VI SA/Wa 1593/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez G. Spółkę z o.o. w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], wydane na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] lutego 2010 r. o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania decyzji rozstrzygającej, czy gry urządzane na automatach City Gamę (o wskazanych numerach) są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Do wydania powyższego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 30 grudnia 2009 r. do Ministerstwa Finansów wpłynął wniosek G. Spółki z o.o. w W. o wydanie decyzji rozstrzygającej w trybie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) czy gry urządzane na automatach City Gamę (o wskazanych numerach) są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu art. 2 ust. 2b) ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. Minister Finansów odmówił wszczęcia przedmiotowego postępowania stwierdzając, że w świetle art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów rozstrzyga, w drodze decyzji jedynie, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1-5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy. Uprawnienie to nie obejmuje rozstrzygnięcia charakteru gier na automatach o niskich wygranych. Odwołując się do przepisów art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) oraz art. 120 i art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej Minister Finansów stwierdził, że postępowanie nie może zostać wszczęte ponieważ ustawa o grach hazardowych nie przewiduje podstawy dla organu do rozpatrzenia żądania danej treści, nie legitymując Ministra Finansów do rozstrzygania o charakterze gier na automatach o niskich wygranych. Organ podkreślił, że z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, co nastąpiło z dniem 1 stycznia 2010 r. utraciła moc ustawa o grach i zakładach wzajemnych a więc Minister Finansów nie wydaje rozstrzygnięć na gruncie art. 2 ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła G. Spółka z o.o. w W. zarzucając naruszenie art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych poprzez jego pominięcie w rozstrzyganiu niniejszej sprawy, a konsekwencji naruszenie art.165a Ordynacji podatkowej poprzez jego błędne zastosowanie. Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Minister Finansów w postanowieniu z dnia [...] maja 2010 r. uznał zarzuty przedstawione w zażaleniu za bezzasadne. W ocenie organu, przepis art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych wskazuje podstawę, w oparciu o którą podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, mogą prowadzić taką działalność do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń. Natomiast przepis ten nie daje Ministrowi Finansów uprawnień do wydawania rozstrzygnięć w drodze decyzji w powyższym zakresie, ani też uprawnienie takie nie mieści się w pojęciu prowadzenia działalności. Z kolei w świetle przepisu art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów posiada uprawnienie do rozstrzygania jedynie charakteru przedsięwzięć w tym przepisie wymienionych a zatem nie obejmuje rozstrzygnięcia charakteru gier na automatach o niskich wygranych. Ze względu na brak podstawy prawnej do merytorycznego rozpoznania wniosku strony, zdaniem organu konieczne jest wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania a to z uwagi na uregulowania zawarte w przepisach art. 120 i 165a § 1 Ordynacji podatkowej, do której to ustawy odsyła przepis art. 8 ustawy o grach hazardowych. Organ stwierdził ponadto, że automaty objęte wnioskiem zostały zarejestrowane przez właściwy organ i posiadają świadectwa rejestracji. W przypadku stwierdzenia niezgodności stanu rzeczywistego automatów do gier z warunkami rejestracji, wyznaczony naczelnik urzędu celnego cofa rejestrację takiego automatu. Zdaniem organu w przypadku przedmiotowego wniosku można mówić nie tyle o rozstrzyganiu wątpliwości co do charakteru gier, ale co do zgodności stanu rzeczywistego przedmiotowych automatów z warunkami rejestracji oraz stwierdzenia ewentualnych niezgodności w eksploatacji automatów z przepisami prawa, a w tym zakresie przepisy przewidują określony tryb i procedury postępowania. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. Sp. z o.o. zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego a także zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła: - naruszenie art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w zw. z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych, poprzez ich niezastosowanie do rozpatrywania niniejszej sprawy wynikające z błędnej interpretacji; - niewłaściwe zastosowanie art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych; - niewłaściwe zastosowanie art. 165a ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa. Odnośnie postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] zarzuciła: - naruszenie art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w związku z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych poprzez ich niezastosowanie do rozpatrywania sprawy wynikające z błędnej interpretacji; - niewłaściwe zastosowanie art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych; - niewłaściwe zastosowanie art. 165a ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa. Skarżąca wywodziła, że do rozpatrzenia wniosku strony o rozstrzygnięcie czy dana gra jest grą na automacie o niskich wygranych należy z mocy art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych stosować przepis art. 2. ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, który daje Ministrowi Finansów kompetencję do rozstrzygania czy dana gra jest grą na automacie o niskich wygranych, a zatem wniosek strony o wydanie decyzji w tym względzie winien być merytorycznie rozpatrzony i sprawa winna zakończyć się wydaniem decyzji rozstrzygającej czy wskazane we wniosku gry są grami na automatach o niskich wygranych. Zdaniem skarżącej możliwość wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie czy dana gra jest grą na automacie o niskich wygranych jak również możliwość wydania przez Ministra Finansów rozstrzygnięcia czy dana gra jest grą na automacie o niskich wygranych stanowi element mieszczący się w pojęciu prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych (wręcz przesądzający o dopuszczalności dalszego prowadzenia takiej działalności). Skarżąca podnosiła, że w sprawie mamy do czynienia nie z rozstrzygnięciem hipotetycznego (teoretycznego) problemu ale z rozstrzygnięciem czy działalność prowadzona na podstawie udzielonego zezwolenia jest działalnością w istocie zgodną z ustawą, innymi słowy czy gry urządzane na automatach o niskich wygranych na podstawie udzielonego zezwolenie są w istocie grami na automatach o niskich wygranych. W ocenie skarżącej przyjęta przez organ interpretacja art. 129 ustawy o grach hazardowych jest błędna. Zdaniem skarżącej sformułowanie "o ile ustawa nie stanowi inaczej" oznacza w tym wypadku, że przepis ustawy o grach hazardowych regulujących daną kwestię musiałby wprost postanawiać, że stosuje się go do prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych Skarżąca zwróciła uwagę na redakcję przepisu 135 ust. 1 i 2, art. 139 ust. 1 i ust. 2. Przepis art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych nie odnosi się do kwestii gier na automatach o niskich wygranych, a zatem w tej kwestii (rozstrzygania co jest grą na automacie o niskich wygranych) obowiązują z mocy art. 129 ust. 1 przepisy dotychczasowe tj. art. 2 ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Skarżąca wskazywała też, że zależało jej na ustaleniu czy mimo tego, że automaty mają aktualne świadectwa rejestracji i gra prowadzona jest zgodnie z warunkami rejestracji, nie występuje niezgodność takich gier z przepisami ustawy. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżącej cofnął zawarte w skardze wnioski dowodowe wskazując, iż dotyczą one dowodów znajdujących się w aktach administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Finansów o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia czy gry przedstawione we wniosku skarżącej są grami na automatach o niskich wygranych. Oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie Ministra Finansów pod względem legalności Sąd uznał, że nie narusza ono prawa. W dniu 1 stycznia 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540). Stosownie do art. 8 tej ustawy do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Z kolei w myśl art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów rozstrzyga w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1-5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy. Podkreślenia wymaga, że ustawa o grach hazardowych nie przewiduje gier na "automatach o niskich wygranych" lecz tylko ogólną kategorię gier ma automatach (por. art. 2 ustawy). Zdaniem Sądu, prawidłowe jest stanowisko organu, że w świetle przepisu art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych Minister Finansów posiada uprawnienie do rozstrzygania wyłącznie charakteru przedsięwzięć w przepisie tym wymienionych, mianowicie: gry losowej, zakładu wzajemnego i gry na automacie a więc uprawnienie to nie obejmuje rozstrzygnięcia charakteru gier na automatach o niskich wygranych. W ocenie Sądu, zarzut skarżącej dotyczący niezastosowania przez Ministra przepisu art. 2 ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych oparty jest o błędną interpretację przepisu art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, który w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania. Przepis art. 129 ustawy o grach hazardowych stanowi, że: 1. Działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. 2. Postępowania w sprawie wydania zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, umarza się. 3. Przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. Zgodzić należy się z organem, iż cytowany przepis wskazuje podstawę, w oparciu o którą podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, mogą prowadzić taką działalność do czasu wygaśnięcia zezwoleń. Tak więc omawiane uregulowanie dotyczy podmiotów posiadających stosowne decyzje zezwalające na prowadzenie działalności a więc podmiotów dysponujących grami na automatach dopuszczonych do eksploatacji przez właściwy organ. Przepis ten nie jest natomiast normą kompetencyjną dla organu i nie daje Ministrowi Finansów uprawnień do wydawania rozstrzygnięć w drodze decyzji w powyższym zakresie, ani też uprawnienie takie nie mieści się w pojęciu prowadzenia działalności. Kwestia dotycząca rozstrzygania przez Ministra Finansów w drodze decyzji, czy gra posiadająca cechy wymienione w art. 2 ust 1-5 ustawy jest grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy, została szczegółowo uregulowana w przepisie art. 2 ust. 6 obowiązującej ustawy o grach hazardowych. W konsekwencji, jak już wyżej wskazano, Minister Finansów posiada uprawnienie do rozstrzygania jedynie charakteru przedsięwzięć w przepisie tym wymienionych, a mianowicie: gry losowej, zakładu wzajemnego i gry na automacie. Uprawnienie to nie obejmuje natomiast rozstrzygnięcia charakteru gier na automatach o niskich wygranych. Zdaniem Sądu, Minister Finansów słusznie odmówił wszczęcia przedmiotowego postępowania na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż przepisy tejże ustawy stosuje się na mocy art. 8 ustawy o grach hazardowych do postępowań określonych w ustawie o grach hazardowych. W niniejszej sprawie wniosek o wydanie rozstrzygnięcia został złożony pod rządami ustawy o grach hazardowych a zatem zastosowanie przez organ przepisu art. 165 a § 1 Ordynacji podatkowej było prawidłowe. W myśl wzmiankowanego przepisu art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W szczególności chodzi tu o brak w przepisach podstawy do rozpatrzenia żądania danej treści. Jak już wyżej podniesiono, ustawa o grach hazardowych nie daje kompetencji dla organu do rozpatrzenia żądania o rozstrzyganie o charakterze gier na automatach o niskich wygranych, zatem należy uznać, że Minister Finansów dokonał właściwej interpretacji przepisów stwierdzając, że w zaistniałej sytuacji faktycznej nie ma możliwości wszczęcia postępowania żądanego przez stronę. Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a. jako, że była pozbawiona usprawiedliwionych podstaw.