III SA/Lu 219/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca),, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Olejowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 maja 2013 sprawy ze skargi Gminy G. na informację Zarządu Województwa L. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie pomocy w ramach działania 413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 I. uchyla zaskarżony akt; II. zasądza od Zarządu Województwa L. na rzecz Gminy G. 557 (pięćset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W ramach działania 431 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" dla operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania "Odnowa i Rozwój" Wsi objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 Gmina [...] wystąpiła z wnioskiem o przyznanie pomocy na realizację operacji pod tytułem: "Rozbudowa infrastruktury rekreacyjnej i społeczno-kulturalnej w Wólce [...] - etap I". Wniosek ten został poddany ocenie, której następstwem była informacja o odmowie przyznania pomocy zawarta w piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r., [...]. Jako przyczynę odmowy pomocy organ wskazał fakt, że zakres rzeczowy operacji tj. wykonanie ciągów pieszo-jezdnych oraz placu manewrowego jest niezgodny z zakresem pomocy wskazanym w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 38 poz. 220 ze zm.). Zgodnie z przywołanym powyżej przepisem, określającym zasady kwalifikowalności kosztów, pomoc finansowa może być przyznana na operacje polegające na odnawianiu lub budowie parkingów, chodników lub oświetlenia ulicznego natomiast inwestycje komunikacyjne jak: budowa dróg, placów manewrowych, ciągów pieszo-jezdnych, nie mogą stanowić kosztów kwalifikowalnych tego działania. Wnioskodawca pismem z dnia [...] grudnia 2012 r., wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, podnosząc, że § 4 ust. 1 pkt 5 nie określa, że budowa dróg, placów manewrowych czy ciągów pieszo-jezdnych nie może stanowić kosztów kwalifikowanych, na co powołuje się Samorząd Województwa. Przepis ten wskazuje istotne elementy kształtowania obszarów o szczególnym znaczeniu tj. odnawianie lub budowę parkingów, chodników lub oświetlenia ulicznego. Podkreślił, że w przepisie zastosowano katalog otwarty o czym świadczy zwrot "w szczególności", co miało zapobiec wykluczeniu elementów zagospodarowani przestrzeni występujących w określonych indywidualnych przypadkach. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] Zarząd Województwa [...] udzielił wnioskodawcy odpowiedzi na złożone wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stwierdzono w nim, że § 4 ust. 1 ust 5 wskazuje trzy istotne elementy w kształtowaniu przestrzeni: odnawianie lub budowę parkingów, chodników lub oświetlenia ulicznego. Katalog otwarty, ma zapobiec wykluczeniu elementów zagospodarowania przestrzeni, występującej tylko w określonych miejscowościach. Nie wymieniono remontu/przebudowy ulic. W przypadku, gdy prawodawca dopuszczałby realizację tego typu operacji zostałyby one określone w przepisie, ponieważ występują powszechnie. Dodatkowo poniesiono, że z załączonych przez wnioskodawcę dokumentów jednoznacznie wynika, że planuje do wykonania plac manewrowy i ciągi pieszo-jezdne, które nie stanowią przedmiotu wsparcia w ramach PROW 2007-2013. W całej dokumentacji, załączonej do wniosku o przyznanie pomocy wnioskodawca posługuje się określeniem "plac manewrowy i ciągi pieszo-jezdne". W skardze skarżący wniósł o stwierdzenie, że odmowa przyznania pomocy została wydana z naruszeniem przepisów prawa, domagając się uchylenia w całości odmowy przyznanie pomocy oraz uznanie, że podany we wniosku zakres i cel działania mieści się w celach i zakresie pomocy określonych w PROW. Podniósł zarzuty naruszenia § 4 ust. 1, a w szczególności pkt 5 rozporządzenia poprzez błędną interpretację tego przepisu czego następstwem była odmowa przyznania pomocy oraz § 11 rozporządzenia poprzez zaniechanie czynności które § 11 ust. 1 określa, wskutek czego organ nie rozpoznał szczegółowego stanu faktycznego i podjął decyzję o odmowie przyznania pomocy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zastosowana we wniosku nazwa plac manewrowy ma określać wielofunkcyjność utwardzanego obszaru - obszaru szczególnego pozbawionego cech określonych w tym rozporządzeniu, a nie obiekt służący do doskonalenia umiejętności prowadzenia pojazdów. Operacja zgodnie z wnioskiem oraz załącznikami do wniosku — zgłoszeniem zamiaru przystąpienia do budowy - wykonywania robót budowlanych pod nazwą "Rozbudowa infrastruktury rekreacyjnej i społeczno-kulturalnej w Wólce [...]" polega m.in. na utwardzeniu kostką betonową placu manewrowego i ciągu pieszo-jezdnego. Nazwa "plac manewrowy" pojawiła się na etapie kosztorysowania robót. "Plac manewrowy" posiadający dostęp do drogi publicznej i znajdujący się w bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika wodnego w swym założeniu ma służyć m.in. jako parking, ale także jako plac z którego istnieje możliwość "zwodowania" łódki, kajaku, roweru wodnego itp. (element ażurowy placu ma bezpośredni kontakt z wodą) czy też plac na którym można zorganizować wszelkiego rodzaju uroczystości o charakterze lokalnym czy ponadlokalnym (istniej możliwość posadowienia sceny-estrady, ławek itp.). W ogólnej charakterystyce obiektu i robót kosztorysu wskazano że z "ciągu pieszo-jezdnego" pasem kostki kolorowej należy wydzielić ścieżkę dla rowerów oddzielając ją od części pieszej. Powyższe przedstawiono w celu wykazania że wnioskodawca nie miał na celu sztucznego stworzenia warunków wymaganych do otrzymania wsparcia w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami systemu wsparcia. Zdaniem wnioskodawcy przyjęto najbardziej zbliżony do zakresu planowanych prac. Zrealizowana operacja miała objąć swym oddziaływaniem mieszkańców lokalnego osiedla po-pegeerowskiego, mieszkańców Gminy [...] a także turystów. Obszar objęty operacją jest jedynym tego typu na terenie gminy, chcąc wykorzystać jego walory gmina podjęła inicjatywę urządzenia tam miejsca rekreacji i wypoczynku a także miejsca spotkań lokalnej społeczności. Kolejny etap operacji zakłada montaż urządzeń małej architektury: ławki, stoliki, kosze, altana ogrodowa, ścieżki piesze i rowerowe, stanowiska wędkarskie itp. Zdaniem skarżącego organ powinien był wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia nieprawidłowości lub braków na zasadach określonych w § 11 lub złożenia stosownych wyjaśnień, niepodzielając stanowiska organu, że w ramach wezwania do usunięcia nieprawidłowości mógłby zmienić przeznaczenie planowanych do wykonania elementów operacji, a w konsekwencji włączyć je do kosztów kwalifikowalnych. Podniesiono również, że operacja już została zrealizowana na dowód czego dołączono załącznik graficzny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w odmowie przyznania pomocy, jak również w rozstrzygnięciu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Podniósł również, że biorąc pod uwagę dokumenty składające się na wniosek, organ nie miał wątpliwości co do treści wniosku. Zdaniem organu nie było podstaw do skorzystania z § 11 rozporządzenia, gdyż wniosek nie zawierał błędów kwalifikujących się do uzupełnienia. Załączone do wniosku dokumenty są czytelne jednakże wynika z nich wprost, że zakres rzeczowy operacji tj. wykonanie ciągów pieszo jezdnych oraz placu manewrowego jest niezgodny z zakresem pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi Gminy [...] jest pismo Samorządu Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. informujące o odmowie przyznania pomocy na realizację operacji "Rozbudowa infrastruktury rekreacyjnej i społeczno-kulturalnej w Wólce [...] – etap I". Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.). Przepis ten określa, że w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje o tym wnioskodawcę w formie pisemnej. Podmiot wdrażający ma obowiązek podać przyczyny odmowy przyznania pomocy. Ustawa ta w art. 29 ust. 1 pkt 1 przewiduje, że minister właściwy do spraw rozwoju wsi określa w drodze rozporządzenia szczegółowe warunki i tryb przyznawania, wypłaty lub zwracania pomocy w ramach poszczególnych działań objętych programem. Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, zatwierdzony przez Komisję Europejską, stosownie do art. 3 ust. 4 powołanej ustawy, ogłoszony został Obwieszczeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 października 2007 r. w sprawie Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 stanowiącym załącznik do Obwieszczenia (M.P. 2007, nr 94, poz. 1035). W Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 działanie "Odnowa i rozwój wsi" oznaczone zostało kodem 413. Jako cel działania przyjęto "rozwój wsi" - poprawę jakości życia mieszkańców obszarów wiejskich poprzez zaspakajanie ich potrzeb kulturalnych i społecznych oraz promowanie terenów wiejskich. Wskazano, że działanie to będzie miało pozytywny wpływ na środowisko ze względu na utrzymanie, odbudowę i poprawę stanu dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego. Przyczyni się to do wzrostu atrakcyjności wsi, a tym samym sprzyjać będzie bardziej konsumpcji niematerialnej niż materialnej. Pośrednio - lepszy stan obiektów kultury, turystycznych i tym podobnych będzie sprzyjał mniejszej presji na zasoby i poprawie stanu środowiska. W przypadku wykorzystywania działania na rzecz budowy, remontów, odbudowy, przebudowy czy wyposażania rozwiązań innowacyjnych, można się liczyć z pośrednim pozytywnym wpływem na oszczędzanie zasobów wody i energii, promując w ten sposób synergię pomiędzy dobrami kultury a środowiskiem przyrodniczym. Realizując upoważnienie ustawowe zawarte w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 14 lutego 2008 r. wydał rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 -2013. (Dz. U. Nr 38, poz. 220). Rozporządzenie to określa szczegółowe warunki i tryb przyznawanie oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach tego działania. W świetle § 4 ust. 1 rozporządzenia pomoc jest przyznawana w formie refundacji części, związanych z realizacją operacji, kosztów: 1) budowy, przebudowy, remontu lub wyposażania budynków pełniących funkcje rekreacyjne, sportowe i społeczno-kulturalne, w tym świetlic i domów kultury, z wyłączeniem szkół, przedszkoli i żłobków; 2) budowy, przebudowy, remontu lub wyposażenia obiektów małej architektury lub targowisk; 3) budowy, przebudowy lub remontu przeznaczonych do użytku publicznego ścieżek rowerowych, szlaków pieszych, placów zabaw, miejsc rekreacji oraz obiektów sportowych, z wyłączeniem sal sportowych przeznaczonych wyłącznie dla szkół lub przedszkoli; 4) zakupu towarów służących przedsięwzięciom związanym z kultywowaniem tradycji społeczności lokalnych lub tradycyjnych zawodów; 5) związanych z kształtowaniem obszarów o szczególnym znaczeniu dla zaspokojenia potrzeb mieszkańców, sprzyjających nawiązywaniu kontaktów społecznych, ze względu na ich położenie oraz cechy funkcjonalno-przestrzenne, w szczególności poprzez odnawianie lub budowę placów parkingowych, chodników lub oświetlenia ulicznego; 6) urządzania i porządkowania terenów zielonych, parków lub innych miejsc wypoczynku; 7) budowy, przebudowy lub remontu infrastruktury turystycznej; 8) zagospodarowania zbiorników i cieków wodnych w celu wykorzystania ich do rekreacji lub w celu poprawy estetyki miejscowości; 9) rewitalizacji budynków wpisanych do rejestru zabytków lub objętych wojewódzką ewidencją zabytków, użytkowanych na cele publiczne oraz obiektów małej architektury, odnawiania lub konserwacji lokalnych pomników historycznych i miejsc pamięci; 10) zakupu i odnawiania obiektów charakterystycznych dla danego regionu lub tradycji budownictwa wiejskiego i ich adaptacji na cele publiczne; 11) budowy, przebudowy, remontu lub wyposażania obiektów budowlanych przeznaczonych na cele promocji lokalnych produktów i usług, w tym pawilonów, punktów wystawowych, sal ekspozycyjnych lub witryn; 12) odnawiania elewacji zewnętrznych i dachów w budynkach architektury sakralnej wpisanych do rejestru zabytków lub objętych wojewódzką ewidencją zabytków i odnawiania cmentarzy wpisanych do rejestru zabytków; 13) wyburzenia i rozbiórki zdewastowanych obiektów budowlanych w celu uporządkowania terenu w miejscowości, jeżeli niemożliwe jest ich odnowienie i dalsze użytkowanie - w zakresie koniecznym do realizacji operacji wymienionych w pkt 1-12; 14) zakupu materiału siewnego lub nasadzeniowego roślin wieloletnich - koniecznego do realizacji operacji; 15) zakupu sprzętu, materiałów i usług, służących realizacji operacji; 16) ogólnych, które są bezpośrednio związane z przygotowaniem i realizacją operacji. W podlegającym ocenie wniosku (III. Opis operacji pkt. 13 tytuł operacji) wnioskodawca wskazał – rozbudowę infrastruktury rekreacyjnej i społeczno-kulturalnej w Wólce [...]. Jako planowany cel operacji podano natomiast poprawę jakości życia na obszarach wiejskich oraz wzrost atrakcyjności turystycznej Gminy [...] poprzez zagospodarowanie terenów wokół zbiornika wodnego w Wólce [...]. Przedmiotem sporu w rozpoznanej sprawie była kwestia, czy operacja opisana we wniosku o dofinansowanie spełnia cele określone w § 4 ust.1 pkt 5 rozporządzenia. Podstawą odmowy przyznania dofinansowania było bowiem stwierdzenie przez organ samorządu, że operacja nie spełnia celu określonego w ww. przepisie. Wskazać w tym miejscu należy, że cel wskazany został w powołanym przepisie rozporządzenia bardzo ogólnie – jako refundacje części kosztów "związanych z kształtowaniem obszarów o szczególnym znaczeniu dla zaspokojenia potrzeb mieszkańców, sprzyjających nawiązywaniu kontaktów społecznych, ze względu na ich położenie oraz cechy funkcjonalno-przestrzenne, w szczególności poprzez odnawianie lub budowę placów parkingowych, chodników lub oświetlenia ulicznego". Nabór wniosków w ramach działania 4.1/413 – Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju, w zakresie operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania odbywał się za pośrednictwem Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Ziemi [...]. Zgodnie natomiast z wytycznymi, wspomniane wyżej operacje muszą spełniać minimalne wymagania, których spełnienie jest niezbędne do wyboru operacji przez Lokalną Grupę Działania, to jest muszą być zgodne z co najmniej 1 celem ogólnym i 1 celem szczegółowym Lokalnej Strategii Rozwoju oraz wpisywać się w przynajmniej 1 przedsięwzięcie, jak również uzyskać przynajmniej 30% punktów na etapie oceny według lokalnych kryteriów wyboru. W lokalnych kryteriach wyboru operacji w LSR w tym kryteriach, na podstawie których ocenia się uzasadnienie realizacji operacji, określony został jeden cel ogólny: "Podniesienie kapitału społecznego obszaru LGD". Jako wskaźnik oddziaływania określono przyczynienie się do promocji uczenia się i podnoszenia wykształcenia; przyczynienie się do wzrostu ilości członków organizacji pozarządowych na terenie; przyczynienie się do wzrostu odsetka osób deklarujących poczucie więzi z miejscem zamieszkania. Do celu szczegółowego realizowanego przez przedsięwzięcie "Gościnna Ziemia [...]" zaliczono m.in.: budowę lub modernizację obiektów sportowych; budowę lub modernizację obiektów rekreacyjnych (w tym placów zabaw); odniesienie do imprez kulturalno-rekreacyjnych na terenie LGD. Lokalna Grupa Działania Ziemi [...] uchwałą z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] uznała operację "Rozbudowa infrastruktury rekreacyjnej i społeczno-kulturalnej w Wólce [...] – Etap I" za zgodną z celami określonymi w LSR, o czym świadczy wysoka ocena operacji. Projekt uzyskał 37 punktów i znalazł się na pierwszej pozycji listy rankingowej ocenionych wniosków. Samorząd Województwa bada projekt pod kątem szerszym niż Lokalna Grupa Działania. Pomoc finansowa jest przyznawana na realizację operacji, która oprócz tego, że jest zgodna z Lokalną Strategią Rozwoju, będzie realizowana na obszarze gmin objętych Lokalną Strategią Rozwoju i została wybrana przez Lokalną Grupę Działania, spełnia także inne warunki określone w rozporządzeniu. W ocenie sądu organ nie zbadał, czy operacja spełnia warunki określone w rozporządzeniu. Odmawiając przyznania wnioskowanej pomocy Samorząd Województwa [...] w piśmie z dnia 6 grudnia 2012 r. uznał, że zakres rzeczowy operacji, tj. wykonanie ciągów pieszo-jezdnych oraz placu manewrowego jest niezgodny z zakresem pomocy wskazanym w § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, nie uzasadniając na czym powyższa niezgodność miałaby polegać. Dopiero w odpowiedzi na skargę Samorząd Województwa wyjaśnił, że przy ocenie wniosku opierano się opisie przedmiotu zawartego w załączonym do wniosku kosztorysie inwestorskim, w ogólnej charakterystyce robót, przedmiarze robót, piśmie ze Starostwa Powiatowego, zgłoszeniach zamiaru przestąpienia do budowy, wykonania robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę. Z powyższych dokumentów organ wywiódł, że zakres operacji nie kwalifikuje się w zakres wsparcia w ramach działania. W ocenie sądu tak lakoniczne uzasadnienie (jedno zdanie) dotyczące kwalifikowalności kosztów nie spełnia wymogu oceny wniosku w całokształcie. Kolejne pisma nie mogą stanowić uzupełnienia uzasadnienia odmowy przyznania pomocy. Wszystkie argumenty przemawiające za prawidłowością podjętego rozstrzygnięcia, organ zobowiązany jest wskazać w informacji o odmowie przyznania pomocy. Stosownie bowiem do treści art.14 ust.4 ustawy, w przypadku, gdy m.in. nie są spełnione warunki przyznania pomocy, wnioskodawcę informuje się, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy. Sąd zauważa, że organ dokonując oceny wniosku jedynie wybiórczo odniósł się do dokumentacji będącej załącznikiem do wniosku. Powyższa dokumentacja opracowana została dla realizacji celu, jakim jest zamierzenie budowlane, operuje zatem pojęciami charakterystycznymi dla prawa budowlanego. Podnieść należy, że ciąg pieszo-jezdny należy do urządzeń infrastruktury technicznej, będący obszarem przeznaczonym zarówno dla ruchu pieszych, jak i pojazdów, oczywiście w wyznaczonej do tego części. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.) określa ten rodzaj przedsięwzięcia przez wskazanie wymaganych parametrów stanowiąc, że dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego, pod warunkiem że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m, umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów (§ 14 ust. 2). W rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 13 lipca 2012 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach ustawodawca określił natomiast, że ośrodek egzaminowania powinien posiadać plac manewrowania przeznaczony do sprawdzania umiejętności wykonywania zadań wchodzących w skład części praktycznej egzaminu państwowego (§ 3 ust. 2). Zdaniem sądu nazewnictwo użyte w dokumentacji załączonej do wniosku nie może przesądzać o charakterze przedsięwzięcia. Organ wybiórczo potraktował załączoną do wniosku dokumentację, nie przeprowadzając w tym zakresie rzetelnej analizy, czy charakter inwestycji, w tym planowane do zrealizowania ciągi pieszo-jezdne, czy plac manewrowy służą realizacji celów działania – "Wdrażanie lokalnych strategii Rozwoju "Odnowa i Rozwój Wsi". Co istotne organ całkowicie pominął to, że wniosek operuje pojęciem "rozbudowa infrastruktury", a jedynie załączniki w postaci kosztorysu inwestorskiego i zgłoszenia zamiaru przystąpienia do budowy, wykonania robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę posługuje się terminami właściwymi dla prawa budowlanego, o czym była mowa wyżej. Brak jest podstaw do zanegowania twierdzenia wnioskodawcy, że ów plac manewrowy ma służyć m.in. jako plac z którego istnieje możliwość "zwodowania" łódki, kajaku, roweru wodnego itp. czy też plac na którym można zorganizować wszelkiego rodzaju uroczystości o charakterze lokalnym czy ponadlokalnym, natomiast ciąg pieszo-jezdny stanowić będzie wydzielona ścieżka dla rowerów oddzielona od części pieszej, jednak pozwalają na przyjęcie, że założenie wniosku wpisuje się cele określone w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 działanie "Odnowa i rozwój wsi". Dodatkowo należy zauważyć, że ukończenie przedstawionego we wniosku zamierzenia przesądziło, że nie spełnia ono wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ustanowionych dla ciągu pieszo-jezdnego. Instytucja pośrednicząca zobowiązana będzie do ponownej oceny, czy operacja opisana przez stronę skarżącą we wniosku o dofinansowanie, spełnia wszystkie warunki do przyznania pomocy, w tym dokona szczegółowej i rzetelnej analizy opisu inwestycji oraz celu, który zamierza osiągnąć wnioskodawca realizując przedsięwzięcie, niezależnie od sformułowań zawartych we wniosku i czy pozwalają na przyjęcie, że działanie spełnia wszystkie warunki do przyznania pomocy. Z tych powodów sąd orzekł jak na wstępie mając na uwadze treść art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., w skrócie: p.p.s.a.). O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).