądaniem przyznania pomocy finansowej oznacza, że skarżący miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, co wyklucza uwzględnienie wniosku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A, M. wniósł o uchylenie lub zmianę zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 94 ust. 1 i art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji oraz rozporządzenia z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów. W uzasadnieniu skarżący uznał, że przytoczone przez organy orzeczenia sądów administracyjnych nie mają żadnego związku z jego sprawą. Podobnie jak w odwołaniu zakwestionował objęcie pojęciem posiadania lokalu także przypadków, gdy jest on zajmowany na podstawie umowy najmu. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo powołał się na rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie (...) równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 ze zm.), z którego wyraźnie wynika, że równoważnik nie przysługuje w razie zajmowania lokalu na podstawie umowy najmu, m. in. gdy jest to lokal stanowiący mieszkaniowy zasób gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja spełnia w pełni kryteria legalności, według których odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.). W ramach prawidłowo przeprowadzonego postępowania organy administracyjne wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności sprawy i rozstrzygnęły ją na podstawie właściwie zastosowanych przepisów prawa materialnego. Stan faktyczny sprawy zasadniczo jest bezsporny. Natomiast chybiony jest, jedyny konkretnie odnoszący się do prawnych warunków przyznawania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, zarzut, że organy błędnie zaliczyły do pojęcia posiadania lokalu również zajmowanie go w oparciu o umowę najmu. Mianowicie trafnie organ odwoławczy interpretuje art. 94 ust. 1 w powiązaniu z art. 95 ust. 1 ustawy o Policji, słusznie też odwołując się w tym kontekście do ugruntowanego orzecznictwa sądowego. Mianowicie pomoc finansowa nie przysługuje policjantom, którzy nie spełniają przesłanek do przydziału lokalu na podstawie decyzji administracyjnej. Tymczasem nie przydziela się lokalu m. in. wówczas, gdy policjant posiada lokal odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. W żaden sposób nie można podzielić poglądu skarżącego, że użyte w tym przepisie pojęcie posiadania ogranicza się do prawa własności. Wobec niezdefiniowania tego pojęcia na gruncie ustawy o Policji należy go rozumieć w sposób ukształtowany ogólnymi przepisami prawa cywilnego, właściwego do określania znaczenia instytucji prawnorzeczowych. W takim ujęciu posiadaniem jest również posiadanie zależne, do którego zalicza się m. in. najem (art. 336 Kodeksu cywilnego). Zajmowanie lokalu na podstawie umowy najmu jest więc posiadaniem w rozumieniu art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji. Stanowisko takie jest akceptowane nie tylko w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, ale zajęte zostało również przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 14 maja 2001 r., sygn. akt TK 1/00 (OTK z 2001 r., Nr 4, poz. 84). Ubocznie można zauważyć, że Trybunał podkreślił, iż pomoc finansowa dla policjantów nie stanowi ich przywileju z racji bycia policjantem, lecz ma służyć im do uzyskania mieszkania w miejscu pełnienia służby. Uruchomienie takiej pomocy nie jest więc potrzebne w razie posiadania przez policjanta odpowiedniego lokalu, bez względu na rodzaj tytułu prawnego do niego. Nie mogło odnieść także skutku wskazywanie przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego na możliwość sprzedaży lokalu przez Gminę na wolnym rynku. Organy zobowiązane były bowiem do orzekania według stanu istniejącego w chwili podejmowania decyzji, a nie w oparciu o hipotetyczne sytuacje, których zaistnienie definitywnie wykluczył zakup lokalu przez skarżącego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. mw