II FSK 3266/13

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2016-01-22

Skład orzekający: Jacek Brolik, Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Grażyna Nasierowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doręczenie odpisów tytułów wykonawczych i sporządzenie protokołu o stanie majątkowym przerywa bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w postępowaniu egzekucyjnym?
Ratio decidendi
Doręczenie odpisów tytułów wykonawczych i sporządzenie protokołu o stanie majątkowym nie są czynnościami egzekucyjnymi ani środkami egzekucyjnymi, których zastosowanie przerywa bieg terminu przedawnienia. Są to czynności postępowania egzekucyjnego, które nie przerywają biegu terminu przedawnienia. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej za niezasadne.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej B. B. od wyroku WSA w Gliwicach, który oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach. Dyrektor utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych oraz przepisów dotyczących doręczenia tytułów wykonawczych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jacek Brolik (sprawozdawca), Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska- Nowacka, Sędzia del. WSA Grażyna Nasierowska, Protokolant Katarzyna Łysiak, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 115/13 w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od B. B. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 115/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 listopada 2012 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., obecnie t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej k.p.a.) oraz art. 17 § 1, art. 18, art. 23 § 1 i § 4 pkt 1 i art. 59 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U z 2012 r. poz. 1015 ze zm.; dalej: u.p.e.a.) – po rozpatrzeniu zażalenia B. B. – utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia 25 października 2012 r., którym odmówiono umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 14 czerwca 2008 r. o Nr [...] Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. postanowienie organu drugiej instancji i domagał się jego zmiany i zasądzenia kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 70 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej: O.p.) oraz art. 59 § 1 u.p.e.a. Sąd pierwszej instancji - oddalając skargę - zgodził się z organami egzekucyjnymi, że w sprawie nie zachodziły przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego. W ocenie Sądu prawidłowo organy stwierdziły, że w świetle art. 70 § 4 O.p. oraz art. 21 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 143, poz. 1199, ze zm.), przerwanie biegu terminu przedawnienia nastąpiło w wyniku zastosowania środka egzekucyjnego w dniu 27 czerwca 2008 r. przez zajęcie rachunku bankowego dłużnika w I. S.A. Od dnia następnego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny, termin przedawnienia biegł na nowo. W ocenie Sądu nie były zasadne twierdzenia skarżącego o braku doręczenia mu tytułów wykonawczych skoro podejmowane przez niego czynności w okresie od 2008 r. do 2012 r. świadczą, że był w posiadaniu tych dokumentów. Ponadto w toku postępowania egzekucyjnego (w szczególności w dacie sporządzenia zarzutów) był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego mógł oczekiwać fachowej pomocy prawnej, w tym także w zakresie ustalenia czy doszło do prawidłowego doręczenia dokumentów będących podstawą wszczęcia egzekucji. W skardze kasacyjnej skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący zarzucił: 1) naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku – art. 191 O.p. przez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i błędne przyjęcie, że żonie skarżącego D. B. skutecznie doręczono tytuły wykonawcze w dniu 27 czerwca 2008 r. i w związku z tym doszło do prawidłowego wszczęcia postępowania egzekucyjnego; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 70 § 1 O.p. w zw. z art. 21 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw przez ich niezastosowanie, co doprowadziło do błędnego wniosku, że zobowiązania w podatku dochodowym za lata 2000 i 2001 r. nie uległy przedawnieniu. Odpowiadając na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Brak było podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej. Zarzut kasacyjny naruszenia art. 191 O.p. jest nieadekwatny do sprawy - dotyczącej administracyjnego postępowania egzekucyjnego, w którym regulacje prawne postępowania podatkowego unormowane w Ordynacji podatkowej nie znajdują zastosowania. Zarzut naruszenia art. 70 § 1 i 4 O.p. oraz art. 21 ustawy nowelizującej Ordynację podatkową jest niezasadny. Doręczenie odpisów tytułów wykonawczych i sporządzenie protokołu o stanie majątkowym nie stanowiły czynności egzekucyjnych (w stanie prawnym 2002 r., na który powołuje się skarżący) ani też nie stanowią środków egzekucyjnych (w stanie prawnym rozpatrywanym przez Sąd), których zastosowanie i zawiadomienie o tym zobowiązanego przerywałoby bieg terminu przedawnienia. Wymienione czynności są czynnościami postępowania egzekucyjnego nieprzerywającymi biegu terminu przedawnienia. Ponadto, o wymienionych czynnościach 2002 r. Sąd pierwszej instancji w ogóle się nie wypowiadał, natomiast w skardze kasacyjnej brak jest zarzutu naruszenia art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako: "p.p.s.a."), za pomocą którego można by zakwestionować prawidłowość, w tym zakres, uzasadnienia wyroku. Z tych powodów, na podstawie art. 184 p.p.s.a. i art. 204 pkt 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło