II GZ 269/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. K. i K. K. na zarządzenie Przewodniczącego – sędziego sprawozdawcy z dnia 1 lutego 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2634/12 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. K. i K. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić zażalenie Zarządzeniem z 1 lutego 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2634/12, Przewodniczący - sędzia sprawozdawca wezwał J. K. i K. K. (skarżących) do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł od skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] października 2012 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego przez Z. C. Jako podstawę prawną zarządzenia Przewodniczący wskazał art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: ppsa) oraz § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). J. K. i K. K. złożyli zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie. Stwierdzili, że wszystkie ich skargi dotyczą identycznych decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Decyzje te zostały wydane dla poszczególnych osób zatrudnionych w firmie skarżących. Skarżący podnieśli, że niezrozumiałe jest oddzielne rozpatrywanie wszystkich decyzji i spraw dotyczących osób zatrudnionych w ich firmie w zakresie tych samych obowiązków i umów. Takie działanie naraża stronę na nieuzasadnione koszty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 230 § 1 i 2 ppsa wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 pkt 1 - 3 i art. 240 ppsa), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 ppsa). Bez znaczenia dla omawianego obowiązku jest okoliczność, czy rozstrzygnięcia administracyjne będące przedmiotem różnych skarg, jak i same te skargi są podobne lub pozostają ze sobą w związku. Wprawdzie w takiej sytuacji możliwe jest zarządzenie połączenia przez sąd kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia (art. 111 § 2 ppsa), jednakże nawet w takim przypadku strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej ze skarg w połączonych sprawach. Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu przepisie art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przewodniczący - sędzia sprawozdawca prawidłowo zatem wezwał skarżących do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z treści art. 220 § 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] października 2012 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] sierpnia 2012 r. stwierdzającą, że Z. C. podlegał w oznaczonych okresach obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania pracy na podstawie łączącej go ze skarżącymi umowy, którą organ administracji uznał za umowę zlecenia. Sprawa niniejsza nie należy zatem do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 ppsa). Z akt sprawy nie wynika także, by skarżącym zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Oznacza to, że na skarżących ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 231 ppsa wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów sądowych została określona w wydanym na podstawie art. 233 ppsa rozporządzeniu Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaskarżone w sprawie rozstrzygnięcie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nie dotyczy należności pieniężnych, a zatem w sprawie należało pobrać wpis stały. Wysokość wpisów stałych została określona w § 2 wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów. Z uwagi na to, że zaskarżona decyzja nie jest żadnym z rozstrzygnięć wymienionych w § 2 ust. 1 rozporządzenia, nie dotyczy koncesji, zezwoleń i pozwoleń wymienionych w § 2 ust. 2, jej przedmiot nie został wymieniony w § 2 ust. 3 i 4 omawianego aktu prawnego, jak również rozstrzygnięcie to nie zostało podjęte w administracyjnym postępowaniu nadzwyczajnym (§ 2 ust. 5 rozporządzenia), to Przewodniczący trafnie wskazał, jako podstawę określenia wysokości wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. Zgodnie bowiem z tym przepisem, w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł. Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.