I FZ 438/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. Sp. z o.o. w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1020/13, oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 lutego 2013 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek D. Sp. z o.o. w R. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 lutego 2013 r. i decyzji organu pierwszej instancji wydanych w przedmiocie podatku od towarów i usług. Sąd pierwszej instancji oddalając wniosek uznał, że okoliczności podane przez stronę stanowią naturalne następstwa wydania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie argumentów pełnomocnika strony, oznaczałoby w istocie uznanie, że zawsze powinno być wstrzymywane wykonanie decyzji określających zobowiązania podatkowe, które znacznie przekraczają dochody strony. Zapłata tak wysokiego zobowiązania podatkowego zazwyczaj będzie prowadzić do zadłużenia lub nawet konieczności zakończenia działalności. Sąd dodał, że ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji skutkować będzie zasądzeniem odszkodowania od Skarbu Państwa. 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie, sporządzonym przez pełnomocnika skarżącego, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.) wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu zażalenia podkreślono, że Spółka przedstawiła dokumentację finansową, tytuły wykonawcze z których wynika zajęcie części środków pieniężnych Spółki w postępowaniu egzekucyjnym. Dodatkowo Spółka wskazała, że organ podatkowy przygotowuje kolejne zajęcia środków na rachunkach bankowych. Zdaniem żalącego, zaprzestanie działalności gospodarczej przez Spółkę oznaczać będzie: konieczność zwolnienia pracowników; zaprzestanie uiszczania danin publicznych na rzecz Skarb Państwa; wyeliminowanie Spółki z rynku poprzez utratę klientów; negatywne oddziaływanie społeczne na rodziny osób zaangażowanych we współpracę ze Spółką. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nie można zgodzić się z żalącym, aby Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżone orzeczenie naruszył art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04). Ponadto, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188). Żalący stwierdził, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji grozi zaprzestaniem wykonywania działalności przez Spółkę. W tej sytuacji, z punktu widzenia uprawdopodobnienia wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona powinna wskazać na okoliczności, które w tym zakresie przemawiały za przyznaniem jej racji. Strona tego jednak nie uczyniła. Powołała się na sprawozdanie finansowe Spółki i prowadzoną egzekucję tymczasem na podstawie tych okoliczności trudno wywieść, że faktycznie może dojść do likwidacji działalności. W postanowieniu z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt I FSK 95/11, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, co należy podzielić, że ogólnikowe odniesienie się do trudnej sytuacji majątkowej wnioskodawcy, nie zawierające żadnych konkretnych wyliczeń, z których jednoznacznie wynikałoby, że faktycznie może dojść do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie spełnia wymogów o których mowa art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Żalący wskazał również, że efektem zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej będzie zwolnienie pracowników. Spółka zaprzestanie uiszczać daniny publiczne czy też negatywnie to wpłynie na rodziny osób zaangażowanych we współpracę ze Spółką. Odnosząc się do twierdzeń żalącego należy zauważyć, że następstwa te są jednak naturalną konsekwencją zakończenia działalności gospodarczej i nie stanowią same w sobie przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe uwagi nie przemawiają za uznaniem, że strona uwiarygodniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.