I OZ 1017/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2013 r. zażalenia Z.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 519/13 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Z.S. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił Z.S. przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie może być przyznane stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż skarżący przedmiotem swojej skargi uczynił pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie o przekazaniu pisma skarżącego z dnia 6 grudnia 2011 r. Dyrektorowi MOPS w Tarnowie celem jego rozpoznania zgodnie z właściwością. W ocenie Sądu skarga złożona przez Z.S. była oczywiście bezzasadna, bowiem na organie, który przekazuje pismo strony zgodnie z właściwością nie spoczywa obowiązek wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, które mogłoby stać się przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Ponadto Sąd podkreślił, iż strona wystąpiła już ze skargą na wskazane wyżej pismo Kolegium. Postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1544/11 skarga ta została odrzucona. Zażalenie na to postanowienie wniósł Z.S., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Skarżący odniósł się w swoim zażaleniu do kwestii kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym oraz podkreślił, iż cofnął swoje odwołanie, zatem postępowanie w sprawie winno być umorzone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnym jest stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka o jakiej mowa w art. 247 ustawy P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem prawo pomocy nie może być przyznane stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. W niniejszej sprawie Z.S. wystąpił ze skargą na Pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 12 grudnia 2011 r., którym przekazano Dyrektorowi MOPS w Tarnowie, celem rozpoznania zgodnie z właściwością, podanie strony z dnia 6 grudnia 2011 r. o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej. Przekazanie to nastąpiło na podstawie art. 65 § 1 Kpa, który stanowi, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Przekazanie podania organowi właściwemu nie wymaga wydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Następuje ono jedynie w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie i która nie podlega zaskarżeniu. Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, iż przekazanie podania według właściwości nie jest czynnością, na którą przysługiwałaby skarga w myśl art. 3 § 2 P.p.s.a., a co za tym idzie nie może być uznane za żaden akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zasadnym więc było stanowisko Sądu co do oczywistej bezzasadności skargi Z.S., a postanowienie odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, z uwagi na tę przesłankę, odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.