V SA/Wa 1142/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2012r. znak [...] w przedmiocie udzielenia informacji w przedmiocie umieszczenia na liście przedsiębiorców spełniających warunki spłaty niezaspokojonych należności wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych postanawia odrzucić skargę A. S. wniósł skargę na pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2012r. nr [...] informujące o nieumieszczeniu skarżącego na liście przedsiębiorców spełniających warunki, o których mowa w art.5 ust.2 i art.8 ustawy z dnia 28 czerwca 2012r. o spłacie niektórych niezaspokojonych należności przedsiębiorców, wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 891) – dalej: ustawy z dnia 28 czerwca 2012 r. Przedmiotowemu pismu zarzucono naruszenie art. 1, art.5 oraz art.8 ustawy z dnia 28 czerwca 2012 r. poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że skarżącemu nie przysługuje prawo do umieszczenia go na liście przedsiębiorców. Ponadto zarzucono niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie na mocy art.7, 8, 9, 11 i 17 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm.). Skarżący wniósł o stwierdzenie bezskuteczności dokonanej przez organ czynności i uznanie uprawnienia skarżącego do umieszczenia go na liście przedsiębiorców. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Ponadto zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ustawy p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast zgodnie z § 3 ww. artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Należy stwierdzić, iż skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy podjęty jest on w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., sygn. OSK 247/04, Lex nr 125767). Zaskarżone przez A. S. pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad informujące o nieumieszczeniu skarżącego na liście przedsiębiorców spełniających warunki, o których mowa w art.5 ust.2 i art.8 ustawy z dnia 28 czerwca 2012 r. nie należy do żadnej z ww. form działania administracji publicznej. Przepisy ustawy z dnia 28 czerwca 2012r. o spłacie niektórych niezaspokojonych należności przedsiębiorców, wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych nie przewidują załatwienia spraw związanych z umieszczeniem na liście przedsiębiorców Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad w formie decyzji administracyjnej, postanowienia bądź jakiegokolwiek innego aktu lub czynności. Ustawa niniejsza nie reguluje sytuacji przedsiębiorcy, któremu odmówiono umieszczenia na liście przedsiębiorców spełniających warunki, o których mowa w art.5 ust. 2 i art. 8 (art. 5 ust. 3), nie wskazuje również, aby do postępowania na skutek zgłoszenia należności miały zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji nie ma możliwości zaskarżenia czynności Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, polegającego na odmowie przyjęcia zgłoszenia wskutek niespełnienia kryteriów ustawy, na podstawie art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Tym samym, Sąd nie ma możliwości zbadania skargi w świetle przepisu art. 1 ustawy p.p.s.a. zawierającego definicję legalną sprawy sądowoadministracyjnej oraz art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Sądowoadministracyjna kontrola przestrzegania prawa ma ograniczony charakter - są nią objęte jedynie działania administracji wskazane w ustawie, i to dopiero po dopełnieniu przez skarżącego określonych warunków. Charakter ten wynika przede wszystkim z przepisów wyznaczających zakres właściwości sądów administracyjnych, a także postanowień procesowych określających przesłanki dopuszczalności skargi oraz granice postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z powyższym, stwierdzić należy, iż na pismo z dnia 24 października 2012 r. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co stanowi przesłankę do odrzucenia skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.