I OSK 2369/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rektora A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 maja 2013 r. o sygn. akt III SA/Łd 337/13 w sprawie ze skargi F.I. na decyzję Rektora A. z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne; 2. zwrócić Rektorowi A. cały uiszczony wpis od skargi kasacyjnej, tj. kwotę 100 (stu) złotych ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Rektor A. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 maja 2013 r. o sygn. akt III SA/Łd 337/13 w sprawie ze skargi F.I. na decyzję Rektora A. w Ł. z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich. Następnie pismem sformułowanym w dniu [...] grudnia 2013 r. pełnomocnik Rektora A. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo, którym cofnął wyżej wskazaną skargę kasacyjną oraz wniósł o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od tej skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 wskazanej ustawy. Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Stanowi to wyraz zasady dyspozycyjności, obowiązującej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 cyt. ustawy oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego wyroku wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 tej ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 czerwca 2008 r. o sygn. akt II FSK 575/07; 27 czerwca 2008 r. o sygn. akt II FSK 573/07; 23 września 2010 r. o sygn. akt I OSK 1517/10; 18 stycznia 2013 r. o sygn. akt I OSK 959/12). W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, iż zachodzi jakakolwiek przesłanka nieważności postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie. Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie całego wpisu od skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.