II SA/Lu 544/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. i D. L. na pismo Dyrektora Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyłączenia rowu z urządzeń melioracyjnych postanawia odrzucić skargę. W dniu 6 czerwca 2013 r. J. W. i D. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo Dyrektora Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wyłączenia rowu z urządzeń melioracyjnych. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania toku postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z treścią art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, skoro wbrew pouczeniu zamieszczonemu w treści zaskarżonego pisma Dyrektora Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie wyłączenia rowu z urządzeń melioracyjnych, J. W. i D. L. wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zamiast skorzystać z przysługującego im wezwania Dyrektora Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych do usunięcia naruszenia prawa, nie został wyczerpany w sprawie tok instancji administracyjnej. Z uwagi na to, iż skarżący nie skorzystali z przysługującego im środka prawnego w postaci wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.