II OZ 436/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 320/13 odmawiające zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 320/13 wydanego w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić zażalenie 1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 320/13 odmówił zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 320/13 wydanego w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie W. W. wystąpił już z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, po rozpoznaniu którego WSA w Szczecinie postanowieniem z dnia 10 września 2013 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 250 zł, a w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. Sąd I Instancji podał następnie, że możliwość zmiany bądź uchylenia wspomnianego orzeczenia daje art. 165 p.p.s.a., jednakże pod warunkiem wykazania, że nastąpiły zmiany okoliczności sprawy. W przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy będą to w szczególności okoliczności wskazujące na pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy. W ocenie Sądu I instancji W. W. wnosząc po raz kolejny o przyznanie prawa pomocy (wniosek PPF z dnia 6 marca 2014 r.) nie wykazał, że w jego przypadku nastąpiła taka zmiana sytuacji materialnej, która uzasadniałaby zmianę postanowienia tego Sądu z dnia 10 września 2013 r. Wręcz przeciwnie - porównanie obecnego wniosku z poprzednim prowadzi do wniosku, że jego sytuacja uległa poprawie, bowiem nie ma już na utrzymaniu bezrobotnego syna. W świetle powyższego Sąd I instancji uznał, że skarżący nie powołał żadnych nowych okoliczności, które dawałyby możliwość odmiennej oceny jego sytuacji materialnej niż dokonana w postanowieniu z dnia 10 września 2013 r. Sąd stwierdził, że skoro skarżący nie wykazał zmiany okoliczności faktycznych warunkujących uznanie, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. brak było podstaw do zmiany postanowienia w przedmiocie prawa pomocy z dnia 10 września 2013 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie W. W. wskazał, że jego syn, mimo iż przestał być na jego i jego żony utrzymaniu, to jednak wciąż potrzebuje pomocy finansowej. Autor zażalenia stwierdził, że jego sytuacja finansowa uległa pogorszeniu i wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Zgodnie natomiast z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W świetle powołanych przepisów oraz okoliczności sprawy wskazać należy, iż w toku niniejszego postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w dniu 10 września 2013 r. wydał już postanowienie, w którym przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 250 zł oraz odmówił skarżącemu ustanowienia adwokata, uznając, iż nie spełnia on przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sytuacja materialna skarżącego nie uległa zmianie w stosunku do tej, którą przedstawiał on w poprzednio składanym wniosku o przyznanie prawa pomocy. We wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 6 marca 2013 r. skarżący nie przedstawił bowiem żadnej nowej okoliczności, z której wynikałoby, że jego sytuacja majątkowa uległa pogorszeniu, a która uzasadniałaby zmianę postanowienia z dnia 10 września 2013 r. Zaskarżone postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 18 marca 2014 r. należy zatem uznać za zgodne z prawem. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu zażalenia. ----------------------- 3