II GZ 503/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło – Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 751/12 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie jednorazowej pomocy finansowej postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 27 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 751/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. pozostawił bez rozpoznania wniosek [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi tej Spółki i [...] na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie jednorazowej pomocy finansowej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 25 lutego 2013 r. [...] wniósł o zwolnienie jego samego i [...] od kosztów sądowych w całości. Ze względu na to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez Spółkę na urzędowym formularzu PPPr, Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. pismem z dnia 21 marca 2013 r. wezwał skarżącą Spółkę do usunięcia tego braku i wypełnienia odpowiedniego formularza w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że strona skarżąca odebrała wezwanie do nadesłania formularza PPPr w dniu 26 marca 2013 r. Wyznaczony 7-dniowy termin upłynął w dniu 2 kwietnia 2013 r. [...] nie wykonała nałożonego przez Sąd obowiązku i nie złożyła wypełnionego urzędowego formularza PPPr. Wobec powyższego Sąd I instancji stosownie do art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) pozostawił wniosek Spółki bez rozpoznania. W zażaleniu na powyższe zarządzenie [...] wniosła o jego uchylenie w całości jako niezgodnego z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 5, poz. 74). Zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, jak wynika z akt, skarżąca Spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie pisemnej, ale nie na urzędowym formularzu. W związku z powyższym przesłano skarżącej formularz odpowiedniego wniosku PPPr celem jego wypełnienia i odesłania. Mimo tego skarżąca w zakreślonym terminie nie nadesłała Sądowi I instancji wniosku na urzędowym formularzu. W związku z powyższym przyjąć należy, w świetle art. 257 p.p.s.a., że zarządzenie Sądu I instancji o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, jest prawidłowe. Skarżąca bowiem nie uczyniła zadość ustawowemu obowiązkowi złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie. Brak ten skutkuje niemożliwością merytorycznego rozpoznania takiego wniosku. Tym samym wniesione zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.