II SAB/Sz 52/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę J. C. pismem z dnia [...] r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] r. odmawiającej wprowadzenia zmian do operatu ewidencyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie jako niezasadnej. Wezwaniem z dnia [...] r. Sąd zobowiązał J. C. do wykazania, czy przed wniesieniem skargi, wyczerpał środek zaskarżenia, poprzez skierowanie do organu wyższego stopnia- Głównego Geodety Kraju, zażalenia na niezałatwienie sprawy w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz do wykazania daty nadania zażalenia w urzędzie pocztowym, oraz nadesłanie kopii zażalenia wraz z dowodem nadania – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zobowiązanie została doręczona skarżącemu w dniu [...] r., jednakże do dnia dzisiejszego skarżący na wezwanie sądu nie odpowiedział. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden przewidziany w ustawie środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 powołanej ustawy). W przypadku skargi na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze. zm.). Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarga została złożona na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Stosownie do art. 7a pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193 poz. 1287 ze zm.) organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest Główny Geodeta Kraju. Skarga J. C. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego powinna być zatem poprzedzona wniesieniem zażalenia na bezczynność tego organu do Głównego Geodety Kraju. W związku z tym, sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi składał zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Powyższe zobowiązanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r., zatem siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania sądu upłynął dnia [...] r., jednakże w zakreślonym terminie strona skarżąca na wezwanie nie odpowiedziała. W tych okolicznościach stwierdzić należy, że J. C. przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpał przysługującego środka zaskarżenia w postaci zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.