II SA/Gl 692/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. i R. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżących kwotę 474 (czterysta siedemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 1 marca 2013 r. pełnomocnik działający w imieniu B. G. i R. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...]. Organ w odpowiedzi na skargę wystąpił z wnioskiem o umorzenie postępowania z uwagi na wydane na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwana dalej p.p.s.a.) postanowienie uchylające zaskarżone rozstrzygniecie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji we własnym zakresie na skutek uwzględnienia skargi w całości. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 marca 2013 r. zwrócono się do pełnomocnika strony skarżącej o udzielenie informacji, czy w związku z wydaniem przez organ administracji postanowienia z dnia [...] r., nr [...] podtrzymuje on skargę. Pismem z dnia 14 maja 2013 r. pełnomocnik skarżących poinformował, że nie podtrzymuje wniesionej w sprawie skargi składając jednocześnie wniosek o przyznanie od organu zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Natomiast art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi sytuacja, gdy wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie wraz ze skargą i aktami sprawy wpłynęło do tutejszego Sądu postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...], uwzględniające skargę strony w całości. Ponadto - zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - przesłanką umorzenia postępowania jest cofnięcie skargi, które jest dla sądu wiążące. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą przeszkody, o których mowa w powołanym przepisie, stąd uznać należało, że pełnomocnik strony skarżącej dokonał skutecznego cofnięcia skargi. Jednocześnie wskazać należy, że uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania, co podnosi pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia 14 maja 2013 r. Stosownie bowiem do art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie na sumę kosztów postępowania w kwocie 474 (czterysta siedemdziesiąt cztery) złote składają się: uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych, ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1349 z późn. zm.) oraz 34 (trzydzieści cztery) złote z tytułu opłaty skarbowej od udzielonych pełnomocnictw. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 2 p.p.s.a. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 i art. 201 p.p.s.a.