II SAB/Wa 205/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2013 r. o udzielenie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 19 marca 2013 r., [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła skargę na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] marca 2013 r. o udzielenie informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 kwietnia 2013 r., doręczonym przy piśmie Sądu z 7 maja 2013 r. skarżąca spółka została zobowiązana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie się pod jej treścią. Skarżąca została pouczona, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone adresatowi, na wskazany w skardze adres, 10 maja 2013 r., (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 16 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżąca spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi, tj. nie podpisała skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] nie czyni zadość wymaganiom, o których mowa w ww. przepisie. Prezes, reprezentujący skarżącą spółkę nie podpisał własnoręcznie skargi. Konieczne w tej sytuacji było wezwanie wnoszącego do podpisania się pod jej treścią. Brak skargi, o którym strona skarżąca została poinformowana w wezwaniu Sądu z 7 maja 2013 r. i wezwana do jego uzupełnienia, nie został usunięty. Termin do jego uzupełnienia upłynął bezskutecznie 17 maja 2013 r. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.