II OZ 160/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. L. i J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 306/13 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku G. L. i J. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 4 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 306/13 w sprawie ze skargi G. L. i J. G. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę G. L. i J.G. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] lutego 2013 r., w przedmiocie pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. Sąd przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego W dniu 24 kwietnia 2014 r. skarżący zwrócili się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Podali, że ustawowy termin do dokonania tej czynności procesowej upłynął bez ich winy, gdyż nie mogli osobiście sporządzić skargi kasacyjnej, a ich wniosek o ustanowienie, w ramach prawa pomocy, profesjonalnego pełnomocnika, został uwzględniony dopiero postanowieniem Sądu z dnia 14 marca 2014 r. W dniu 25 kwietnia 2014 r. wpłynęła do Sądu, sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r. skarżący cofnęli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzony i wniesiony przez wyznaczonego w ramach pomocy prawnej radcę prawnego, precyzując w piśmie z dnia 3 maja 2014 r., że cofają również wniesioną przez pełnomocnika skargę kasacyjną, gdyż pełnomocnik nie specjalizuje się, zdaniem skarżących, w sprawach administracyjnych, zatem nie mogła udzielić profesjonalnej pomocy prawnej. Zarządzeniem z dnia 21 maja 2014 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez dołączenie skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Zarządzenie to zostało skarżącym doręczone w dniu 23 maja 2014 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnili wskazanego braku formalnego, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. W zażaleniu na powyższe postanowienie G. L. i J. G., reprezentowani przez radcę prawnego przyznanego im z urzędu, wnieśli o zmianę tego postanowienia poprzez zawieszenie postępowania wywołanego wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu do czasu rozstrzygnięcia wniosku o zmianę postanowienia z dnia 14 marca 2014 r. w przedmiocie ustanowienia nowego pełnomocnika. W osobiście sporządzonym zażaleniu złożonym w dniu 11 lipca 2014 r. skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając, iż zostało ono oparte na błędnie ustalonym stanie faktycznym. Podnieśli szereg wątpliwości co do rzetelności ustanowionego pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek może przywrócić termin. Stosownie zaś do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W niniejszej sprawie nie została spełniona ustawowa przesłanka przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu nie dokonali bowiem spóźnionej czynność procesowej. Wobec ustalenia powyższego braku Sąd, działając w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwał stronę do dołączenia do składanego wniosku pisma procesowego w postaci skargi kasacyjnej. Pomimo poinstruowania o rodzaju braku oraz prawidłowego poinformowania skarżących o skutkach niedopełnienia tych formalności, skarżący nie przedłożyli skargi kasacyjnej, co – w świetle przywołanych przepisów - świadczyło o braku możliwości rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zasadnie zatem Sąd, stosownie do art. 87 § 4 w zw. z art. 49 § 2 p.p.s.a., pozostawił bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu. Na ocenę wydanego postanowienia bez wpływu pozostać musiały podnoszone przez skarżących kwestie związane z rzetelnością czynności dokonywanych przez przydzielonego im z urzędu pełnomocnika. Również podejmowane przez skarżących starania o zmianę pełnomocnika nie stanowiły okoliczności świadczących o konieczności zawieszenia postępowania wywołanego złożonym przez nich wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.