I OSK 447/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. skargi kasacyjnej R.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Po 620/13 o odrzuceniu skargi R.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami postanawia: oddalić skargę kasacyjną Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z [...] lutego 2013 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zaskarżona decyzja doręczona została stronie w dniu 28 lutego 2013 r., zaś skarga na tę decyzję, która wpłynęła w dniu 2 kwietnia 2013 r., wysłana została bezpośrednio do Sądu. Z uwagi na błędne zaadresowanie skargi przesłano ją organowi, który z kolei przekazał ją Sądowi w dniu 9 kwietnia 2013 r. W ocenie Sądu z okoliczności niniejszej sprawy wynikało, iż skarga została złożona po upływie ustawowego terminu i z naruszeniem dyspozycji art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", co powodowało konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł R.C., reprezentowany przez radcę prawnego, zarzucając Sądowi naruszenie art. 53 § 1 i art. 54 § 2 P.p.s.a. i w konsekwencji zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i odrzucenie skargi jako wniesionej z uchybieniem ustawowego terminu, podczas gdy skarżący nie ze swojej winy wniósł skargę na adres Sądu. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż nadanie przesyłki zawierającej skargę kasacyjną na adres Sądu I instancji nastąpiło z winy pracownika firmy skarżącego, któremu ten powierzył wykonanie tej czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć bowiem należy, iż zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Bezpośrednie wniesienie skargi do Sądu, które było dopuszczalne jedynie do dnia 31 grudnia 2005 r., powoduje, iż Sąd ten zobligowany jest do przesłania skargi właściwemu organowi, a w takiej sytuacji za datę wniesienia skargi do Sądu przyjmuje się dzień przekazania skargi organowi. W przedmiotowej sprawie skarga R.C. nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 29 marca 2013 r., jednakże skierowana została ona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, do którego wpłynęła w dniu 2 kwietnia 2013 r. Z akt sprawy wynika, iż przekazanie skargi do Kolegium nastąpiło w dniu 5 kwietnia 2013 r., a więc tę datę należy przyjąć za dzień złożenia skargi przez skarżącego. Oznacza to, iż skarga ta wniesiona została po terminie, zatem zasadnym było odrzucenie jej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Odnosząc się zaś do ewentualnego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi zauważyć jedynie należy, iż wniosek strony złożony w tym zakresie odrzucony został postanowieniem z dnia 20 września 2013 r., a orzeczenie to – z uwagi na brak zaskarżenia – stało się prawomocne. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.