VI SO/Wa 3/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-11-28
Skład orzekający: Danuta Szydłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia podlega grzywnie za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego, mimo że uznał ją za niedopuszczalną?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie jest uprawniony do weryfikowania zasadności skargi i samodzielnego decydowania o nadaniu jej dalszego biegu. Nawet jeśli organ uważa skargę za niedopuszczalną, ma obowiązek przekazać ją do sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Niewykonanie tego obowiązku w terminie uzasadnia wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 PPSA.Stan faktyczny
J. D. złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 7 stycznia 2013 r. do sądu. Prezes NFZ potraktował skargę jako pismo kwestionujące zwrot skierowania na leczenie uzdrowiskowe i przekazał ją do właściwego Oddziału Wojewódzkiego NFZ. Sąd zobowiązał Prezesa NFZ do zajęcia stanowiska, jednak organ nie wyjaśnił powodów nieprzekazania skargi. Sąd uznał, że Prezes NFZ uchybił obowiązkowi z art. 54 § 2 PPSA.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia grzywnę w wysokości 500 zł oraz zasądził od Prezesa NFZ na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. D. w przedmiocie wymierzenia Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 7 stycznia 2013 r. postanawia 1. wymierzyć Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia grzywnę w wysokości 500,00 (słownie: pięćset) złotych; 2. zasądzić od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz wnioskodawcy J. D. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
J. D. w piśmie z dnia 15 lutego 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej jako: "Prezes NFZ") grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 7 stycznia 2013 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Do wniosku załączył odpis skargi skierowanej do tut. Sądu z dnia 7 stycznia 2013 r. za pośrednictwem NFZ oraz pismo Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] stycznia 2013 r., z którego treści wynika, że skarga z dnia 7 stycznia 2013 r. została potraktowana przez Prezesa NFZ jako pismo kwestionujące zwrot skierowania na leczenie uzdrowiskowe i przekazane według właściwości terytorialnej do załatwienia przez [...] Oddział Wojewódzki NFZ.
Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2013 r. Sąd przekazał Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia odpis wniosku J. D. o wymierzenie organowi grzywny, zobowiązując jednocześnie organ do zajęcia w terminie 7 dni stanowiska. Pomimo wezwania Sądu – Prezes NFZ do chwili rozpatrywania niniejszego wniosku nie wyjaśnił powodów nieprzekazania skargi do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: "p.p.s.a.") - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Z kolei z unormowania art. 55 p.p.s.a. wynika, że w razie złożenia skargi do sądu administracyjnego bezwarunkowym obowiązkiem organu jest przekazanie do sądu administracyjnego akt sprawy wraz ze skargą. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest pełnienie funkcji zarówno dyscyplinującej, jak również represyjnej.
Organ nie jest uprawniony do weryfikowania zasadności skargi i samodzielnego decydowanie o nadaniu lub odmowie nadania jej dalszego biegu. Zatem nawet uzasadnione przekonanie, że skarga nie jest dopuszczalna z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego, nie zwalnia organu z obowiązku przekazania tej skargi do sądu administracyjnego. O dopuszczalności skargi wniesionej do sądu administracyjnego rozstrzyga bowiem wyłącznie ten sąd a nie organ, za pośrednictwem którego omawiany środek zaskarżenia jest wnoszony. Kwestia ta nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych - por. np. postanowienie NSA z 11 stycznia 2011 r., I OZ 996/10.
W niniejszej sprawie Prezes NFZ do chwili rozpatrywania niniejszego wniosku nie przekazał Sądowi skargi z dnia 7 stycznia 2013 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami. Niewątpliwie zatem uchybił obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z przesłanych zaś przez wnioskodawcę dokumentów wynika, że Prezes NFZ dokonał niedopuszczalnej oceny wniesionej skargi, uznając, że jej przedmiot nie podlega kognicji sądów administracyjnych oraz przekazał ją do Oddziału Wojewódzkiego NFZ celem jej załatwienia zgodnie z właściwością.
Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter dyscyplinujący.
Rozstrzygając o wymiarze grzywny Sąd wziął pod uwagę fakt, że organ do chwili rozpatrywania wniosku nie wykonał przewidzianego w ustawie obowiązku, a także określone wyżej przyczyny jego niezrealizowania.
Mając powyższe na uwadze - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 powołanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło