I OZ 470/13
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2013-06-14
Skład orzekający: Joanna Banasiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej jest skuteczne, jeśli skarga nie została opłacona?Ratio decidendi
Cofnięcie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie jest skuteczne, jeśli skarga nie została opłacona. Dopiero po usunięciu braków skargi, w tym uiszczeniu wpisu sądowego, możliwe jest rozpoznanie wniosku strony o cofnięcie skargi. W przeciwnym razie skarga podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Przewodniczący Wydziału WSA w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie, podnosząc zastrzeżenia co do jego zgodności z prawem oraz wskazując na wcześniejsze cofnięcie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 197/13 wzywające Z. L. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie
Zarządzeniem z dnia 8 maja 2013 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Jako podstawę ustalenia wysokości wpisu wskazano § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W obszernym zażaleniu na powyższe zarządzenie Z. L. podniósł szereg zastrzeżeń co do zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia, wskazując ponadto, że odrębnym pismem cofnął wniesioną skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zasadą ogólną postępowania przed sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Stosownie zaś do art. 230 § 1 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 230 § 2 ppsa pismem wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym jest między innymi skarga. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 złotych.
Prawidłowo zatem Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w podanej wysokości od złożonej przez niego skargi na bezczynność. Zaskarżone zarządzenie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami, zawiera wszelkie niezbędne elementy pozwalające na uiszczenie opłaty. Odpis tego zarządzenia doręczono stronie wraz ze stosownym pouczeniem w dniu 14 maja 2013 r.
Zarzuty podniesione w zażaleniu są nieuzasadnione.
W odniesieniu do argumentacji dotyczącej cofnięcia skargi wskazać należy, że pismo wniesione do sądu, które nie zostało należycie opłacone nie wywołuje żadnych skutków. Dopiero wówczas, gdy usunięte zostaną braki skargi, w tym również zostanie uiszczony wpis od skargi, rozpoznane być mogą wnioski strony, co dotyczy także cofnięcia skargi. Rozpatrzenie takiego wniosku nastąpić może dopiero wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przeciwnym razie skarga podlega odrzuceniu (vide: postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990/4/207 z glosą aprobującą J.P Tarno OSP 1990/4 str. 460; wyrok NSA z 16 września 2005 r., sygn. akt FSK 2174/04).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 198 i art. 197 ppsa, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło