II SAB/Kr 59/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie NSA Anna Szkodzińska WSA Krystyna Daniel / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi R.O. na bezczynność Prezydenta Miasta O. postanawia skargę odrzucić. Pismem z 18 lutego 2013 r. R.O., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta O. Domagał się zobowiązania ww. organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi; zobowiązania Prezydenta Miasta O. do dyscyplinarnego ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie; rozstrzygnięcie, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie nie było rażące , mimo, że będą podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu (jeżeli taki zostanie przez organ po wniesieniu skargi wydany po wniesieniu skargi); zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący podał, że w dniu 24 stycznia 2012r (data stępia urzędu) złożył podanie zawierające wniosek o rozliczenie nakładów poniesionych na infrastrukturę techniczno-użytkową w związku z aktualizacją opłaty rocznej użytkowania wieczystego. Pismem z 22 lutego 2012r. organ zawezwał go do dostarczenia dokumentów związanych z zakresem wykonanych urządzeń, datą budowy, technologią wykonania oraz przedstawienia pozwoleń na budowę. W piśmie organ poinformował, iż do czasu przedłożenia w/w dokumentów wniosek pozostaje bez rozstrzygnięcia. Nie przedstawił przy tym żadnej podstawy prawnej wymagań oraz pouczenia na podstawie jakiego przepisu wniosek pozostawia bez rozpatrzenia. Mimo skierowania w dniu 12 marca 2012r pismo do urzędu z opisem i wyjaśnieniami, organ nie udzielił na niego odpowiedzi. Skarżący wskazał również, że w dniu 14 sierpnia 2012r. na podstawie art. 37 § 1 kpa złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Do dnia wniesienia skargi zażalenie nie zostało rozpatrzone. Zdaniem skarżącego, brak wydania "stosownego aktu administracyjnego przez Prezydenta Miasta O. " w związku ze złożonym przez niego wnioskiem oznacza że organ naruszył art. 35 § 3 kpa, a także zasadę zaufania do organów administracji zawartą art. 8 kpa oraz zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 §1 kpa. Dla wzmocnienia swojego stanowiska skarżący odwołał się do orzecznictwa sądów administracyjnych. Do skargi skarżący dołączył kopię zażalenia na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie kierowanego do SKO w K. W zażaleniu podniósł, że w wyniku wypowiedzenia opłaty rocznej użytkowania wieczystego gruntu przez Prezydenta Miasta O. w 2008 r. oraz w jego sprzeciwie skierowanym najpierw do Kolegium a później do sądu powszechnego została ustalona nowa wysokość opłaty rocznej (wyrok stał się prawomocny w 2012 r.). Zarówno w czasie procesu jak w piśmie z dnia 24 stycznia 2012 r. kierowanym do Prezydenta Miasta O. żądał rozliczenia nakładów poniesionych na infrastrukturę techniczną i techniczno-użytkową gruntu - zgodnie z art. 77 § 4-6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ nie zajął stanowiska i nie odpowiedział na jego wniosek, a jedynie wezwaniem z 19 lipca 2012 r. wezwał do zapłaty naliczonych opłat rocznych użytkowania wieczystego za lata 2009-2012 r. W zażaleniu skarżący przedstawił swoje stanowisko odnośnie naliczenia opłaty rocznej. Jednocześnie wskazał, że jego zastrzeżenia budzi również sposób prowadzenia postępowania z wniosku o wykup nieruchomości gruntowej której jest użytkownikiem wieczystym, zwłaszcza w zakresie ustalenia na podstawie sporządzonych operatów szacunkowych wartości nieruchomości W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wniósł o oddalenie skargi. Organ podniósł, że mimo korespondencji w tej sprawie dotyczącej przekazania informacji na temat wykonanej infrastruktury technicznej, spotkań (również z rzeczoznawcą majątkowym), wyjaśnień rzeczoznawcy majątkowego w tym temacie R.O. nie przekazał wymaganych dokumentów. Ponadto w Urzędzie Miasta O. czynione były poszukiwania dokumentów dotyczące infrastruktury w tym terenie, które nie są jednak w posiadaniu organu. Zgodnie z art. 35 § 5 kpa do terminów załatwienia sprawy administracyjnej określonych w przepisach nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Zdaniem organu termin załatwienia przedmiotowej sprawy administracyjnej jeszcze nie upłynął, gdyż do terminu jej załatwienia nie wlicza się okresów opóźnień spowodowanych z winy wnioskodawcy tj. nieprzedstawienia przez niego dowodów dotyczących rozliczenia nakładów poniesionych na infrastrukturę techniczno-użytkową w związku z aktualizacją opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu położonego w O. obejmującego działki nr [...] i [...] . 2 Z przedłożonych akt administracyjnych wynika następujący stan faktyczny: W dniu 10 listopada 2011 r. został sporządzony operat szacunkowy w przedmiocie wartości działek nr [...] i [..].] będących w użytkowaniu wieczystym R.O. . Jak wynika z pisma Prezydenta Miasta K. z dnia 10 października 2011 r. wycena została sporządzona dla celów ustalenia opłaty z tytułu sprzedaży ww. działek na rzecz ich użytkownika wieczystego lub przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Do ustalenia opłaty stosuje się art. 67 ust. 3a i 69 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Pismem z 15 grudnia 2011 r. organ poinformował skarżącego, że odpłatność za nabycie prawa własności oznaczonych wyżej działek wynosi 90,440 zł. W związku z niezłożeniem przez niego wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, nabycie prawa własności prowadzone będzie w trybie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. W dniu 18 stycznia 2012 r. skarżący zapoznał się w operatem i wniósł do niego zastrzeżenia. Pismem z 23 stycznia 2012 r. - powołując się na art. 77 ust. 4 i 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami wniósł o rozliczenie nakładów poniesionych na budowę infrastruktury technicznej ww. działek. Dodatkowo w piśmie z 1 lutego 2012 r. skarżący wniósł zastrzeżenia co do wartości oszacowuj nieruchomości. W dniu 15 lutego 2012 r. odbyło się spotkanie w Urzędzie Miasta O. w którym wziął udział skarżący oraz rzeczoznawca majątkowy. W toku spotkania skarżący wyjaśnił, że jego wniosek z 23 stycznia 2012 r. dotyczy rozliczenia infrastruktury do aktualizacji opłaty z tytułu użytkowania wieczystego i nie wie czy powinno być to uwzględnione w operacie z 10 listopada 2011 r. Wyjaśnił, że dotyczy to energii elektrycznej, kanalizacji, sanitarnej wodociągu, gdyż od oddania działki poprzedniemu użytkownikowi wieczystymi nakłady na te urządzenia nie zostały rozliczone. Rzeczoznawca majątkowy wyjaśniła, że mogą być uwzględnione nakłady na budowę ciągów ww. siedzi, a nie wykonanie przyłączy i rozprowadzenie sieci po działce. W takim przypadku wnioskodawca winien przedstawić do urzędu dokumenty potwierdzające wykonanie urządzeń infrastruktury technicznej zawierające datę wykonania, technologię, pozwolenie na budowę. Po przedłożeniu tych dokumentów możliwa będzie ocena, czy te nakłady podlegają uwzględnieniu w operacie szacunkowym dla aktualizacji opłat. W związku z tym pismem z 22 lutego 2012 r organ wezwał skarżącego do dostarczenia dokumentów związanych z wykonaniem infrastruktury technicznej zawierających: - zakres wykonanych urządzeń wodociągowych, energetycznych, kanalizacyjnych i innych wykonanych przez niego; - datę budowy poszczególnych urządzeń, - technologię w jakiej zostały wykonane - pozwolenia na budowę urządzeń infrastruktury. Wskazano również, że do czasu przedłożenia tych dokumentów wniosek z 23 stycznia 2012 r. "pozostaje bez rozpatrzenia". W dniu 27 lutego 2012 r. została przedłożona korekta operatu szacunkowego z 10 listopada 2011 r. W dniu 15 marca 2012 r. do skarżącego zostało wystosowane pismo w którym organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 77 ust. 4 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przy aktualizacji opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, na poczet różnicy między opłatą dotychczasową a opłatą zaktualizowaną zalicza się wartość nakładów poniesionych przez użytkownika wieczystego nieruchomości na budowę poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej po dniu dokonania ostatniej aktualizacji. Zaliczenie wartości nakładów poniesionych przez użytkownika wieczystego nieruchomości na budowę poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej następuje również w przypadku, gdy nie zostały one uwzględnione w poprzednio dokonywanych aktualizacjach. W świetle cytowanych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami zaliczenia tychże nakładów można dokonać wyłącznie w ramach procedury aktualizacji opłaty rocznej. Wniosek o zaliczenie nakładów powinien złożyć użytkownik wieczysty stwierdzając i wykazując zakres poniesionych nakładów. Informacje te podlegają weryfikacji przez rzeczoznawcę majątkowego, który sporządza operat szacunkowy na potrzeby aktualizacji. Dokonana w 2008 r. aktualizacja opłaty jest pierwszą aktualizacją dokonaną po ustanowieniu prawa wieczystego użytkowania na rzecz [...]" w O, aktem notarialnym z 25 sierpnia 1994 r. Rep. [...] . Mając na uwadze brzmienie cytowanych przepisów ustawy, wyjaśnienia rzeczoznawcy majątkowego oraz pismo Urzędu Miasta z 22 lutego 2012 r. ponownie zwrócił się do skarżącego o dostarczenie do Urzędu Miasta O. dokumentów związanych z wykonaniem tej infrastruktury w terminie 30 dni. Wskazał, że po przedłożeniu w/w dokumentów będzie możliwa ocena, czy nakłady poniesione przez użytkownika wieczystego podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu wartości gruntu do aktualizacji opłat. W piśmie z 30 marca 2012 r. skarżący wniósł zarzuty do operatu szacunkowego. W piśmie z 10 maja 2012 r. rzeczoznawca majątkowy ustosunkował się do zarzutów skarżącego. Pismo to skarżący odebrał 25 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., póz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania , zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jedocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Należy podkreślić, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego możliwe jest tylko w takim zakresie, w jakim możliwe jest zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności (art. 3 § 2 pkt 8 w związku z pkt 1-4a p.p.s.a.). Przepisy te bowiem określają przedmioty zaskarżenia, wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, a tym samym zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Skarga na bezczynność jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność organów zasadna może być tylko w tych przypadkach, w których organy zobowiązane do wydania decyzji i postanowień, bądź do dokonania określonej czynności, z ustawowego obowiązku nie wywiążą się w określonym terminie, a także wówczas, gdy skargę składa uprawniony do tego podmiot. Rozpatrując skargę na bezczynność sąd ogranicza się więc do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a jeśli ten warunek został spełniony to czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa i czy przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji strona wyczerpała tryb, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa w zwz, z art. 52 p.p.s.a. W ocenie Sądu skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W niniejszej sprawie Skarżący wyczerpał tryb z art. 37 kpa, co potwierdza zażalenie z 11 sierpnia 2012 r. skierowane przez niego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na bezczynność Prezydenta Miasta O. w sposobie prowadzenia przez organ postępowania wszczętego przez R.O. niego w sprawie o wykup nieruchomości gruntowej prowadzonej pod sygn.. [...] i zawiera uwagi dotyczące operatu , który został sporządzony do tej sprawy, a który w ocenie Skarżącego błędnie określa wartość nieruchomości w szczególności w porównaniu z innymi operatami sporządzonym przez rzeczoznawcę w odniesieniu do tej samej nieruchomości. Zażalenie zawiera także uwagi dotyczące nierozliczenia nakładów poniesionych przez Skarżącego na infrastrukturę techniczną i techniczno-użytkową na nieruchomości oraz zawiera odniesienia do innej sprawy z wniosku Skarżącego o zmianę stawki procentowej opłaty rocznej, która jednak nie jest przedmiotowej niniejszej sprawy. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na nieprecyzyjne i częściowo nieadekwatne sformułowanie zarzutów skargi, w których Skarżący wnosi o zobowiązanie Prezydenta M. O. do wydania aktu dotyczącego rozliczenia nakładów poniesionych na infrastrukturę techniczno-użytkową w związku z aktualizacją opłaty rocznej. Kolejno trzeba stwierdzić, że z analizy dokumentów przedłożonych do akt administracyjnych sprawy wynika, iż niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność organu w zakresie dowodu jakim jest operat szacunkowy z 10 listopada 2011 r. sporządzony przez mgr A.M. (nr upr. [...] ) celem określenia rynkowej wartości prawa własności oraz wartości prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działki nr [...] i [...] położonej w O. , skorygowanego operatem z 27 lutego 2012 r. Powyższy operat został zatem sporządzony do postępowania toczącego się do sygn. [...] w sprawie dotyczącej nabycia przez użytkownika wieczystego prawa własności ww. działek. Należy podkreślić, że jak wynika że skargi, zażalenia oraz przedłożonych w aktach administracyjnych pism, Skarżący kwestionuje ustalenia zawarte w przedmiotowym operacie zarzucając, że przy określaniu wartości ww. nieruchomości rzeczoznawca nie uwzględnił nakładów na infrastrukturę techniczno-użytkową poniesionych przez Skarżącego i poprzedniego użytkownika wieczystego tej nieruchomości. Należy także mieć na względzie fakt, że zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika Prezydenta M. O. radcy prawnego N.S. aktualnie przed organem z wniosku R.O. toczy się jedynie postępowanie dotyczące przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo własności. Nadto z przedłożonego do akt sprawy postanowienia SKO w K. z [...] czerwca 2013 r. znak: [...] wynika, że organ nie prowadzi postępowania w sprawie aktualizacji opłaty z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i [...] . Odnosząc się do powyższych okoliczności należy stwierdzić, że wniosek skarżącego z 23 stycznia 2012 r. -, w którym wniósł po zapoznaniu się z treścią ww. operatu o rozliczenie nakładów na infrastrukturę techniczną poczynionych na działkach nr [...] i [...] - nie uruchomił żadnego nowego postępowania administracyjnego, a jedynie wskazywał na zastrzeżenia do operatu będącego dowodem w sprawie dotyczącej przewłaszczenia ww. nieruchomości. A zatem skoro operat szacunkowy jako środek dowodowy nie należy do żadnej z wyżej wymienionych zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej, w szczególności nie jest postanowieniem, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, to także skarga na bezczynność w tym zakresie jest niedopuszczalna. Prawidłowość operatu będzie mogła być natomiast skontrolowana przez sąd administracyjny wyłącznie na etapie kontroli ostatecznej decyzji kończącej postępowanie w sprawie, dla której operat został sporządzony. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270).