II FSK 2924/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia WSA (del.) Anna Juszczyk-Wiśniewska (sprawozdawca), Protokolant Dorota Rembiejewska, po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 276/13 w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od J. K. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego z upoważnienia Ministra Finansów kwotę 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrokiem z 27 maja 2013 r. (sygn. akt I SA/Łd 276/13), oddalił skargę J. K. na postanowienie Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 28 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Z akt sprawy wynika, że zaskarżonym postanowieniem z 28 grudnia 2012 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając z upoważnienia Ministra Finansów, utrzymał w mocy własne postanowienie z 18 października 2012 r., pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek J. K. z 3 lipca 2012 r., uzupełniony pismem z dnia 28 września 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodów. Organ uznał, że złożony wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 oraz art. 14f § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, zatem na podstawie art. 169 § 1 i § 2, w zw. z art. 14h tej ustawy, pismem z 20 września 2012 r. wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie doręczono w dniu 25 września 2012 r., a w odpowiedzi strona wniosła pismo z 28 września 2012 r. stanowiące uzupełnienie wniosku, które jednak - w ocenie organu - nie usuwało wszystkich jego braków. Postanowieniem z dnia 18 października 2012 r. organ pozostawił wniosek J. K. bez rozpatrzenia. W zażaleniu wniesionym na to postanowienie pełnomocnik J. K. zarzucił organowi naruszenie art. 14b § 1, art. 14b § 3, art. 14d, art. 14g § 1, art. 15 § 1, art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi postanowieniem z 28 grudnia 2012 r. utrzymał w mocy postanowienie pierwszej instancji wskazując m. in. na art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, który zobowiązuje wnioskodawcę do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) oraz przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ podkreślił, że nie może dokonać interpretacji, jeżeli podatnik wskaże określoną okoliczność faktyczną/zdarzenie przyszłe w sposób nieprecyzyjny lub powodujący wątpliwości. Przypomniał, że pismem z 20 września 2012 r., organ pierwszej instancji wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku, w tym między innymi do doprecyzowania treści pytań przyporządkowanych do przedstawionych zdarzeń przyszłych, poprzez podanie, której spółki akcje, w jaki sposób nabyte będą przedmiotem zbycia, umorzenia dobrowolnego, przymusowego lub automatycznego lub wniesienia aportem do spółki kapitałowej. W wypadku zaś aportu podanie, czy akcje wniesione będą do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, czy do spółki akcyjnej. Wnioskodawca został tez wezwany do jednoznacznego wskazania zdarzeń przyszłych, od których uiszczono opłatę i przyporządkowanych do nich pytań, informując jednocześnie, że w przypadku, gdyby przedmiotem wniosku po jego uzupełnieniu będzie większa niż 5 ilość zdarzeń przyszłych lub stanów faktycznych, należy dokonać opłaty stanowiącej iloczyn kwoty 40 zł oraz przedstawionych dodatkowych stanów faktycznych (zdarzeń przyszłych) lub wskazać wybrane zagadnienia, które mają być przedmiotem interpretacji. Jak wynika, ze złożonego wniosku, strona jest akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej, a będzie również wspólnikiem spółki jawnej i spółki komandytowej. Planuje wystąpienie z ww. spółek lub ich likwidację. W związku z powyższym wnioskodawca otrzyma wynagrodzenie w naturze w postaci składników majątkowych, tj: 1. udziałów i akcji spółek kapitałowych (z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnych), które zostały odpłatnie nabyte przez spółkę osobową ; 2. udziałów i akcji spółek kapitałowych, które zostały uprzednio objęte przez spółkę osobową: a- w zamian za wkład niepieniężny niebędący przedsiębiorstwem lub zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, ale też b – w zamian za wkład niepieniężny będący przedsiębiorstwem lub jego zorganizowaną częścią. Otrzymane w wyniku "likwidacji" oraz "wystąpienia" składniki majątkowe zostaną przez wnioskodawcę odpłatnie zbyte (w części), a w przypadku udziałów nabytych oraz udziałów objętych także zbyte w celu umorzenia oraz wniesione do spółki kapitałowej ( w pozostałej części). Co do udziałów nabytych oraz objętych wnioskodawca przewiduje także takie zdarzenie przyszłe, że zostaną one w przyszłości umorzone w drodze umorzenia przymusowego lub automatycznego. W związku z powyższym wnioskodawca zadał pytania: 1) W jaki sposób powinien ustalić koszt uzyskania przychodu odpłatnego zbycia (w tym umorzenia dobrowolnego) lub wniesienia aportem do spółki kapitałowej udziałów nabytych? 2) W jaki sposób powinien ustalić koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia (w tym umorzenia dobrowolnego) lub wniesienia aportem do spółki kapitałowej udziałów objętych? 3) W jaki sposób powinien ustalić koszt uzyskania przychodu w przypadku umorzenia przymusowego lub automatycznego udziałów nabytych i udziałów objętych? Wnioskodawca uiścił opłatę od wniosku w wysokości 200 zł, tj. w ilości odpowiadającej 5 zdarzeniom przyszłym. Zdaniem organu nie jest jednak wiadomym, do którego z przedstawionych zdarzeń przyszłych odnoszą się pytania zawarte we wniosku oraz od których zdarzeń przyszłych uiszczono opłatę. W ocenie organu wnioskodawca żąda wydania rozstrzygnięcia uwzględniającego wszelkie rozważane przez niego skutki podatkowe w zakresie kosztów uzyskania przychodów, związane z odpłatnym zbyciem lub wniesieniem aportem do spółki kapitałowej wierzytelności pożyczkowych oraz wierzytelności handlowych. W takim przypadku liczba zdarzeń przyszłych może być nieograniczona, zwłaszcza, gdy wnioskodawca określając zakres, w jakim oczekuje wydania interpretacji, pomija okoliczności powołane w opisie zdarzeń przyszłych przedstawionych we wniosku. Organ wskazał, że uzupełniając wniosek, w piśmie z 28 września 2012 r. wnioskodawca podał m. in. że zadane przez niego pytania dotyczą sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodów w przypadku: 1/ udziałów nabytych w razie ich odpłatnego zbycia, w tym zbycia w celu umorzenia (umorzenie dobrowolne), 2/ udziałów objętych w razie ich odpłatnego zbycia, w tym zbycia w celu umorzenia (umorzenie dobrowolne), 3/ udziałów nabytych w razie umorzenia przymusowego lub automatycznego, 4/ udziałów objętych w razie umorzenia przymusowego lub automatycznego. Strona doprecyzowała, że sformułowanie "udziały nabyte" odnosi się do akcji spółek akcyjnych lub z o.o., które zostały otrzymane poprzez ich odpłatne nabycie od osób trzecich, natomiast sformułowanie "udziały objęte" odnosi się do akcji spółek akcyjnych lub udziałów spółek z o.o., które zostały otrzymane w zamian za wniesienie wkładów stanowiących przedsiębiorstwo (lub jego zorganizowaną część) lub wkładów pojedynczych składników majątkowych niestanowiących przedsiębiorstwa (lub jego zorganizowanej części) do spółek akcyjnych oraz spółek z o.o. Wnioskodawca dodał ponadto, że wniósł opłatę od 5 zdarzeń przyszłych. Jego zdaniem opłacie w kwocie 40 zł powinny podlegać jedynie zdarzenia mające znaczenie prawnopodatkowe. Zatem nie każde zdarzenie (rozumiane jako zaistnienie określonych faktów) opisane we wniosku podlega opłacie. W konsekwencji dokonał opłaty od zdarzeń, których dotyczą jego pytania, tj.: 1/ sytuacji zbycia ( w tym umorzenia dobrowolnego) udziałów nabytych oraz udziałów objętych. 2/ sytuacji umorzenia przymusowego oraz automatycznego udziałów nabytych oraz udziałów objętych, 3/ sytuacji wniesienia do spółki kapitałowej udziałów nabytych oraz udziałów objętych. W ocenie organu odwoławczego jednak, sam fakt sporządzenia i przekazania w ustawowo określonym terminie pisma uzupełniającego, nie jest równoznaczny z usunięciem wszystkich braków wniosku. Ponadto, w sprawie wnioskodawca przedstawił opis kilku zdarzeń przyszłych, ale nie przyporządkował do nich odpowiednich pytań. Pytania są bardzo ogólne i dotyczą określenia kosztów uzyskania przychodów w przypadku "rozporządzenia akcjami i udziałami", które wnioskodawca będzie posiadał w spółkach kapitałowych. W ocenie organu pominął przy tym, iż zadane pytania dotyczą dwóch typów spółek, co oznacza, że w przypadku każdej ze spółek wymienione czynności stanowić będą odrębne zdarzenie przyszłe, które podlega odrębnej opłacie. Opis zdarzenia przyszłego ma charakter wielowariantowy (organ nie jest w stanie precyzyjnie ustalić ilości zdarzeń przyszłych, za które należna jest opłata). Zdaniem organu wnioskodawca powinien jednoznacznie wskazać nie na to, jakie są jego możliwości prawne jako wspólnika, ale jaki będzie stan w przyszłości. Organ dodał, że art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej, dotyczący tzw. interpretacji milczącej, nie miał zastosowania w sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wniósł o: - stwierdzenie nieważności postanowień obu instancji w związku z rażącym naruszeniem przepisów o wydawaniu interpretacji indywidualnych, a w konsekwencji wydanie postanowienia bez podstawy prawnej, - uchylenie zaskarżonego postanowienia w związku z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów o postępowaniu w zakresie mającym wpływ na wynik sprawy, - potwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia art. 14d Ordynacji podatkowej, w rezultacie czego wydana została tzw. interpretacja milcząca, o której mowa w 14o Ordynacji podatkowej, względnie - uznanie, że stanowisko wyrażone we wniosku jest w całości prawidłowe, - zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z właściwymi przepisami. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 27 maja 2013 r. (sygn. akt I SA/Łd 276/13) oddalił skargę strony skarżącej. Sąd I instancji zgodził się z organem, że we wniosku o wydanie interpretacji, zdarzenia przyszłe zostały przedstawione w sposób wielowariantowy. Słusznie zatem organ przyjął, że brak skonkretyzowania zdarzeń przyszłych zawartych we wniosku powoduje zwielokrotnienie zdarzeń podlegających postępowaniu interpretacyjnemu. W takich warunkach organ ma do przeanalizowania bowiem znacznie więcej niż 5 przyszłych zdarzeń, od których została uiszczona opłata. Organ zasadnie wezwał skarżącego aby przyporządkował uiszczone opłaty do zagadnień, które mają być przedmiotem interpretacji, jednak skarżący tego nie uczynił. Potwierdził prawidłowość postępowania organu, który pozostawił wniosek bez rozpatrzenia, ponieważ wnioskodawca nie uzupełnił wniosku zgodnie ze skierowanym do niego wezwaniem. Biorąc pod uwagę sposób skonstruowania wniosku w niniejszej sprawie (wielowariantowość zdarzeń), można zdaniem WSA odnieść wrażenie, że zamiarem strony jest uzyskanie poglądu w zakresie optymalizacji podatkowej swoich przyszłych poczynań gospodarczych. Tymczasem instytucja interpretacji indywidualnych nie została wprowadzona w celu umożliwienia podmiotom zaznajamiania się z poglądami ministra właściwego do spraw finansów publicznych na wykładnię określonych przepisów prawa podatkowego z przyczyn czysto poznawczych. W odniesieniu do zdarzeń przyszłych ma ona służyć uzyskaniu przez zainteresowanego informacji odnośnie prawidłowości dokonanej przez niego oceny skutków podatkowych skonkretyzowanych, rozważanych (planowanych) przez niego działań lub zaniechań albo oceny skutków podatkowych sytuacji, co do której - z uwagi na istniejące okoliczności faktyczne - można stwierdzić, że zajdzie z istotnym stopniem prawdopodobieństwa i przepisów prawa podatkowego budzącego na tle owych stanów określone wątpliwości interpretacyjne. Realizacja funkcji gwarancyjnej interpretacji indywidualnej nie może być natomiast realizowana w odniesieniu do abstrakcyjnych przyszłych stanów faktycznych, ani wymyślonych przez wnioskodawcę sytuacji, które teoretycznie mogą się zdarzyć. Podkreślił, że funkcja informacyjna interpretacji indywidualnej jest niejako "wpisana" w funkcję gwarancyjną tej instytucji. Za niezasadne i godzące w istotę omawianej instytucji byłoby w ocenie Sądu wydanie interpretacji indywidualnej, która miałaby pełnić jedynie funkcję informacyjną, a której funkcja gwarancyjna byłaby z góry wyłączona. W omawianej sprawie poziom wielowariantowości przedmiotowego wniosku, stworzył znaczną ilość przyszłych zdarzeń, zaś istnienia części z nich skarżący sobie nie uświadamia. Ponieważ uiszczona opłata nie obejmowała wszystkich zdarzeń przyszłych, a skarżący mimo wezwania organu, nie wniósł opłaty dodatkowej, ani też nie przyporządkował opłat dotychczas uiszczonych do konkretnych zdarzeń przyszłych opisanych we wniosku, organ nie mógł zdaniem Sądu merytorycznie ustosunkować się do jego treści. Za błędne uznał stanowisko skarżącego, że upoważnienie do wydania interpretacji udzielone Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi na podstawie art. 14b § 6 Ordynacji podatkowej w zw. z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia, dotyczy wyłącznie możliwości wydawania interpretacji indywidualnych. Upoważnienie to dotyczy całego postępowania w sprawie o wydanie interpretacji, które może zakończyć się również postanowieniem o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W skardze kasacyjnej wywiedzionej od ww. wyroku zaskarżonemu wyroki zarzucono na podstawie art. 174 pkt 2 P.ps.a. naruszenie: a) art. 145 § 1 lit. c) PPSA w zw. z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że złożenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej obejmującego kilka zagadnień uniemożliwia jego rozpoznanie bowiem sprawia, iż wydana interpretacja indywidualna straciłaby przez to swój charakter indywidualny i nabrałaby charakteru poglądowego, w sytuacji w której pojęcie poglądowego charakteru indywidualnej interpretacji nie ma żadnej mocy prawnej i nie powinno stanowić podstawy do oceny prawidłowości złożenia wniosku o wydanie interpretacji; b) przepisu art. 145 § 1 lit. c) PPSA w zw. z art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnych jedynie w zakresie zdarzeń przyszłych, co do których wykaże określone prawdopodobieństwo ich wystąpienia, w sytuacji w której przepis ten nie przewiduje takiego kryterium umożliwiając Wnioskodawcy złożenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w każdym planowanym zdarzeniu przyszłym, bez konieczności wykazywania prawdopodobieństwa jego wystąpienia; c) przepisu art. 145 § 1 lit. c) PPSA w zw. z art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez uznanie, że inną przyczyną, która może stanowić podstawę pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpoznania jest także opisanie w jednym wniosku kilku zdarzeń przyszłych, hipotetyczny charakter zdarzeń przyszłych oraz poglądowy charakter złożonego wniosku; d) przepisu art. 145 § 1 lit. c) PPSA w zw. z art. 14o § 1 oraz art. 14d Ordynacji podatkowej mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że wydanie w I instancji postanowienie, które jest absolutnie bezzasadne, nie powoduje, iż wnioskodawca uzyskuje w dniu następującym po upływie terminu określonego w art. 14d cyt. ustawy tzw. interpretację milczącą, tj. potwierdzającą prawidłowość stanowiska wnioskodawcy; e) przepisu art. 145 § 1 lit. c) PPSA w zw. z art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie za prawidłowe stanowiska Dyrektora iż pomimo prawidłowego złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przez skarżącego nie stanowiło podstawy do wszczęcia postępowania.   W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest niezasadna. Z ocenianego przez podatkowy organ interpretacyjny a następnie przez Sąd pierwszej instancji wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wynika, co następuje. Wnioskodawca przedstawił dwa bardzo ogólne pytania interpretacyjne dotyczące ustalenia kosztów uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych a także wniesienia wymienionych przedmiotów aportem do spółki kapitałowej. Pytania te nie wskazują przepisów prawa, które stanowić by miały normatywny przedmiot postępowania interpretacyjnego. Z treści pytań nie wynika też nawiązanie do konkretnych okoliczności zaprezentowanego stanu faktycznego. Stan faktyczny wniosku opisuje natomiast sytuacje w których: 1/wnioskodawca jest akcjonariuszem spółki komandytowo akcyjnej, 2/będzie wspólnikiem spółki jawnej oraz 3/spółki komandytowej, w przyszłości każda z tych spółek osobowych zostanie 4/ zlikwidowana bądź 5/wnioskodawca wystąpi z każdej z tych spółek, wystąpienie ze spółki może polegać na 6/zbyciu praw i obowiązków wspólnika lub 7/wypowiedzeniu umowy spółki, 8/wystąpienie nastąpi za wynagrodzeniem w formie niepieniężnej, 9/ wystąpienie nastąpi przez umorzenie akcji wnioskodawcy i będzie to umorzenie 10/dobrowolne,11/przymusowe bądź 12/automatyczne, wnioskodawca otrzyma wynagrodzenie w postaci 13/ środków trwałych oraz 14/wartości niematerialnych i prawnych, które 15/ zostały w określony sposób wniesione do spółki. W przywołanym stanie sprawy podatkowy organ interpretacyjny trafnie i w sposób uzasadniony wystąpił – na podstawie art. 14b § 3 w zw. z art. 169 § 1 O.p. i art. 14h O.p. – o sprecyzowanie wniosku interpretacyjnego, to jest doprowadzenie go do stanu wymaganego przez art. 14b § 3 O.p. Obiektywnie rzecz biorąc, z treści wniosku nie wynika jednoznacznie, czy: wnioskodawca dochodzi wydania jednej, dwóch, lub kilkunastu – a jeżeli tak, to konkretnie ilu – interpretacji, czy też ubiega się o przeprowadzenie i przedstawienie wykładu prawa podatkowego w zakresie wskazanym przedmiotowo – ale nie normatywnie – ogólnym zapytaniami interpretacyjnymi. Odpowiedź udzielona na wezwanie organu zasygnalizowanych wątpliwości niewątpliwie nie usunęła. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego: indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), nie stanowi porady prawnej lub optymalizacji podatkowej w zakresie wielu wariantów stanu fatycznego przedstawionych przez wnioskodawcę. Zgodnie z art. 14c § 1 O.p. organ, wydając interpretację, ocenia prawidłowość, czyli zgodność z prawem, stanowiska prawnego wnioskodawcy, stanowiącego odpowiedź wnioskodawcy na jego pytanie interpretacyjne w konkretnym i adekwatnym do pytania i stanowiska obszarze stanu faktycznego. W przypadku negatywnej oceny własnego prawnego stanowiska wnioskodawcy organ, na podstawie art. 14c § 2 O.p., przedstawia wskazanie prawidłowego stanowiska w wraz z jego uzasadnieniem prawnym. Ogólne, przedmiotowe tylko i nienormatywne, przedstawienie zagadnienia interpretacyjnego w relacji do wielu stanów fatycznych i stanowisk własnych wnioskodawcy uzasadnia dostatecznie ocenę, że wnioskodawca w istocie domaga się w tym zakresie wykładu prawa podatkowego, a nie udzielenia odpowiedzi na pytanie poprzez weryfikację odnoszącego się do niego stanowiska prawnego oraz (ewentualne) wskazanie i uzasadnienie prawidłowego stanowiska. Indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego dlatego są indywidualne, że udzielać mają wnioskodawcy informacji o możliwości stosowania i wykładni konkretnych przepisów prawa w relacji do określonego zdarzenia, w tym zdarzenia przyszłego, nie zaś porady prawnej w obszarze wielu unormowań i stanów faktycznych, w celu zapoznania się we wszystkich tych zakresach z zapatrywaniami prawnymi organu interpretacyjnego dla (ewentualnego) wybrania jednej z przedstawionych możliwości stosowania i wykładni prawa lub jednego z możliwych sposobów ukształtowania prowadzonej bądź projektowanej działalności podatkowo znaczącej. Z tych powodów, po zbadaniu - w zakresie rozpoznanej skargi kasacyjnej - zaskarżonego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził w postępowaniu Sądu pierwszej instancji naruszeń prawa, które mogły mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy, wobec czego, na podstawie art. 184 p.p.s.a. i art. 204 pkt 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.