II OZ 637/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 239/13 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał skarżącego R. O. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego w kwocie 100 złotych, stosowanie do § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył R. O. , wnosząc jednocześnie o zwolnienie z kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 239/13 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że w postępowaniu sądowadministracyjnym zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów związanych z ich udziałem w sprawie. W myśl art. 214 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Art. 230 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym jest m.in. skarga (§ 2). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Jeżeli zatem przedmiotem sprawy nie są należności pieniężne, od których pobiera się wpis stosunkowy, to w sprawie należy uiścić wpis stały. Podstawę prawną pobierania wpisów w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl § 2 ust. 3 pkt 7 powołanego rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych wynosi 100 zł. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję organu administracji w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest zaś ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993 ze zm.). Zatem przedmiotowa skarga niewątpliwie dotyczy spraw, o których mowa w § 2 ust. 3 pkt 7 cytowanego rozporządzenia. Słusznie więc Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosowanie do powołanego wyżej przepisu. W tej sytuacji uznać należy, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Wskazać ponadto trzeba, iż przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych już po wydaniu zaskarżonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi ma ten skutek, że mimo pozostawania w obrocie prawnym tego zarządzenia, skarżący nie ma obowiązku uiszczania wpisu od wniesionej skargi. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 184 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.