II SA/Bd 393/13

Dnia 10 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Saniewski sędzia WSA Anna Klotz Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 10 lipca 2013 roku sprawy ze skargi K. S., S. S., Z. K., L. K., J. S. – K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] wydanym na podstawie art. 61a § 1 odmówił wszczęcia postępowania w sprawie braku możliwości zdania dokumentacji, a tym samym zakończenia budów domków jednorodzinnych w Ł. przy ul. P. [...] i [...] w związku z brakiem możliwości sporządzenia oświadczenia o prawidłowości zagospodarowania terenów przyległych. Od tego postanowienia zażalenie złożyli K. S., S. S., J. S. – K., L. K., Z. K. wywodząc, że odmowa oparta jest na fałszywych przesłankach. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. - [...] na podstawie art. 61a § 1, art. 123 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 Kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane utrzymał w mocy ww postanowienie, wskazując na treść art. 57 ust. 1 i 4 oraz 84 ust. 1, art. 84a oraz art. 83 ust. 1 ww. ustawy z 7 lipca 1994 r., stwierdzając jednocześnie, że podnoszone przez skarżących okoliczności dot. wykonywania służebności nie mogą być przedmiotem postępowania administracyjnego. Składając skargę na powyższą decyzję skarżący K. S., S. S., J. S. – K., L. K., Z. K. wskazali, że przeszkoda w zakończeniu obu budów skarżących tkwi w zabudowie terenów przyległych do drogi na działce [...] - od której zależy funkcjonowanie nieruchomości skarżących. Wskazali także na bezprawność wpisu w księgach wieczystych oraz na niszczenie bądź tworzenie dokumentacji niezgodnej z rzeczywistym stanem prawnym, nakłanienie skarżących do przestępstwa poprzez stosowanie licznych nacisków i gróźb. Wskazali także na nieprawidłowości w zabudowie na działce nr [...]. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację z zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 143, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności wypada zaznaczyć, że stosownie do przepisu art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że do organu pierwszej instancji, tj. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w dniu [...] grudnia 2012 r. wpłynął wniosek z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżących J. S. – K., Z. K. i .L. K. oraz S. i K. S. o wszczęcie postępowania w sprawie braku możliwości zdania dokumentacji i zakończenia budów domów jednorodzinnych w Ł. przy ul. P. [...] i [...] w związku z brakiem możliwości sporządzenia oświadczenia o prawidłowości zagospodarowania terenów przyległych, ponieważ eksploatacja wybudowanych przez nich obiektów uzależniona jest od prawidłowego zagospodarowania drogi dojazdowej do ich posesji, która-według wnioskodawców (tj skarżących) - blokowana jest przez sąsiada poprzez parkowanie na niej samochodu. Z akt sprawy wynika także, że J. S. – K., Z. K. oraz L. K. są właścicielami działki nr ewid. [...] położonej w Ł. przy ul. P. . [...], natomiast S. i K. S. są właścicielami działki nr ewid. [...] położonej w Ł. przy ul. P. [...]. Powyższe nieruchomości mają dostęp do drogi publicznej poprzez działkę nr [...] będącą drogą gruntową. Z wpisów w księgach wieczystych dla w/w nieruchomości wynika, że każdoczesnemu właścicielowi zarówno działki nr ewid. [...] jak i [...] przysługuje służebność gruntowa polegająca na prawie przejścia i przejazdu przez działkę nr ewid. [...] i to tytułem nieodpłatnym [...] oraz [...]. W związku z powyższym, mając na uwadze bezsporną okoliczność, iż skarżący zakończyli budowę na działkach o nr [...] i [...] należy stwierdzić, iż po myśli przepisów art. 57 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć m.in. oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania, a w przypadku braków i nieścisłości inwestor jest obowiązany uzupełnić złożone dokumenty. Tak więc zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego oraz dołączenie odpowiedniej dokumentacji spoczywa na skarżących jako inwestorach zobligowanych do dokonania zawiadomienia właściwego organu o zakończeniu budowy. Natomiast zgodnie z art. 84 ust. 1 ww. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane do zadań organów nadzoru budowlanego należy: 1) kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego; 2) kontrola działania organów administracji architektoniczno-budowlanej; 3) badanie przyczyn powstawania katastrof budowlanych; 4) współdziałanie z organami kontroli państwowej a przepis art. 84a prawa budowlanego stanowi, że kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego obejmuje: 1) kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, projektem budowlanym i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę; 2) sprawdzanie posiadania przez osoby pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie właściwych uprawnień do pełnienia tych funkcji; 3) sprawdzanie dopuszczenia do stosowania w budownictwie wyrobów budowlanych. Według zaś ust. 2 artykułu organy nadzoru budowlanego, kontrolując stosowanie przepisów prawa budowlanego: 1) badają prawidłowość postępowania administracyjnego przed organami administracji architektoniczno-budowlanej oraz wydawanych w jego toku decyzji i postanowień; 2) sprawdzają wykonywanie obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydanych na podstawie przepisów prawa budowlanego. Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane określają zadania i kompetencje inspektora nadzoru budowlanego nie upoważniają go do ingerencji w proces kompletowania przez inwestorów dokumentów. Jest to bowiem obowiązkiem ciążącym wyłącznie na inwestorach. Podnoszone natomiast przez skarżących okoliczności dotyczące wykonywania służebności i bezprawność wpisów do ksiąg wieczystych nie mogą być podstawą do wszczęcia postępowania przez organy nadzoru budowlanego, bowiem kwestie sposobu korzystania ze służebności podlegają wyłącznie regulacji przepisom prawa cywilnego przepisów ; nie są i nie mogą być natomiast przedmiotem postępowania administracyjnego. Również przedmiotem postępowania administracyjnego nie może być niszczenie bądź tworzenie dokumentacji niezgodnej z rzeczywistym stanem prawnym, nakłanienie skarżących do przestępstwa poprzez stosowanie licznych nacisków i gróźb. Rozstrzygnięcie zaś zarzutu nieprawidłowości zabudowy na działce nr [...] byłoby oczywistym przekroczeniem granic sprawy, które zostały zakreślone wnioskiem skarżących oraz rozstrzygnięciem obu organów. Dlatego też zasadna i zgodna z obowiązującym prawem była odmowa wszczęcia postępowania z powołaniem się na przepis art. 61 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, który stanowi, że jeżeli żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną lub z uzasadnionych przyczyn postępowania nie może być wszczęte - organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. I dlatego wobec braku przesłanek wskazanych w przywołanym przepisie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało stosownie do przepisu art. 151 tej ustawy skargę oddalić.