I OSK 2225/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Irena Kamińska sędzia NSA Monika Nowicka(spr.) sędzia del. WSA Dariusz Chaciński Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Drapczyńska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 maja 2013 r. sygn. akt II SAB/Gd 48/13 w sprawie ze skargi W. K. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w G. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić W. K. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 29 maja 2013 r. (sygn. akt II SAB/Gd 48/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku – orzekając na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a." - oddalił skargę W. K. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w G. w sprawie udzielenia informacji publicznej. W skardze kasacyjnej, zaskarżając powyższy wyrok w całości, W.K. zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. naruszenie: 1. prawa materialnego, w postaci art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i art. 37-41 tj. V rozdziału ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, poprzez uznanie iż "(..) Skarżący o wynikach kontroli jest informowany pismami. Zatem, jak słusznie zauważa organ, podejmowane czynności z zakresu nadzoru administracyjnego przez Prezesa Sądu realizują obowiązki wynikające z Rozdziału 5 ustawy Prawo o ustroju Sądów Powszechnych. Pozycja skarżącego zapewnia mu dostęp do informacji publicznej w ramach określonych tą ustawą. Tym samym skoro skarżący ma zapewniony dostęp do żądanych informacji w innym trybie i na innych zasadach, wyłączone jest zastosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej na podstawie art. 1 ust. 2 tej ustawy (..)", podczas gdy: -) żaden z przepisów art. "37-41 tj. V rozdziału ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych nie reguluje dostępu do informacji publicznej, a w konsekwencji żaden nie zapewnia skarżącemu dostępu do informacji publicznej i nie wyłącza zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, -) pismo organu informujące skarżącego o wynikach kontroli nie jest tożsame z objętą żądaniem udostępnienia, informacją publiczną w postaci dokumentów źródłowych, dokumentujących przebieg kontroli, -) pismo organu do skarżącego o wynikach kontroli nie jest tożsame z objętą żądaniem udostępnienia informacją publiczną w postaci dokumentów źródłowych stanowiących wystąpienia podmiotów przeprowadzających kontrolę tzn. nie stanowi ani wystąpienia organu do kontrolowanego funkcjonariusza publicznego T. W. ani odpowiedzi na te wystąpienia funkcjonariusza publicznego T. W. do kontrolującego go organu, -) obowiązki Organu wynikające z V rozdziału ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych - do wykonywania wewnętrznego nadzoru administracyjnego przez organ, zostały w skarżonym orzeczeniu nietrafnie utożsamione z kategorią obowiązków o odmiennej treści - do udostępnienia informacji publicznej, uregulowanych w tym przypadku jedynie w ustawie o dostępie do informacji publicznej; 2) przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: a) art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) i art. 133 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez błędną analizę dowodów znajdujących się w aktach administracyjnych oraz dowodu na karcie [...] akt sądowoadministracyjnych (pisma Prezesa Sądu Okręgowego z dnia [...] kwietnia 2013 roku), co doprowadziło Sąd Wojewódzki do oddalenia skargi w wyniku błędnych ustaleń że "Skarżący, co jednoznacznie wynika z akt administracyjnych, ma zapewniony dostęp do żądanej informacji jako strona postępowania", podczas gdy analiza dokumentów, dołączonych przez organ przy piśmie do Sądu z dnia [...] kwietnia 2013 r., wskazuje na to, że objęte żądaniem udostępnienia dokumenty, dotyczące postępowania wizytacyjnego nr [...], na kartach oznaczonych numerami [...], nigdy skarżącemu nie zostały udostępnione przez organ w żadnym trybie, a skarżący, choć zainicjował postępowanie wizytacyjne nr [...], nie jest jego stroną, więc nie może się domagać dostępu do tych akt - w trybie postępowania administracyjnego, 3) art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) i art. 133 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez błędną analizę dowodów zawartych w aktach administracyjnych oraz dowodu na karcie [...] akt sądowoadministracyjnych (pismo Prezesa Sądu Okręgowego z dnia [...] kwietnia 2013 r.) oraz dowodu na karcie [...] akt administracyjnych (pismo Prezesa Sądu Okręgowego z dnia [...]stycznia 2013 r.) i [...] akt administracyjnych (pismo Prezesa Sądu Okręgowego z dnia [...] stycznia 2013 r.), co doprowadziło Sąd do oddalenia skargi na podstawie niepełnych akt i błędnych ustaleń, że: -) akta administracyjne są pełne i dlatego nie ma podstaw do stawiania tezy, że są one, jak twierdzi skarżący, niepełne, -) ich zawartość została opisana w piśmie organu z dnia [...] kwietnia 2013 r., skierowanym do Sądu wraz ze skargą a wobec tego nie ma podstaw do stawiania tezy, że są one, jak twierdzi skarżący, niepełne. -)"Brak karty przeglądowej akt nie dyskredytuje ich zawartości (..), a uchybienie w tym względzie jest o tyle nieistotne, że sąd orzekający podziela merytoryczne stanowisko organu co do wyłączenia w niniejszej sprawie trybu i zasad udzielenia informacji publicznej na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej ", podczas gdy: -) obowiązek wykazania dołączenia Sądowi całości akt spoczywał na organie, a nie na skarżącym, -) karty oznaczone numerami [...] nie stanowiły w ogóle ani całości akt administracyjnych o nr [...], opisanych w karcie przeglądowej tych akt, ani całości akt o nr [...], opisanych w karcie przeglądowej tych akt, lecz były zestawieniem wybranych dokumentów z tych akt, które - ex post - na cele dołączenia do pisma organu z dnia [...] kwietnia 2013 r. ponumerowano przy zachowaniu numeracji ciągłej, tak by sprawiały wrażenie jednego zbioru stanowiącego całe akta administracyjne, -) z pisma na karcie [...] akt administracyjnych (pismo Prezesa Sądu Okręgowego z dnia [...] stycznia 2013 r.) wynika wyraźnie, że Prezes Sądu Okręgowego nie dołączył całości akt nadzorczych, a tylko dołączył tę część akt która "dotyczy pana W. K.", podczas gdy organ pominął dokumenty zawarte w aktach postępowania nadzorczego, dotyczące funkcjonariusza publicznego T. W., -) brak wykazania przez organ dołączenia przezeń do skargi całości akt, za pomocą karty przeglądowej akt o nr [...] i [...] lub w inny sposób, nie pozwalał Sądowi uznać tej okoliczności za udowodnioną przez organ, -) brak karty przeglądowej akt sprawy administracyjnej uniemożliwiał Sądowi stwierdzenie tego, jakie dokumenty z akt sprawy administracyjnej organ zdecydował się pokazać Sądowi, a jakie nie, -) nie będąc w stanie wyjaśnić nasuwających się wątpliwości, co do tego, czy dołączono całość akt, czy tylko wybrane dokumenty z akt, Sąd nietrafnie uznał za udowodnione okoliczności, na które powołuje się organ, jakoby objęta żądaniem informacja publiczna, była rzeczywiście w całości udostępniona skarżącemu i nietrafnie oddalił skargę. Wnioski kasacyjne nie zostały sformułowane. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, jej autor odniósł się – jak sam to określił - do kluczowego zagadnienia z perspektywy prawa materialnego tzn. do tego, czy z przepisów art. 37-41 ustawy - Prawo o ustroju Sądów Powszechnych można wywieść regulację stanowiącą lex specialis, o której mowa w art. 1 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezes Sądu Okręgowego w G. wnosił o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia powoduje, że skarga kasacyjna – jako pozbawiona jednego z koniecznych elementów materialnych – jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W niniejszym przypadku wniesiona przez W. K. skarga kasacyjna nie zawiera wszystkich z w/w elementów. Skarżący kasacyjnie wprawdzie sprecyzował w swoim piśmie podstawy kasacyjne, ale nie zawarł w nim jednak wniosku o uchylenie lub zmianę tego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W tym stanie rzeczy należy uznać, że złożona przez stronę skarga kasacyjna nie odpowiada wymogom ustawowym, określonym w art. 176 P.p.s.a., co skutkuje jej odrzuceniem przez Naczelny Sąd Administracyjny – na zasadzie art. 180 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oparto na przepisie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.