I SA/Gd 294/13
PostanowienieWSA w Gdańsku2013-06-03
Skład orzekający: Aleksandra Rynduch-Szczawińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zasadny, gdy strona jest ustawowo zwolniona od ponoszenia tych kosztów?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, jeśli strona jest już ustawowo zwolniona od ponoszenia tych kosztów na mocy przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W takiej sytuacji postępowanie w tym zakresie należy umorzyć. Natomiast żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu może zostać uwzględnione, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
E. S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Sąd umorzył postępowanie w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, uznając ją za bezprzedmiotową ze względu na ustawowe zwolnienie strony. Następnie, po analizie sytuacji finansowej wnioskodawczyni, sąd przyznał jej prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.Rozstrzygnięcie
1. Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych. 2. Przyznano wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: 1. umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.
Wnioskiem złożonym na formularzu PPF, którego braki zostały uzupełnione w dniu 16 kwietnia 2013 r., skarżąca E. S. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Przedmiotem zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji jest odmowa umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych składek na ubezpieczenie społeczne.
Z tych względów w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie art. 239 pkt 1 lit. e) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Powyższe oznacza, że skarżąca jest w niniejszej sprawie ustawowo zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych, a zatem nie ma obowiązku ich uiszczania na żadnym etapie postępowania sądowodaministracyjnego.
W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowy i umorzyć postępowanie w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia.
Rozpoznania wymaga zaś żądanie wnioskodawczyni ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
W myśl przepisu art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy przez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych przez nią – na wezwanie referendarza sądowego – dodatkowego oświadczenia z dnia 10 maja 2013 r. i dokumentów źródłowych (zaświadczeń z dnia 9 i 10 maja 2013 r. w przedmiocie wysokości renty z tytułu niezdolności do pracy oraz odpisów: zeznania podatkowego PIT-37 z załącznikiem PIT/O za 2012 r., rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy PIT-40A za 2012 r., umowy o kartę płatniczą, legitymacji [...], potwierdzeń wykonania przelewów tytułem opłat za mieszkanie i gaz, faktury za gaz z dnia 16 listopada 2012 r.) ustalono, że wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, pobiera okresową rentę z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 779,80 zł, która jest jej jedynym źródłem utrzymania. Ze świadczenia tego prowadzona jest egzekucja, w ramach której dokonuje się potrąceń w wysokości 194,95 zł miesięcznie. W konsekwencji kwota do wypłaty wynosi 480,67 zł. Wnioskodawczyni nie jest właścicielem żadnej nieruchomości, nie posiada oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu. Z tego tytułu winna dokonywać opłat czynszowych w wysokości 239 zł miesięcznie oraz ponosić opłaty za gaz i prąd. Jednakże z powodu braku środków finansowych wnioskodawczyni nie uiszcza opłat czynszowych regularnie – ostatnią wpłatę z tego tytułu dokonała w styczniu br. Nadto posiada zadłużenie względem ZUS oraz względem instytucji finansowych z tytułu udzielonych jej kredytów, które to zobowiązania są obecnie dochodzone w ramach egzekucji prowadzonej z jej majątku.
Wnioskodawczyni, jak oświadczyła, nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, w szczególności wysokość dochodów faktycznie postawionych do dyspozycji wnioskodawczyni (480,67 zł) oraz brak jakichkolwiek oszczędności, uznano, iż udowodniła ona, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia – bez uszczerbku koniecznego utrzymania –kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło