II FZ 792/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Beata Cieloch, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 628/13 w zakresie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 18 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z 24 czerwca 2013 r., I SA/Gd 628/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił Z. S. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej Ppsa. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wnioskodawca ograniczył się do wskazania, że nie posiada środków umożliwiających pokrycie zaległości podatkowej, a wykonanie decyzji doprowadzi do utraty środków utrzymania. Nie uzasadnił jednocześnie bliżej tych twierdzeń. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym podatnika. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Tymczasem (wbrew twierdzeniu wnioskodawcy), w aktach sprawy brak jest danych obrazujących sytuację finansową strony. W zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucono naruszenie art. 61 § 3 Ppsa poprzez: - błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten nie daje możliwości orzekania o wstrzymaniu wykonania decyzji organu pierwszej instancji, - niewłaściwe zastosowanie poprzez odmowę wstrzymania wykonania decyzji. Ponadto zarzucono naruszenie: - art. 134 § 1 Ppsa poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na zaniechaniu dokonania pełnej i prawidłowej oceny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji oraz akt sprawy, - art. 163 § 1-2 w zw. z art. 141 § 4 i art. 166 Ppsa poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na sporządzeniu nieprawidłowego uzasadnienia postanowienia. Na tej podstawie wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, a także o zwrot kosztów postępowania. Do zażalenia dołączono szereg dokumentów obrazujących sytuację materialną skarżącego i jego małżonki, w szczególności zeznania podatkowe za 2012 r. oraz dokumenty z postępowania egzekucyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Niezrozumiały jest zarzut naruszenia art. 61 § 3 Ppsa w ten sposób, że Sąd pierwszej instancji wykluczył możliwość wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Nic takiego nie wynika bowiem z treści zaskarżonego postanowienia; Sąd wojewódzki odmówił wstrzymania wykonania decyzji wobec niestwierdzenia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 Ppsa (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Wskazanego przepisu, jak i pozostałych ww., Sąd nie mógł także naruszyć poprzez stwierdzenie, że skarżący nie wykazał, aby wykonanie decyzji przekraczało jego możliwości płatnicze i mogło prowadzić do utraty środków utrzymania. Na poparcie tych twierdzeń skarżący przedstawił stosowną dokumentację dopiero przy zażaleniu. Wskazał także na nowe okoliczności (prowadzenie postępowania egzekucyjnego). Tymczasem na obecnym etapie postępowania próba wykazania przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa nie może być skuteczna. W postępowaniu zażaleniowym Naczelny Sąd Administracyjny bada bowiem prawidłowość zastosowania przepisów prawa przez Sąd pierwszej instancji. Nie sposób w związku z tym podważać zaskarżone postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji z tego powodu, że Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił w nim okoliczności, które strona przedstawia (dokumentuje) dopiero na etapie postępowania zażaleniowego (por. np. post. NSA z dnia 27 lipca 2005 r., II FZ 450/05, niepubl.). W okolicznościach sprawy nie budzi wątpliwości poprawność konkluzji zaskarżonego postanowienia, że strona nie uprawdopodobniła przed Sądem pierwszej instancji, że wykonanie decyzji może prowadzić do skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Skarżący powyższego w istocie nie neguje, przedkładając wraz z zażaleniem dokumenty – jak sam wskazuje – "w celu umożliwienia analizy sytuacji finansowej skarżącego i jego małżonki" (s. 4 zażalenia). Przedstawione przez skarżącego dodatkowe okoliczności (dokumenty) mogłyby więc ewentualnie stanowić uzasadnienie ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (art. 61 § 4 Ppsa), nie mogą być jednak podstawą uchylenia zaskarżonego postanowienia. Z tych powodów oddalono zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.