I OZ 582/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. D. na pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 191/13 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 191/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił (w pkt 1) postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami oraz w pkt 2 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że podnoszone przez skarżącego we wniosku argumenty nie mogą być postrzegane w kategorii przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." Skarżący ograniczył treść wniosku do kwestionowania zasadności rozstrzygnięcia. Podczas, gdy Sąd uprawniony jest jedynie do badania, czy skarżący uprawdopodobnił zaistnienie przesłanek wskazanych w powołanym przepisie. Także okoliczności związane z koniecznością stawienia się na egzamin i poniesienia jego odpłatności, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, nie mieszczą się w następstwach decyzji określonych w pojęciach "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" i "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków", które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. Zażalenie na pkt 2 postanowienia z dnia 29 maja 2013 r. złożył M. D., domagając się jego zmiany poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenia tego postanowienia w zaskarżonej części i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Ponadto wnoszący zażalenie wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie, tj.: 1) art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię, tj. poprzez przyjęcie, że okoliczności faktyczne przywoływane na poparcie zasadności skargi, uzupełnione o fakty znane z urzędu orzekającemu Sądowi nie mogą jednocześnie stanowić okoliczności służących wykazaniu zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; 2) art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię, tj. poprzez wadliwe przyjęcie, jakoby zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji musiał zawierać odrębne uzasadnienie mimo, że przywołany przepis takiego wymogu nie zawiera; 3) art. 61 § 3 P.p.s.a. zd. pierwsze P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię, tj. poprzez przyjęcie, jakoby jedna z przesłanek zastosowania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji polegała na "spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków" mimo, że przepis ten stanowi o "niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". W obszernym uzasadnieniu wnoszący zażalenie wskazał m. in., że wykonanie przedmiotowej decyzji sprawi, że będzie on zmuszony na pewien czas zawiesić wykonywanie obowiązków zawodowych tj. świadczenie usług prawnych, a także będzie zmuszony przygotować się do egzaminu sprawdzającego, który aktualnie odbywa się na nowych, zmienionych zasadach. Ponadto, w ocenie wnoszącego zażalenie, wykonanie decyzji pozbawi go części dochodu z tytułu wykonywania zawodu, przy utrzymaniu znacznego ponoszenia z tego tytułu kosztów (koszty najmu mieszkania, leasingu). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji wskazanego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego, jak zasadnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 powołanej ustawy nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Nie można zatem przenosić na Sąd obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu w sytuacji, gdy strona we wniosku okoliczności tych nie wskazuje. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. We wniosku należy zatem co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że skoro złożony w tej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał uzasadnienia, to nie mógł on zostać uwzględniony, gdyż skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej. Odnosząc się do argumentów podnoszonych w zażaleniu wskazać należy, że nie są one wystarczające do uznania, iż w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi M. D., a zarazem wniosku o wstrzymanie wykonania, jest bowiem decyzja, która kieruje go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy. Decyzja ta nie oznacza jeszcze pozbawienia skarżącego uprawnienia do kierowania pojazdami. W takiej sytuacji nie może ona spowodować skutków jakie podnosił skarżący a związanych z pozbawieniem go dochodów z tytułu wykonywania pracy z wykorzystaniem samochodu jako jej narzędzia. W tej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 maja 2013 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.