II SAB/Wa 187/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędziowie WSA Anna Mierzejewska Janusz Walawski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2013 r. sprawy ze skargi D. H. na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] marca 2013 r. w zakresie punktu 5 – oddala skargę – D. H., w formie elektronicznej, w dniu [...] marca 2013 r. złożył do Ministra Spraw Zagranicznych wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w następującym zakresie; 1) czy Minister Spraw Zagranicznych prowadzi terminarz spotkań (kalendarz spotkań dziennych i długoterminowych)?; 2) jeśli tak, czy jest prowadzony w formie elektronicznej czy papierowej?; 3) w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pkt 1, to kto jest wyznaczony do prowadzenia terminarza (kalendarza spotkań) Ministra Spraw Zagranicznych?; 4) w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pkt 1, czy obowiązują jakieś zasady dotyczące aktualizacji terminarza(...)?; 5) w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pkt 1, proszę o udostępnienie terminarza spotkań (kalendarz spotkań dziennych i długoterminowych) prowadzonych w postaci elektronicznej lub papierowe za miesiąc luty 2013 r.?; 6) czy oficjalna strona BIP Ministerstwa Spraw Zagranicznych zawiera informacje, na jaki adres mailowy można składać "wnioski o udostępnienie informacji publicznej"?. Biuro Rzecznika Prasowego MSZ w dniu [...] kwietnia 2013 r. udzieliło odpowiedzi na powyżej przytoczone pytania, przy czym w zakresie pkt 5 udzielono wnioskodawcy informacji, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdyż kalendarz spotkań Ministra Spraw Zagranicznych jest prowadzony w formie elektronicznej i jest dokumentem roboczym i z tych względów nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. D. H. w dniu 8 kwietnia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Zagranicznych w zakresie jego wniosku z dnia [...] marca 2013 r. dotyczącego pytania zawartego w pkt 5 wniosku. Skarżący w uzasadnieniu skargi podał, że organ nie udzielił odpowiedzi na pytanie zawarte w pkt 5 wniosku i nie wydał decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej i nie umorzył postępowania. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia żądanej informacji określonej w pkt 5 wniosku i o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Minister Spraw Zagranicznych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż żądana przez skarżącego informacja nie stanowi informacji publicznej, o czym skarżący został poinformowany w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa 5. oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm. zwana dalej u.d.i.p.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Przykładowy katalog informacji publicznych zawiera przepis art. 6 u.d.i.p., w którym wymieniono m. in. informację o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.). Pojęcie informacji publicznej jest zarówno przez doktrynę, jak i orzecznictwo sądów administracyjnych, rozumiane bardzo szeroko, co wiąże się z upowszechnieniem zasady transparentności życia publicznego i podwyższenia świadomości prawnej społeczeństwa. Prezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim, bądź w jakikolwiek sposób dotyczących tego organu. Informację publiczną stanowi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i tych, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także tych, które tylko w części dotyczą działalności organu), nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1542/08, LexPolonica nr 2263509, wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 721/08, LEX nr 423325, wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 123/06, LEX nr 291357). Przyjąć zatem należy, że "analiza art. 6 u.d.i.p. wskazuje na to, że przedmiotem wniosku może być jedynie informacja o zaistniałych faktach, a także o niektórych zamierzeniach organu" (I. Kamińska, M. Rozłupka - Ostrowska, Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej, opublikowany w LexPolonica), nie jest więc informacją publiczną wniosek, który obejmuje pytanie o zdarzenia przyszłe lub takie, które jeszcze nie nastąpiły. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów, a prawo dostępu do informacji publicznej oznacza dostęp do informacji już będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i nie może być utożsamiane z prawem do inicjowania działań mających na celu wytworzenie informacji jakościowo nowej. Powyższe uprawnia do przyjęcia, że wniosek zainteresowanego rodzi po stronie organu administracji obowiązek udostępnienia informacji publicznej w sytuacji, gdy ta informacja publiczna znajduje się w jego posiadaniu. Z akt sprawy wynika, że kalendarz spotkań Ministra Spraw Zagranicznych jest prowadzony w wersji elektronicznej, ma charakter roboczy i jest na bieżąco zmieniany i uaktualniany m. in., poprzez usunięcie informacji o zaplanowanych, odbytych, czy też nieodbytych spotkaniach. Podkreślić należy, że nie każde zaplanowane, odbyte lub nie odbyte spotkanie wynikające z jego kalendarza spotkań może zostać zakwalifikowane jako informacja publiczna. W ocenie Sądu, organ zasadnie przyjął, że żądane przez skarżącego informacje nie stanowią informacji publicznej, gdyż zaliczane są do tzw. "dokumentów wewnętrznych", które mają charakter nieoficjalny, roboczy, często podlegają zmianie i dotyczą jedynie spraw organizacyjnych i porządkowych. Od dawna utrwalony jest pogląd, że wnioskiem o udzielenie informacji może być objęte pytanie o określony stan istniejący na dzień udzielenia odpowiedzi. Wniosek taki nie może zmierzać do inicjowania działań. Informacja ma charakter informacji publicznej, jeśli jest to informacja istniejąca i będąca w posiadaniu organu. Z akt sprawy wynika, że organ udzielił skarżącemu żądanych informacji z wyłączeniem pkt 5 wniosku informując go, że żądana informacja w nim określona nie jest informacją publiczną. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko organu, bowiem skoro informacja taka w dniu złożenia żądania nie istniała to nie można mówić o informacji publicznej. Podać należy również, że komunikaty związane z oficjalnymi spotkaniami Ministra Spraw Zagranicznych są powszechnie dostępne w środkach masowego przekazu i Sąd nie widzi potrzeby do sięgania w tym zakresie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z oczywistych względów pewne informacje o odbytych, czy też planowanych spotkaniach Ministra Spraw Zagranicznych nie stanowią informacji publicznej, gdyż dotyczą szeroko rozumianej polityki zagranicznej Państwa. Okoliczność ta nie powoduje potrzeby sięgania do przepisów ustawy w zakresie, o którym mowa w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż przepis ten stosuje się tylko do informacji publicznej, której udostępnienie podlega ograniczeniu z uwagi na ochronę informacji niejawnych, czy też tajemnic ustawowo chronionych. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.