II OZ 1035/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 698/13 przywracające skarżącemu termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy nakazu przywrócenia terenu do stanu poprzedniego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Postanowieniem z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 698/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") przywrócił S. S. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy nakazu przywrócenia terenu do stanu poprzedniego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w piśmie z dnia 23 sierpnia 2013 r. S. S. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie dwóch odpisów skargi i uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków, natomiast w dniu 20 sierpnia 2013 r., w czasie przeglądania akt sprawy w sądzie został poinformowany przez pracowników czytelni, że braki takie nie zostały przez niego w terminie uzupełnione. Do wniosku skarżący przedłożył dokumentację lekarską wskazującą na stan jego zdrowia. Przywracając wyżej wskazany termin WSA w Krakowie podał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru doręczenia wezwania sądu o uzupełnienie braków formalnych skargi wynika, że zostało one odebrane przez dorosłego domownika – synową skarżącego. Wg oświadczenia skarżącego nie zostało mu przekazane. Ponadto skarżący przedstawił bogatą dokumentację medyczną z której wynika, że jest osobą w podeszłym wieku, borykającą się z licznymi schorzeniami, które znacznie utrudniają codzienną egzystencję, co ma bezpośredni wpływ na prawidłowość czynności podejmowanych w postępowaniu sądowym. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył uczestnik postępowania – A. W., zarzucając Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, które, jak wskazał, polegało na niewłaściwym zastosowaniu art. 86 § 1 p.p.s.a. lub na niezastosowaniu art. 88 w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a., co miało wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do bezpodstawnego przywrócenia skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Autor zażalenia podał, że wbrew twierdzeniom skarżącego, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało przekazane skarżącemu przez synową, co wynika z treści pisma skarżącego z dnia 19 czerwca 2013 r. – k. 41 i nast. Nawet gdyby przyjąć, że skarżący dopiero w dniu 19 czerwca 2013 r. dowiedział się o wezwaniu, to termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 26 czerwca 2013 r. Autor zażalenia wniósł o uchylenia zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na powyższe zażalenie S.S. wniósł o jego oddalenie i wskazał na swój zły stan zdrowia oraz podał, że w ,,czerwcu" synowa poinformowała go, że otrzymał z Sądu ,,jakieś wezwanie doręczenia zarządzenia odpisu odpowiedzi na skargę" – ale jakie to pismo jej nie zapytał. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie a w pierwszej kolejności badaniu podlega okoliczność, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w siedmiodniowym terminie liczonym od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie zaś do treści art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie najdalszym terminem, w którym przyjąć można, że ustąpiła przyczyna uchybienia terminu, był dzień 12 sierpnia 2013 r., tj. dzień doręczenia skarżącemu postanowienia z dnia 8 lipca 2013 r. o odrzuceniu skargi (k. 108 akt s.), z którego wynikało, że nie uzupełnił braków formalnych skargi. Skoro tak, to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 19 sierpnia 2013 r. W takiej sytuacji złożony w dniu 23 sierpnia 2013 r. (k. 112 akt s.) wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony i jako taki powinien zostać odrzucony na podstawie art. 88 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 88 i art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.