II SA/Wa 706/13

WyrokWSA w Warszawie2013-07-03

Skład orzekający: Andrzej Kołodziej, Anna Mierzejewska, Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo strony, które zawierało prośbę o wyjaśnienie treści decyzji i ewentualne uzupełnienie jej o odsetki, a następnie zostało doprecyzowane oświadczeniem, że nie jest odwołaniem ani wnioskiem o uzupełnienie, lecz wnioskiem o wypłatę odprawy, przerywa bieg terminu do wniesienia odwołania od pierwotnej decyzji?
Ratio decidendi
Pismo strony zawierające prośbę o wyjaśnienie treści decyzji i ewentualne jej uzupełnienie, które następnie zostało doprecyzowane oświadczeniem, że nie jest odwołaniem ani wnioskiem o uzupełnienie, nie przerywa biegu terminu do wniesienia odwołania od pierwotnej decyzji. W przypadku braku wydania postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji, termin do wniesienia odwołania biegnie od dnia doręczenia pierwotnej decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący S. P. złożył odwołanie od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w sprawie wypłaty odprawy mieszkaniowej. Organ pierwszej instancji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, uznając, że odwołanie zostało wniesione po upływie 14-dniowego terminu od doręczenia decyzji. Skarżący zarzucił naruszenie art. 111 § 2 k.p.a., twierdząc, że jego wcześniejsze pisma przerywały bieg terminu do wniesienia odwołania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.) Sędziowie WSA Anna Mierzejewska Janusz Walawski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2013 r. sprawy ze skargi S. P. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.), stwierdził, że odwołanie S. P. od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie wypłaty odprawy mieszkaniowej zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia i jako bezskuteczne pozostawione bez rozpoznania. W uzasadnieniu podał, że ww. decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. orzeczono o wypłacie S. P. odprawy mieszkaniowej w wysokości [...] zł, zaś zainteresowany odebrał ją [...] grudnia 2012 r. Natomiast pismem nr [...] z [...] grudnia 2012 r. doręczonym 7 stycznia 2013 r. Dyrektor Oddziału poinformował stronę o braku podstaw do wydania decyzji w przedmiocie nabycia prawa do ewentualnych odsetek od niewypłaconej wcześniej odprawy mieszkaniowej. Z kolei pismem z [...] stycznia 2013 r. zainteresowany wystąpił o: "wyjaśnienie mi treści tej decyzji, a przede wszystkim: dlaczego nie obejmuje ona wydania rozstrzygnięcia w zakresie odsetek ustawowych od niewypłaconej w terminie odprawy, pomimo takiego żądania, ewentualnie uzupełnienia wydanej decyzji o obliczenie kwoty odsetek od niewypłacanej odprawy w terminie". Następnie pismem z [...] stycznia 2013 r. S. P. doprecyzował pismo z 5 stycznia 2013 r., wskazując, że nie jest ono odwołaniem od przedmiotowej decyzji, jak również, że nie wnosi o jej uzupełnienie i wnioskuje o wypłatę odprawy mieszkaniowej. W dniu [...] stycznia 2013 r. przekazano odprawę mieszkaniową na wskazany przez stronę rachunek bankowy. W dniu 15 stycznia 2013 r. S. P. złożył w placówce pocztowej odwołanie od decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., zarzucając naruszenie art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, a w konsekwencji wypłacenie odprawy w zaniżonej wysokości. Wskazał też, że zachował 14-dniowy termin do wniesienia odwołania, uwzględniając pismo Dyrektora Oddziału z 31 stycznia 2012 r. i wyjaśnienia uzyskane podczas rozmowy telefonicznej w dniu 9 stycznia 2013 r. Organ stwierdził, że strona w przedmiotowej decyzji została prawidłowo pouczona o prawie, terminie i sposobie wniesienia odwołania. Natomiast mając na uwadze okoliczność, że doręczenie decyzji z [...] grudnia 2012 r. zostało dokonane w dniu 24 grudnia 2013 r., termin 14-dniowy do wniesienia odwołania, określony w art. 129 k.p.a., upłynął w dniu 7 stycznia 2013 r. Zatem nadanie odwołania w urzędzie pocztowym w dniu 15 stycznia 2013 r. nastąpiło po upływie terminu do jego wniesienia. W ocenie organu chybiona jest argumentacja, że termin ten powinien być liczony od dnia, w którym telefonicznie uzyskał wyjaśnienia w sprawie. Zgodnie bowiem z przepisem art. 111 § 1b k.p.a., uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia, zaś w myśl art. 111 § 2 k.p.a., w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Organ podkreślił, że w niniejszej sprawie Dyrektor Oddziału nie wydał postanowienia w sprawie uzupełnienia decyzji, gdyż strona doprecyzowała swoje żądanie z 5 stycznia 2013 r. poprzez oświadczenie, że nie wnosi o uzupełnienie, jak też nie składa od przedmiotowej decyzji odwołania. Zatem wniesienie odwołania w dniu 15 stycznia 2013 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Dodatkowo organ podniósł, że zainteresowany nie wniósł prośby o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, a nadto, iż przed uprawomocnieniem się decyzji odprawa mieszkaniowa nie zostałaby przekazana. W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. P. zarzucił mu naruszenie art. 111 § 2 k.p.a. poprzez jego wadliwą wykładnię i niezastosowanie w sprawie, a tym samym wadliwe wydanie postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie wypłaty odprawy mieszkaniowej, gdy tymczasem skarżący termin bezsprzecznie zachował. Na tej podstawie wniósł o jego uchylenie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podał, że wniosku z art. 111 § 2 k.p.a. nie sposób było traktować jako odwołania, a zatem organ, który miał wątpliwości co do rzeczywistej woli strony, winien w trybie art. 64 § 2 k.p.a. wezwać ją do usunięcia braków formalnych wniosku, czego w sposób pisemny nie uczynił, a czego organy nie kwestionują. Skarżący wskazał, że dopiero w dniu 31 grudnia 2012 r. Dyrektor Oddziału udzielił mu pisemnej odpowiedzi na wezwanie w kwestii odsetek, doręczonej w dniu 7 stycznia 2013 r. Natomiast na wniosek złożony w trybie art. 111 § 2 k.p.a. została udzielona w dniu 9 stycznia 2013 r. odpowiedź ustna przez telefon. Zatem termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg opcjonalnie: – w dniu 8 stycznia 2013 r. (chwila doręczenia odpowiedzi Oddziału WAM w [...] ) i upłynął w dniu 21 stycznia 2013 r. lub – w dniu 10 stycznia 2013 r. (chwila ustnego zawiadomienia o potrzebie sprecyzowania wniosku oraz wystosowaniu oświadczenia przez skarżącego) i upłynął w dniu 23 stycznia 2013 r. W obu przypadkach termin ten został zachowany wobec wniesienia odwołania w dniu 15 stycznia 2013 r. Skarżący podniósł też, że argumentacja Prezesa WAM mająca zmierzać do uznania, iż oświadczenie z 5 stycznia 2013 r. złożone na piśmie do Oddziału WAM w [...] o treści informującej, że wniosek z 5 stycznia 2013 r. nie jest odwołaniem oraz iż na dzień 9 stycznia 2013 r. skarżący oświadczył: "od decyzji powyższej nie wniosłem odwołania, a tym samym wnoszę o wypłatę odprawy mieszkaniowej", nie świadczy o rezygnacji z wniesienia odwołania, lecz świadczy jedynie o tym, że do tego dnia odwołanie nie zostało wniesione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoją dotychczasową argumentację faktyczną oraz prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej "k.p.a.", odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Jednakże w myśl art. 11 k.p.a., strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach (§ 1). Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ja uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji (§ 1a). Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (§ 1b). W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (§ 2). W niniejszej sprawie bezsporna jest okoliczność, że decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie wypłaty skarżącemu odprawy mieszkaniowej, zawierająca pouczenie co do sposobu i terminu wniesienia odwołania, została mu doręczona w dniu 24 grudnia 2012 r. Co prawda skarżący w piśmie z dnia 5 stycznia 2013 r., skierowanym do Oddziału WAM w [...] , które wpłynęło do organu w dniu 8 stycznia 2013 r., wniósł o wyjaśnienie treści decyzji z [...] grudnia 2012 r., co do braku rozstrzygnięcia w zakresie odsetek, ewentualnie o jej uzupełnienie o obliczenie kwoty odsetek od niewypłaconej odprawy w terminie, jednakże w piśmie z dnia 9 stycznia 2013 r., złożonym przez skarżącego osobiście w Oddziale WAM w [...] w dniu 10 stycznia 2013 r. oświadczył, że pismo z 5 stycznia 2013 r. nie jest odwołaniem od decyzji oraz, że nie wnosi o jej uzupełnienie, natomiast wnioskuje o wypłatę odprawy mieszkaniowej, gdyż kwestia odsetek została mu wyjaśniona w piśmie z dnia 31 grudnia 2012 r. W związku z tym brak było podstaw do wydania postanowienia w oparciu o art. 111 § 1b k.p.a., a tym samym nie zaistniała sytuacja, o której mowa w art. 111 § 2 k.p.a., powodująca przesunięcie daty rozpoczęcia biegu czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji. Dodatkowo należy wskazać, iż w piśmiennictwie wyrażany jest pogląd, zgodnie z którym wobec nowego brzmienia art. 111 § 2 k.p.a. (od 11 kwietnia 2011 r.), dla strony termin do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia lub ogłoszenia tylko postanowienia o uzupełnieniu lub postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji, co oznacza, że dla strony, która żądała stosownego sprostowania decyzji, terminy te biegną od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji, której sprostowania domaga się strona, terminy te biegną od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji także wtedy, gdy organ administracji publicznej sprostuje z urzędu (por. A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego, Lex/el. 2013 r.). W tej sytuacji zarzut naruszenia art. 111 § 2 k.p.a. poprzez jego wadliwą wykładnię i niezastosowanie w sprawie należy ocenić jako niezasadny. Prawidłowo zatem organ odwoławczy uznał, że odwołanie wniesione w dniu 15 stycznia 2013 r. za pośrednictwem poczty, zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., zaś skarżący nie złożył prośby o jego przywrócenie. Zasadne było wobec tego wydanie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło