V SA/Wa 1360/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S.A. w K. na informację Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wyniku kontroli stanowiącego podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia korekty finansowej; postanawia: - odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 marca 2013 r. K. S.A. w K. wniósł skargę na informację Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia [...] stycznia 2013 r. o wyniku kontroli stanowiącym podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia korekty finansowej. W odpowiedzi na skargę Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej wniósł o odrzucenie skargi, a ewentualnie o jej oddalenie w przypadku uznania przez Sąd, iż skarga jest dopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W odniesieniu do uzasadnienia skargi w zakresie oceny jej dopuszczalności wskazać należy, że zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 4 p.p.s.a. dla uznania danego aktu lub czynności za dokonaną w zakresie działalności administracji publicznej, powinny zostać spełnione cztery warunki. Akt lub czynność powinien mieć charakter władczy, powinien być podjęty w sprawie indywidualnej, mieć charakter publicznoprawny, a ponadto uprawnienia lub obowiązki powinny wynikac z przepisu prawa. W związku z powyższym przypomnienia wymaga, iż Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej działając jako Instytucja Wdrażająca z upoważnienia Instytucji Pośredniczącej (Ministra Środowiska) zawarł z K. S.A. umowę z dnia [...] kwietnia 2011 r. o dofinansowanie projektu pn. "Program Gospodarki Odpadami Komunalnymi w K." zmienioną aneksami z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz [...] stycznia 2013 r. Zgodnie z § 12 oraz § 13 powołanej umowy NFOŚiGW kontroluje przestrzeganie przez beneficjenta obowiązku zawierania umów na podstawie których dokonywane są wydatki kwalifikowane z uwzględnieniem procedur ustalonych ustawą Prawo zamówień publicznych lub w przypadku umów do których nie stosuje się powyższej ustawy trybów określonych art. 701-705 ustawy Kodeks cywilny. W dniu 26 listopada 2012 r. do NFOŚiGW wpłynęło pismo Urzędu Zamówień Publicznych wskazujące na nieprawidłowości związane z realizacją Umowy w zakresie udzielania zamówień publicznych. Zastrzeżenia beneficjenta do ww. stanowiska nie zostały uwzględnione przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych oraz Krajową Izbę Odwoławczą. W związku z powyższym w ramach kontroli realizacji Umowy NFOŚiGW pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. poinformował beneficjenta o stwierdzeniu nieprawidłowości oraz oszacowanej kwocie korekty. Beneficjent został pouczony o możliwości złożenia zastrzeżeń, co do tego stanowiska i z możliwości tej skorzystał. W odpowiedzi na wniesione zastrzeżenia NFOŚiGW przekazał beneficjentowi zmienione stanowisko pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., w którym odmiennie oczacował kwotę korekty oraz poinformował beneficjenta, iż co do tego stanowiska może on złożyć zastrzeżenia do Ministra Środowiska. Beneficjent złożył ww. zastrzeżenia i nie czekając na ich rozpoznanie wniósł skargę na informację z dnia [...] stycznia 2013 r. W ocenie Sądu opisana powyżej procedura ma na celu ustalenie podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego i wydania decyzji o zwrocie kwoty korekty. Jej wyniki (informacje z dnia [...] i [...] stycznia 2013 r.) nie mają charakteru władczego i nie nakładają na beneficjenta obowiązku zwrotu kwoty korekty, nie mogą też być przedmiotem egzekucji. Dopiero po wyczerpaniu tej procedury kontrolnej (oraz po ocenie zastyrzeżeń złożonych przez beneficjenta do Instytucji Pośredniczącej – Ministra Środowiska) wszczęte zostanie postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu kwoty korekty na podstawie art. 207 ustawy o finansach publlicznych. Wynik takiego postępowania może być przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Podsumowując wskazać należy, że zaskarżona informacja z dnia [...] stycznia 2013 r. o wyniku kontroli stanowiącym podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia korekty finansowej, nie posiada charakteru władczego. Nie posiada również charakteru piublicznoprawnego jako że stanowi realizację postanowień umowy z dnia 20 kwietnia 2011 r. (§ 12 i § 13 Umowy). Zaskarżona informacja nie stanowi zatem ocenie aktu lub czynności objętego zakresem właściwości sądów administracyjnych. Wobec powyższego na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.