II SA/Bk 179/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński,, sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi E. i F. N. w przedmiocie niewykonania przez Starostę B. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w sprawie II SA/Bk 71/10 1. wymierza Staroście B. grzywnę w kwocie 2000 (słownie: dwa tysiące) złotych, 2. zasądza od Starosty B. na rzecz skarżących E. i F. N. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2010r. (II SA/Bk 71/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] listopada 2009r., nr [...] wydaną po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, a odmawiającą uchylenia własnej decyzji Starosty z [...] lipca 2007 r. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Zakładowi Energetycznemu B. D. sp. z o.o. pozwolenia na budowę i przebudowę linii energetycznej niskiego napięcia wraz z przyłączami na terenie gruntów wsi B., gm. B., na nieruchomościach oznaczonych nr geodezyjnymi [...](kategoria obiektu [...]). Uchylając decyzje Sąd nakazał, aby w prowadzonym ponownie postępowaniu, po uprawomocnieniu się tego wyroku, organ po raz kolejny dokonał oceny interesu prawnego skarżących z uwzględnieniem uwag zawartych w uzasadnieniu wyroku. W szczególności zaś, aby rozważył, czy nieruchomości małżonków N. znajdują się w "obszarze oddziaływania inwestycji" rozumianym w sposób wyłożony przez skład orzekający w sprawie oraz w sprawie II SA/Bk 799/08. Sąd nakazał sięgnąć też do regulacji prawa energetycznego, prawa budowlanego i przepisów prawa cywilnego a także przeprowadzone rozumowanie i jego wynik wyczerpująco przedstawić w uzasadnieniu decyzji, zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa i zawierającym ustosunkowanie się do wszystkich wytycznych z uzasadnienia w sprawie II SA/Bk 799/08 i II SA/Bk 71/10. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 14 marca 2012r., sygn. akt II OSK 2375/10 oddalił skargę kasacyjną złożoną od tego wyroku przez P. D. SA z siedzibą w L. Naczelny Sąd Administracyjny nakazał, aby organy administracji architektoniczno – budowlanej ponownie przeprowadzając postępowanie wznowieniowe przeprowadziły je z udziałem jako stron postępowania małżonków F. i E. N. i przeprowadziły postępowanie co do istoty sprawy mając na uwadze, że inwestycja w postaci bramy wjazdowej i ogrodzenia działki nr [...] została wykonana zgodnie z przepisami prawa. Doręczenie odpisu prawomocnego wyroku WSA w Białymstoku z 25 sierpnia 2010r. wraz ze zwrotem akt administracyjnych organowi – Wojewodzie P. nastąpiło dnia 18 maja 2012r. Pismem z [...] października 2012r., które wpłynęło do organu w dniu [...] listopada 2012r. Państwo E. i F. N. (Skarżący) wezwali Starostę B. do wykonania wyroku WSA w Białymstoku z 25 sierpnia 2010r. oraz zaleceń wynikających z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 2012r. Wobec braku jakichkolwiek działań ze strony organy Skarżący w dniu 21 listopada 2012r. złożyli do tut. Sądu skargę na niewykonanie wyroku, żądając wymierzenia grzywny zarówno Staroście B., jak też Wojewodzie P. W odpowiedzi Starosta B. wniósł o oddalenie skargi i wniosku o wymierzenie grzywny. Organ wskazał, że akta administracyjne sprawy nie zostały mu dotychczas zwrócone, a w sprawie toczy się kolejne postępowanie nadzwyczajne przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w związku ze skargą Skarżących na decyzję GINB z [...] kwietnia 2012r. W tej sytuacji nie rozpoczął biegu termin z art. 35 k.p.a. Organ wskazał, że po zapoznaniu się z treścią wyroków Sądów, które pobrał ze stron internetowych, Starosta B. postanowieniem z [...] lutego 2013r., znak [...] zawiesił z urzędu postępowanie wznowieniowe dotyczące zatwierdzenia projektu budowlanego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania nieważnościowego w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jak stanowi § 6 art. 154 p.p.s.a., grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów Z cytowanego przepisu art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a. wynika, że przesłankami formalnymi skargi na niewykonanie wyroku, decydującymi o dopuszczalności takiej skargi jest poprzedzenie skargi pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku oraz zawarcie w skardze żądania wymierzenia organowi grzywny, zaś przesłankami merytorycznymi skargi na niewykonanie wyroku, decydującymi o jej zasadności, jest stwierdzenie stanu bezczynności organu lub przewlekłości postępowania organu w wykonaniu wcześniejszego wyroku sądu, przy czym – jak stanowi wprost § 3 art. 154 p.p.s.a., wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi na niewykonanie wyroku, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W sprawie niniejszej bezsporne jest spełnienie przez Skarżących wymogów formalnych skargi, gdyż została ona poprzedzona pisemnym wezwaniem organu do wykonania wyroku w sprawie II SA/Bk 71/10 (pismo z [..] października 2012r., złożone do organu [...] listopada 2012r.). W skardze zawarto też żądanie ukarania organu grzywną. Zasadne jest także twierdzenie, że z uwagi na bezczynność organu nie doszło do wykonania wyroku do dnia wniesienia skargi na jego niewykonanie. Dopiero [...] lutego 2013r. Starosta B. wydał postanowienie, którym na podstawie art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na toczące się postępowanie nieważnościowe w stosunku do pozwolenia na budowę, którego dotyczy również przedmiotowe postępowanie wznowieniowe. Zarówno w odpowiedzi na skargę, jak też w uzasadnieniu postanowienia z [...] lutego 2013r. zawieszającego postępowanie administracyjne w sprawie Starosta argumentuje, że nie zostały mu zwrócone akta administracyjne sprawy, a w związku z tym nie rozpoczął biegu termin do wykonania wyroku Sądu. Tymczasem Sąd uzyskał informację z P. Urzędu Wojewódzkiego, że akta sprawy zakończonej prawomocnym wyrokiem tut. Sądu w sprawie II SA/Bk 71/10 zostały przekazane Staroście B. w dniu [...] czerwca 2012r. Organ dołączył pismo potwierdzające tą okoliczność i kserokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma, z którego wynika, że Starosta . otrzymał je w dniu [...] czerwca 2012r. Merytorycznymi przesłankami wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest – jak wcześniej wskazał sąd - pozostawanie przez organ w bezczynności albo przewlekłości w wykonaniu wcześniejszego wyroku. W literaturze przedmiotu i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, pod pojęciem bezczynności organu rozumie się stan całkowitego braku podejmowania działań w kierunku załatwienia sprawy w terminach wynikających z obowiązującej procedury administracyjnej. W okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że Starosta B. pozostawał w bezczynności po wyroku uchylającym decyzje Wojewody P. z [...] grudnia 2009r. i Starosty B. z [...] listopada 2009r. Pomimo zwrotu mu akt administracyjnych w dniu [...] czerwca 2012r. do dnia złożenia skargi (21 listopada 2012r.) organ nie podjął żadnych czynności w sprawie. Dopiero w lutym 2013r. zostało wydane postanowienie o zawieszeniu postępowania. Uznając, że zaistniały przesłanki do wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku, skład orzekający przyjął, że wymierną karą finansową będzie grzywna w wysokości 2.000 złotych, oscylująca w granicach przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku 2012, które – jak wskazuje Komunikat Prezesa GUS z 11 lutego 2013r. – wyniosło 3.521,67 złotych. Ustawodawca nie określił minimalnej kwoty grzywny pozostawiając sądowi miarkowanie wysokości nakładanej kary w zależności od stopnia winy organu oraz stanu sprawy w dacie rozpatrywania przez sąd skargi na niewykonanie wyroku. Zważywszy na opisane wyżej okoliczności sprawy Sąd uznał, że kwota grzywny 2.000 złotych również w niniejszej sprawie będzie kwotą właściwą. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji (art. 154 § 1 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Konsekwencją uwzględnienia skargi było orzeczenie o obowiązku zwrotu przez organ na rzecz Skarżących poniesionych przez nich kosztów postępowania sądowego (art. 200 i 205 §1 p.p.s.a.).