II SA/Wa 525/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia orzeczenia wydanego w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu postanawia: odrzucić skargę. Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], wydaną na podstawie § 32 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich tych sprawach (Dz. U nr 12, poz. 75 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku B. Z., odmówił uchylenia orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu. W motywach uzasadnienia organ wskazał, że B. Z. – [...] w stanie spoczynku – został skierowany do [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] w celu ustalenia, czy schorzenia rozpoznane w orzeczeniu Wojskowej Komisji Lekarskiej Instytucji Centralnych MON nr [...] z dnia [...] lutego 2000 r. są schorzeniami wskazanymi w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 sierpnia 2003 r. w sprawie wykazu chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze (Dz. U. z 2003. nr 143, poz. 1397 ze zm.). W pouczeniu do ww. decyzji zawarta została informacja, że na decyzję przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi B. Z. do tutejszego Sądu. Wnosząc o jej uchylenie skarżący wniósł również o określenie procentowego uszczerbku na zdrowiu, zaistniałego w wyniku chorób i schorzeń, powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami i warunkami czynnej służby wojskowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 powołanej ustawy). W rozpoznawanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], wydaną na podstawie § 32 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich tych sprawach (Dz. U nr 12, poz. 75 ze zm.), o odmowie uchylenia orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu. Zgodnie z § 32 ust. 1 powołanego rozporządzenia, Minister Obrony Narodowej może w trybie nadzoru uchylić każde orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej sprzeczne z prawem lub wydane z pominięciem istotnych okoliczności faktycznych. Należy wyjaśnić, że komisje lekarskie, są organami administracji publicznej i rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych, nazywanych orzeczeniami. Orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie zasadnicze grupy. Pierwsza z nich obejmuje kwestie zaliczenia danej osoby do określonej kategorii do służby, jak i samej zdolności do służby. Natomiast druga grupa orzeczeń to orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą i stopień inwalidztwa dla celów odszkodowawczych, czy emerytalno-rentowych. Takie orzeczenia nie mają samodzielnego bytu. Są one poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Mają one wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości sądów administracyjnych (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. III ZP 9/99, OSNP 2000/5/167, uchwała NSA z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. akt OPS 8/97 ONSA 1998/2/39). W związku z tym, że za niedopuszczalną uznaje się skargę wniesioną od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w przedmiocie oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), stwierdzić należy, że niedopuszczalna jest również skarga wniesiona na decyzję wydaną w tym zakresie przez Ministra Obrony Narodowej w trybie nadzoru. Niedopuszczalność skargi dotyczy bowiem wszystkich decyzji wydawanych we wskazanych sprawach, w tym podejmowanych w przedmiocie stwierdzenia nieważności oraz innych nadzwyczajnych trybach wzruszania decyzji, przewidzianych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisach szczególnych. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.