IV SA/Wa 941/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2013 r. sprawy ze skargi E. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] września 2012 r. wymierzającą E. R. administracyjną karę pieniężną w wysokości 87 391, 49 zł za usunięcie klonu pospolitego bez wymaganego zezwolenia. W uzasadnieniu swego stanowiska Samorządowe Kolegium podało, że decyzja organu I instancji była kilkukrotnie uchylana przez organ odwoławczy z powodu niepełnego zebrania materiału dowodowego, które to okoliczności zarzucane były przez skarżącą. Utrzymując obecnie decyzję organu I instancji w mocy SKO wskazało, że na skutek zawiadomienia przez sąsiadkę oraz przedłożonych przez nią zdjęć, w dniu [..] lipca 2011 r. pracownik Urzędu Gminy w asyście policjanta udali się do miejscowości N. na działkę, na której rosło przedmiotowe drzewo. Zastali tam Państwa R., którzy przyznali się do usunięcia tego drzewa. W dniu [...] lipca 2011 r., w trakcie oględzin, ustalono, że drzewo znajdowało się na działce nr [...] przy granicy z działką nr [...]. Zostało usunięte w całości. Stwierdzono bowiem brak kłody i wykarczowany pień. W miejscu gdzie rosło drzewo została przez właścicielkę zasiana trawa. W trakcie oględzin strony zgłosiły uwagi. Państwo R. podnieśli, że drzewo nie miało 10 lat i utrudniało przejazd do budynku gospodarczego. Strony nie wiedziały, że potrzebne jest zezwolenie na usunięcie drzewa na siedlisku. Jednocześnie zobowiązały się do wykonania nasadzeń rekompensacyjnych. Pismem z dnia [...] października 2011 r. Wójt Gminy S. wystąpił do Nadleśnictwa S. w celu uzyskania oceny załączonego materiału fotograficznego w zakresie potwierdzenia czy na fotografiach jest uwidoczniony ten sam pień drzewa, czy odrost widoczny na jednej z fotografii jest autentyczny, potwierdzenia gatunku drzewa i oszacowania wieku drzewa oraz określenia czy na fotografiach widnieje to samo otoczenie. Nadleśnictwo nie było w stanie wydać opinii mającej stanowić dowód w postępowaniu i udzielić stanowczych odpowiedzi na zadane pytania. Następnie Wójt Gminy S. powołał biegłego - specjalistę z dziedziny leśnictwa i ochrony przyrody inż. A. M. w celu wydania w tej sprawie opinii. Jednocześnie zwrócił się do Polskiego Towarzystwa Kryminalistycznego o wydanie w sprawie opinii dotyczącej autentyczności załączonych zdjęć, po wykluczeniu ingerencji graficznej w ich powstanie. W dniu [..] marca 2012 r. do Urzędu Gminy S. wpłynęła opinia techniczna specjalisty z dziedziny leśnictwa i ochrony przyrody inż. A. M.. Biegły w opinii ustalił, że gatunkiem drzewa, po którym pozostał uwidoczniony na zdjęciach pniak jest klon pospolity. Wiek drzewa ocenił na co najmniej 50-60 lat, obwód pnia mierzony na wysokości 130 cm według tablic służących do określenia pierśnicy i miąższości drzewa na podstawie średnicy pniaka - ocenił na 99 cm. Fotografie, na podstawie których została wydana opinia, biegły uznał za wykonane każde z innej perspektywy, w różnych okresach czasu, niedostatecznie ostre i zaciemnione, jednakże z uwagi na kształt zarysu pniaka i najbliższe jego otoczenie, w ocenie biegłego, przedstawiają ten sam pniak Ściętego drzewa. Z opinii eksperta Polskiego Towarzystwa Kryminalistycznego mgr inż. W. D. wynika zaś, że w wyniku przeprowadzonych badań i analiz nie ujawniono cech świadczących o ingerencji w strukturę plików zdjęciowych zapisanych na dysku optycznym CD-R, a otrzymane do badań zdjęcia cyfrowe są autentyczne. Wskazał, że zdjęcia zostały wykonane w dniu [...] lipca 2011 r. i [...] lipca 2011 r. W kolejnej analizie stwierdzono, że zapis analizowanych plików zdjęciowych, zawartych na nośniku pierwotnym jest zgodny z zapisem na dysku CD-R dostarczonym do Urzędu Gminy. Ponadto pliki wizyjne zapisane na wskazanych nośnikach nie noszą śladów ingerencji zewnętrznej. Kolegium rozpatrując odwołanie wskazało, że zgodnie z art. 88 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody wójt burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia. Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy organ odwoławczy stwierdził, że z terenu działki nr ew. [...], położonej w miejscowości H. wiosną 2011 r. zostało usunięte za zgodą i wiedzą E. R. przez Z. R. drzewo gatunku klon. Stwierdził, że za takim ustaleniem przemawiają oświadczenie E. R. z dnia [...] lipca 2011 r., wyjaśnienia E. R. z dnia [...] sierpnia 2011 r. oraz zeznania świadka Z. R. z dnia [...] stycznia 2013 r. Na podstawie przywołanych wyjaśnień z dnia [...] sierpnia 2011 r. oraz zeznań świadka z dnia [...] stycznia 2013 r. możliwe było także określenie kto i kiedy dokonał usunięcia tego drzewa. Z uwagi na to, że nie istniały już żadne pozostałości po przedmiotowym drzewie (małżonkowie R. usunęli je całkowicie) organ na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego był zobligowany rozstrzygnąć, w jakim miejscu rosło drzewo oraz jaki był jego wiek. Materiałem dowodowym temu służącym były w szczególności zdjęcia wykonane przez E. T. oraz przez pracownika organu. Materiał ten, z uwagi na zastrzeżenia odwołującej się, był poddawany ocenie przez biegłego Polskiego Towarzystwa Kryminalistycznego. Oceniając materiał dowodowy w postaci fotografii przedstawiających teren po całkowitym usunięciu drzewa, rozplantowaniu ziemi i zasianiu trawy z fotografiami, na których widnieje jeszcze pień drzewa - Kolegium uznało, że otoczenie terenu jest na tych zdjęciach identyczne (budynki, ogrodzenie z siatki). Dla Kolegium zasadnicze znaczenie przy rozpatrywaniu sprawy miały również zeznania pracownika organu pierwszej instancji i małżonka E. R., który usunął drzewo za zgodą i wiedzą właścicielki nieruchomości. Usuwający drzewo Z. R. zeznał w dniu [...] stycznia 2013 r., że drzewo rosło mniej więcej w tym miejscu gdzie jest świeżo posiana trawa i rozplantowana ziemia i wyjaśnił że był to klon. Kolegium nie miało wątpliwości, że na zdjęciach został uwidoczniony ten sam pień drzewa, przemawiają za tym bowiem jego cechy charakterystyczne. Takich wątpliwości nie posiadał również powołany w sprawie biegły A. M., w przeciwieństwie do biegłego T. Ł., czy też Nadleśnictwa S., które nie wydało w tym przedmiocie opinii. Kolegium podkreśliło, że Wójt Gminy S. ustalając wysokość kary nie mógł zastosować art. 89 ust 1 ustawy o ochronie przyrody, z powodu wykarczowania pnia i braku kłody. Dlatego dane do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustalono na podstawie informacji zebranych w toku postępowania administracyjnego, powiększając ją o 50 %. Obwód drzewa został ustalony na 99 cm, co wynikało z ustaleń poczynionych podczas prowadzonego postępowania (opinia biegłego). SKO wskazało, że wysokość kary jest również uzależniona od stawki i współczynników różnicujących, które określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U. Nr 228, poz. 2306 ze zm.), podlegające corocznej waloryzacji. Z treści tego rozporządzenia wynika, że wysokość stawki jest zależna od rodzaju, gatunku i odmiany drzewa. Przy wyliczaniu wysokości kary winny, mieć zastosowanie stawki obowiązujące w dacie zdarzenia. W 2011 r. stawki opłat za 1 cm obwodu pnia drzewa gatunku klon wynosiły 82,77 zł, a współczynnik różnicujący przy obwodzie pnia od 51 do 100 cm wynosił 2,37. Ponieważ Z. R. dokonał usunięcia drzewa wiosną 2011 r., to do wyliczenia wysokości kary zastosowanie miały wskazane, współczesne zdarzeniu powodującemu wymierzenie kary stawki i współczynniki, a nie te obowiązujące w dacie wydawania decyzji. Na decyzję tę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła E. R. zarzucając jej wydanie z naruszeniem art. 7, 8, 11, 77 i 107 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na rozpatrzeniu sprawy w sposób jednostronny, bez przeanalizowania zebranych w sprawie dowodów, niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności, zinterpretowanie wszystkich dowodów na jej niekorzyść oraz błędne sporządzenie uzasadnienia decyzji. Zdaniem skarżącej, SKO dopuściło się rażących naruszeń prawa i zebrane dowody zinterpretowało w sposób dowolny. Zamiast rzeczowej oceny dowodów Kolegium sporządziło uzasadnienie w sposób historyczny, a nie analityczny. W jej ocenie, sąsiadka dokonała zgłoszenia nielegalnej wycinki drzewa kierując się chęcią zemsty, wobec czego zebrane dowody winny zostać krytycznie ocenione. Skarżąca zarzuciła, że organy nie wzięły pod uwagę opinii biegłego T. Ł., który nie był w stanie na podstawie zdjęć określić gatunku i wieku drzewa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S.wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1220 ze zm. - zwaną dalej uop) usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek: 1) posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości; 2) właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego - jeżeli drzewa lub krzewy zagrażają funkcjonowaniu tych urządzeń. Wyjątki od obowiązku uzyskania zezwolenia właściwego organu na wycinkę zostały wymienione enumeratywnie w ust. 6 art. 83 uop i dotyczą drzew lub krzewów: 1) w lasach, 2) owocowych, z wyłączeniem rosnących na terenie nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków oraz w granicach parku narodowego lub rezerwatu przyrody, na obszarach nieobjętych ochroną krajobrazową; 3) na plantacjach drzew i krzewów; 4) których wiek nie przekracza 10 lat; 5) usuwanych w związku z funkcjonowaniem ogrodów botanicznych lub zoologicznych; 6) usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu z obszarów położonych między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano trasę wału przeciwpowodziowego, z wałów przeciwpowodziowych i terenów w odległości mniejszej niż 3 m od stopy wału; 7) które utrudniają widoczność sygnalizatorów i pociągów, a także utrudniają eksploatację urządzeń kolejowych albo powodują tworzenie na torowiskach zasp śnieżnych, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu; 8) stanowiących przeszkody lotnicze, usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu; 9) usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu ze względu na potrzeby związane z utrzymaniem urządzeń melioracji wodnych szczegółowych. Usunięcie drzewa, niewymienionego w art. 83 ust. 6 uop, bez wymaganego zezwolenia, skutkuje nałożeniem na sprawcę obligatoryjnej pieniężnej kary administracyjnej. Artykuły 88 w zw. z 90 uop stanowią, że wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia. Zgodnie z art. 89 uop, administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 88 ust. 1, ustala się w wysokości trzykrotnej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów ustalonej na podstawie stawek, o których mowa w art. 85 ust. 4-6. Jeżeli ustalenie obwodu lub gatunku zniszczonego lub usuniętego bez zezwolenia drzewa jest niemożliwe, z powodu wykarczowania pnia i braku kłody, dane do wyliczenia administracyjnej kary pieniężnej ustala się na podstawie informacji zebranych w toku postępowania administracyjnego, powiększając ją o 50 % (art. 89 ust. 2 uop). W dniu 22 września 2004 r. Minister Środowiska wydał rozporządzenie w sprawie trybu nakładania administracyjnych kar pieniężnych za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz za zniszczenie terenów zieleni, zadrzewień albo drzew tub krzewów (Dz. U. Nr 219, poz. 2229). Z treści § 2 tego rozporządzenia wynika, że administracyjną karę pieniężną nakłada się po stwierdzeniu usunięcia drzewa lub krzewu bez wymaganego zezwolenia lub po zniszczeniu terenów zieleni, zadrzewienia, drzewa lub krzewu oraz po przeprowadzeniu oględzin, z których sporządza się protokół. Protokół zawiera: 1) wskazanie miejsca oględzin; 2) datę oględzin; 3) imiona i nazwiska oraz stanowiska służbowe sporządzającego protokół oraz uczestników oględzin; 4) ustalenia merytoryczne - dane dotyczące; a) rodzaju i gatunku usuniętego tub zniszczonego drzewa, b) obwodu pnia drzewa lub wielkości powierzchni pokrytej krzewami albo wielkości zniszczonych terenów zieleni, c) daty usunięcia lub zniszczenia, d) przyczyny usunięcia lub zniszczenia; 5) dane osobowe posiadacza nieruchomości; 6) dane osobowe sprawcy usunięcia lub zniszczenia, jeżeli jest to możliwe do ustalenia w trakcie sporządzania protokołu; 7) podpisy uczestników oględzin. Przy wydawaniu decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej, uwzględnia się ustalenia zawarte w protokole. Kara za wycięcie drzew może być wymierzona właścicielowi lub posiadaczowi nieruchomości, gdy dokonał on wycięcia drzew bez zezwolenia, gdy zlecił dokonanie takiej wycinki osobie trzeciej, jak również w sytuacji, gdy wiedział o zamiarze wycinki przez osobę trzecią i godził się na taką ewentualność. W konsekwencji wykładnia art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody prowadzi do wniosku, iż wymierzenie przewidzianej w tym przepisie kary może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy posiadacz nieruchomości co najmniej wiedział o usuwaniu drzew z jego nieruchomości i na to działanie się godził. Natomiast wówczas, gdy drzewa usunęła osoba trzecia, której działaniu nie można było zapobiec, bez jego wiedzy, brak jest podstaw do obciążenia właściciela nieruchomości karą przewidzianą w treści art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy. Należy bowiem podkreślić, że odpowiedzialność administracyjna za bezprawne wycięcie drzew została zobiektywizowana, jej ustalenie wymaga natomiast wykazania przez organ administracji, iż istnieje związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem konkretnej osoby a zniszczeniem (usunięciem) drzew, przy czym zachowanie to może się przejawiać w formie zarówno działania, jak i zaniechania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2011 r., sygn. II OS K 568/10). Wobec tego rolą organów administracji publicznej orzekających o wymierzeniu kary za nielegalne usunięcie drzew jest ustalenie: czy drzewo usunięto bez pozwolenia, czy właściciel nieruchomości usunął drzewo samodzielnie lub usunięcia dokonano za jego zgodą, czy wiek drzewa i gatunek obligował do wymierzenia kary pieniężnej i wreszcie czy wysokość kary została określona w sposób prawidłowy. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że na terenie działki ew. nr [...] położonej w miejscowości H., stanowiącej własność E. R., doszło do usunięcia drzewa w wieku powyżej 10 lat, bez wymaganego zezwolenia. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego i sporządzonego protokołu oględzin wynika, że do usunięcia drzewa doszło wiosną 2011 r. (ostatnich dniach marca 2011 r. - oświadczenie skarżącej z [...] sierpnia 2011 r.), a usunięcia drzewa dokonał mąż właścicielki nieruchomości za jej zgodą (zeznanie do protokołu rozprawy administracyjnej prowadzonej przez organem odwoławczym w dniu [...] stycznia 2013 r.) Z notatki służbowej z dnia [...] lipca 2011 r., podpisanej przez pracownika urzędu gminy i funkcjonariusza Policji wynika, że małżonkowie R. usunęli drzewo, ponieważ rosło na przejeździe, a w miejscu usunięcia drzewa zasiali trawę. W piśmie z dnia [...] lipca 2011. E. R. oświadczyła, że usunęła ze swojej działki drzewo gatunku klon jesionolistny, ponieważ stanowił przeszkodę do przejazdu, ale nie miał więcej niż 10 lat. Z protokołu oględzin wynika, że drzewo usunięto w całości (brak kłody i pnia). W aktach sprawy znajduje się jednak dokumentacja fotograficzna sporządzona przez osobę, na podstawie zawiadomienia której postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte. Ekspert z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów audiowizualnych w opinii wykonanej na wniosek Wójta Gminy S. potwierdził autentyczność zdjęć oraz datę ich wykonania ([...] czerwiec, [...] lipiec i [...]. lipiec 2011 r. - k.2 opinii z [...] lipca 2012 r.). W opinii z dnia [...] kwietnia 2012 r. nie stwierdzono śladów retuszu lub korekty ułożenia zarejestrowanego obrazu i uznano, że zdjęcia są autentyczne. W ocenie Sądu, skoro nie zachowały się inne dowody mogące pomóc w ustaleniu wieku drzewa i jego gatunku, a zgodnie z art. 75 K.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem - organy były uprawnione do prowadzenia postępowania jedynie na podstawie dokumentacji fotograficznej, zwłaszcza wobec faktu, że wiarygodność zdjęć została potwierdzona przez eksperta. Opieranie się wyłącznie na dołączonych fotografiach wymagało starannego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i konieczność powoływania biegłych w zakresie technik audiowizualnych i dendrologii. W ocenie Sądu, organy orzekające w niniejszej sprawie wypełniły ten obowiązek prawidłowo. Po bezspornym ustaleniu, że zdjęcia pnia pochodzą z nieruchomości skarżącej należało następnie ustalić gatunek tego drzewa i w przybliżeniu jego wiek. Biegły z zakresu leśnictwa i ochrony przyrody na podstawie zdjęć przesłanych przez organ ustalił, że usunięte drzewo to klon pospolity w wieku 50 - 60 lat, o obwodzie pnia mierzonym na wysokości 130 cm według tablic służących do określenia pierśnicy i miąższości drzewa wynoszącym 99 cm. Jednocześnie biegły nie miał wątpliwości, że załączone zdjęcia przedstawiają ten sam pniak. Należy mieć na względzie, że w aktach sprawy znajduje się opinia sporządzona przez biegłego T. Ł., który stwierdził, podobnie jak Nadleśniczy Nadleśnictwa S., że na podstawie wykonanych zdjęć nie może określić gatunku drzewa ani jego wieku. W ocenie Sądu, nie można jednej tej opinii traktować jako skutecznie podważającej stanowisko innego specjalisty – A. M., na podstawie którego ekspertyzy procedowały organy orzekające w sprawie, dając wiarę jej ustaleniom. W ocenie Sądu, całokształt materiału dowodowego zgromadzonego przez organy administracji publicznej w niniejszej sprawie, pozwalał na wydanie decyzji merytorycznej. Brak było bowiem podstaw do powoływania kolejnego biegłego. Taka sytuacja byłaby uzasadniona, gdyby biegli wskazali na inne gatunki drzew, lub znacząco odmiennie oszacowali by wiek usuniętego drzewa. Należy nadto mieć na względzie, że drzewo gatunku klon dość pospolicie występuje na terytorium Polski, wobec tego jego wygląd jest powszechnie znany. Tak też zeznała skarżąca i jej mąż. Wobec tego opinia biegłego w powiązaniu z zeznaniem świadków pozwalała przyjąć, że drzewem, które usunięto bez zezwolenia był klon pospolity. Również wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącej, z opinii biegłego wyrażonej w postępowaniu administracyjnym wynika jednoznacznie, że na zdjęciach występuje ten sam pień. Jak już wcześniej wskazano zdjęcia przedstawiające pień zostały zrobione w różnych (krótkich) odstępach czasu, co może tłumaczyć, że na jednych zdjęciach występują odrosty a na innych nie, co trafnie podniósł organ odwoławczy. Ocenie podlegała także prawidłowość ustalenia przez organy wysokości kary wymierzonej za usunięte drzewo. Okoliczności leżące po stronie skarżącej nie pozwoliły na rzeczywiste obliczenie obwodu jego pnia na wysokości 130 cm. Drzewo zostało bowiem ścięte na niższej wysokości, a jego pozostałości zostały usunięte. Konieczne stało się więc zastosowanie metody pozwalającej na ustalenie właściwego obwodu pnia na odpowiedniej wysokości. Z tego powodu, na podstawie opinii biegłego, który ustalił obwód pnia przy użyciu tablic służących do określenia pierśnicy i miąższości drzewa, ustalono że wynosi on 99 cm. Wynik ten nie został skutecznie podważony. Stąd przy braku możliwości przeprowadzenia rzeczywistych pomiarów, należy zaakceptować tę metodę ustalenia obwodu pnia. Nie do pogodzenia z konstytucyjną zasadą sprawiedliwości, równości wobec prawa i proporcjonalności, byłoby odstąpienie od wymierzenia przedmiotowej kary, w sytuacji gdy sprawca całkowicie zatrze ślady swego działania. Taka bezkarność z punktu widzenia społecznego nie byłaby uzasadniona i akceptowalna w państwie prawa. Wobec tego należy podkreślić, że brak możliwości rzeczywistego zmierzenia obwodu pnia drzewa bezprawnie usuniętego nie zwalniał właścicielki nieruchomości, która to działanie zaakceptowała, z odpowiedzialności za bezprawne usunięcie tego drzewa. Skoro zatem organy ustaliły, że drzewo usunięto bez zezwolenia, ustaliły jego szacunkowy obwód oraz gatunek - obowiązane były do wymierzenia kary na podstawie art. 88 i art. 90 uop. Z brzmienia tych przepisów wynika, że nie ma tu miejsca na żadną uznaniowość. Należy podkreślić, że wysokość kary wymierza się na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U. Nr 228, poz. 2306 ze zm.). W ocenie Sądu, kara w niniejszej sprawie została wyliczona w sposób prawidłowy (zasadnie z uwzględnieniem stawek za 2011 rok). Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, że postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego należy stwierdzić, że argument ten nie zasługuje na uwzględnienie i jest gołosłowny. Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, przy uwzględnieniu licznych zarzutów skarżącej. Nadto z opinii biegłych wyciągnięto właściwe wnioski, przesłuchano świadków, którzy mogli wnieść nowe okoliczności do rozpatrywanej sprawy, zawiadamiano strony o każdej czynności dowodowej oraz umożliwiono wypowiedzenie się co do zebranych dowodów. Należy mieć na względzie, że w uzupełniającym zakresie także organ odwoławczy przeprowadził postępowanie dowodowe oraz stworzył stronom możliwość wypowiedzenia się na rozprawie administracyjnej, przeprowadzonej przed wydaniem rozstrzygnięcia, o której prawidłowo je zawiadomił. W ocenie Sądu, także uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada prawu. Organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy i odniosły go do obowiązujących przepisów prawa. Organom orzekającym w sprawie nie można także zarzucić, że interpretowały wszystkie dowody na niekorzyść skarżącej. Należy mieć bowiem na względzie, że to skarżąca wraz z mężem usunęli główny dowód w sprawie, podczas gdy to ona sama usunęła główny dowód w sprawie, pozbawiając organy możliwości dogodnego ustalenia zasadniczych okoliczności sprawy. Narażając je wobec tego na poważne trudności i koszty związane z prawidłowym ustaleniem stanu faktycznego. W zaistniałej sytuacji organy musiały korzystać w pomocy biegłych i na podstawie ich opinii ustalić przybliżony wiek oraz gatunek usuniętego drzewa. Wobec tego w całokształcie rozpatrywanej sprawy, dalsze zarzuty formułowane przez skarżącą należało uznać za bezzasadne i mające na celu jedynie przewlekanie niniejszego postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.