III SA/Po 830/13

Dnia 10 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska (spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi "K" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozytywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę W dniu [...] kwietnia 2012r. "X" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Wdrażanie produkcji tłumików nowej generacji szansą na wzrost konkurencyjności spółki "X" w ramach konkursu Nr [...] dla Osi Priorytetowej I "Konkurencyjność przedsiębiorstw", Działanie 1.2 "Wsparcie rozwoju MSP" realizowanego w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. W wyniku przeprowadzonej przez Komisję Oceny Projektów oceny merytorycznej wnioskodawca pismem z dnia 26 stycznia 2012r. został poinformowany przez Departament Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego o pozytywnej ocenie merytorycznej. Projekt uzyskał łącznie 33 pkt, co stanowiło 91,67% maksymalnej liczby punktów do uzyskania. W uzasadnieniu podkreślono, że ocena projektu, której wynikiem jest przyznana punktacja nie wskazywała na rozbieżności w opinii ekspertów. Jednocześnie przedstawiono uzasadnienie przyznania określonej liczby punktów w ramach poszczególnych kryteriów oceny wniosku. W ramach kryterium nr 5, 6, 7, 8, 10, 11 i 13 wniosek otrzymał maksymalną liczbę punktów. Z uwagi na to, że projekt nie będzie realizowany na obszarach wiejskich to w ramach kryterium nr 12 nie otrzymał punktów. Natomiast w ramach kryterium nr 9 – "Projekt zawiera innowacyjne rozwiązania technologiczne i/lub produktowe i/lub organizacyjne wniosek oceniono na 11 pkt (z 12 możliwych). Uzasadniając swoją ocenę w zakresie kryterium nr 9 Komisja Oceny Projektów wyjaśniła, że rozwiązania technologiczne i produktowe wskazane we wniosku wskazują na innowacyjność na poziomie kraju – łącznie 8 pkt. W zakresie rozwiązań organizacyjnych oceniono, że projekt zawiera rozwiązania na poziomie województwa – 3 punkty. Komisja wyjaśniła, że wnioskodawca błędnie założył, iż sam fakt stosowania rozwiązań przez okres krótszy niż 5 lat oznacza automatycznie innowacyjność w skali kraju. Rozwiązanie takie klasyfikowane jest pomimo upływu lat, nadal jako innowacja, jednak jej poziom może być zróżnicowany na co wpływ mają różne czynniki, w tym m.in. indywidualna skłonność danej technologii do rozprzestrzeniania się terytorialnego i "popularyzacji". Komisja Oceny Projektów wskazała, że wdrożone rozwiązanie w znacznym stopniu zmieni strukturę wewnętrzną pracy firmy, wykorzystując jednak technologię zarządzania pracą ludzką i maszyn już dostępne na rynku i nie tworząc rozwiązania unikatowego w skali kraju. W dniu [...] października 2012r. do DWP wpłynął protest wnioskodawcy dotyczący oceny merytorycznej projektu. W uzasadnieniu projektu spółka nie zgodziła się z liczbą punktów przyznanych w ramach kryterium nr 9 – innowacyjność organizacyjna. Odwołując się do regulaminu konkursu zdaniem wnioskodawcy z opisu kryterium jasno wynika, że innowacyjność w skali kraju występuje wtedy, gdy jest stosowana krócej niż 5 lat. W proteście podniesiono, że rozwiązanie opisane w biznes planie punkt 3.1.3 jest specyficzne i dedykowane dla firmy "X", uwzględnia specyfikę procesów technologicznych w firmie. Dzięki zastosowaniu oprogramowania wskazanego we wniosku spółka zyska na ciągłej i kontrolowanej reorganizacji i sposobu pracy technologów, pracowników produkcyjnych, nastąpi obniżenie kosztów z uwagi na uporządkowanie i usprawnienie procesów produkcyjnych. Zdaniem spółki wniosek przedstawia rozwiązanie innowacyjne pod względem organizacyjnym w skali kraju i Niemiec, albowiem projekt jest realizowany przy współpracy specjalistów z obu krajów. Wraz z protestem przedłożono dokument potwierdzający innowacyjność organizacyjną w skali kraju. Komisja Odwoławcza Instytucji Zarządzającej WRPO orzeczeniem z dnia [...] maja 2012r. nr [...] oddaliła protest w całości, nie znajdując podstaw do podwyższenia przyznanej liczby punktów. W uzasadnieniu Komisja Odwoławcza zaznaczyła, że przedmiotem jej oceny jest poprawność i zasadność przeprowadzonej weryfikacji wniosku, a w szczególności czy ocena merytoryczna dokonywana była pod kątem zgodności i istotności projektu z punktu widzenia realizacji polityki regionalnej, w szczególności pod kątem zgodności z celami WRPO. Bazując na definicji innowacji przedstawionej w Słowniczku dla Beneficjentów Działania 1.2. zaczerpniętej z podręcznika Oslo Manual z 2005. Wyd. III. OECD Komisja uznała, że w świetle tej definicji, aby można było uznać innowacyjność rozwiązań organizacyjnych na poziomie regionu, musi być ona nowością (nieoczywistością) lub znaczącym udoskonaleniem rozpatrywanym z punktu widzenia konkurencyjności przedsiębiorstw działających na terenie woj. wielkopolskiego, co oznacza, że żadna inna firma w województwie nie może posiadać podobnych rozwiązań organizacyjnych. Analogicznie badając innowacyjność na poziomie kraju należy dokonać weryfikacji, czy wprowadzone rozwiązania organizacyjne nie mają zastosowania w innych przedsiębiorstwach. Kryterium czasu "stosowanie technologii, rozwiązań organizacyjnych, produktu) krócej niż 5 lat należy rozumieć jako warunek dopuszczający i konieczny, aby można mówić o innowacyjności w skali kraju lub województwa. Nie należy natomiast każdego rozwiązania (technologicznego, organizacyjnego, produktowego), które jest stosowane krócej niż 5 lat uznawać jako innowacyjność na poziomie województwa, kraju. Po spełnieniu warunku dopuszczającego – czasowego innowacyjność jest badana w oparciu o metodologię wskazaną powyżej (definicja zaczerpnięta z podręcznika Oslo Manual). Komisja podniosła, że wnioskodawca w dokumentacji aplikacyjnej opisuje usprawnienie organizacyjne, które ma wynikać z zakupu oprogramowania do zintegrowanej obsługi i kontroli procesu produkcyjnego. Przykładowa funkcjonalności oprogramowania to: automatycznie generowane zapotrzebowanie materiałowe na surowiec do produkcji, projektowanie list produkcyjnych i etykiet pod konkretnego klienta, funkcja wyliczania powierzchni, funkcje produkcyjne. Na podstawie przeprowadzonej analizy dokumentacji aplikacyjnej, treści kart ocen ekspertów oraz protestu Komisja Odwoławcza uznała, że Eksperci Oceny Projektów prawidłowo ocenili, że wprowadzone rozwiązanie organizacyjne wykazuje innowacyjność na poziomie województwa. Podniosła, że oprogramowanie tego typu stosowane jest także przez inne przedsiębiorstwa krajowe z branży wnioskodawcy (producent oprogramowania nie ma znaczenia). Błędnie zdaniem Komisji, co już zauważyli eksperci, spółka założyła, że sam fakt stosowania rozwiązań przez okres krótszy niż 5 lat oznacza automatycznie innowacyjność w skali kraju. W orzeczeniu zwrócono uwagę, że wnioskodawca w biznes planie powinien dokonać precyzyjnego opisu źródeł, na podstawie których określił poziom innowacyjności zastosowanych rozwiązań, zaś informacje podane przez spółkę we wniosku były ogólnikowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu "X" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P., wniosło o stwierdzenie przez Sąd, że ocena projektu została wydana z naruszeniem prawa i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z Regulaminem Konkursu w ramach którego zgłosiła projekt poprzez nieprawidłową ocenę projektu w ramach kryterium merytorycznego nr 9 – błędne przyjęcie, że projekt skarżącej zakłada zastosowanie innowacyjnych rozwiązań organizacyjnych jedynie na poziomie województwa a nie kraju. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że zawarte w Kryteriach Wyboru kryterium nr 9 zostało zdefiniowane w sposób niepełny i niedostatecznie precyzyjny. Kryterium nie definiuje pojęcia "innowacji w skali województwa" oraz "innowacji w skali kraju". Świadczy o tym odwoływanie się przez Komisję Odwoławczą do definicji innowacji zawartej w "Słowniczku dla Beneficjentów Działania 1.2. zaczerpniętej z podręcznika Oslo Manual z 2005r. wyd. III OCED, co powoduje, że opracowana przez Instytucję Zarządzającą dokumentacja konkursowa dla WRPO na lata 2007-2013 nie zapewnia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Podkreślono, że dokumentacja konkursowa nie zawiera informacji, by "innowacyjność" miała być weryfikowana na podstawie "Manual Oslo", a jedynie, że innowacyjność będzie oceniana "w oparciu o Kryteria Wyboru". Zdaniem strony skarżącej wynik oceny nie został należycie uzasadniony, albowiem Komisja Odwoławcza nie wyjaśniła wyczerpująco dlaczego projekt oceniono w odniesieniu do innowacyjności rozwiązań organizacyjnych na trzy, a nie cztery punkty. Zgodnie z Kryteriami Wyboru warunkiem uznania danego rozwiązania za innowacyjne w skali województwa, kraju jest jego stosowanie przez okres krótszy niż 5 lat. Zatem zdaniem skarżącej sprzeczne z dokumentacją konkursową jest twierdzenie Instytucji Zarządzającej jakoby "dane rozwiązanie mogło być klasyfikowane pomimo upływu lat nadal jako innowacja, jednak jej poziom może być zróżnicowany, na co wpływ mają różne wyniki, w tym m.in. indywidualna skłonność danej technologii do rozprzestrzeniania się terytorialnego i "popularyzacji". Powoduje to ocenę wniosku według pojęć niezdefiniowanych w Kryteriach Wyboru. Spółka zarzuciła, że Komisja Odwoławcza IZ nie odniosła się w sposób należyty i wyczerpujący do zawartego w proteście zarzutu, że przewidziane w projekcie rozwiązania organizacyjne są innowacyjne w skali kraju m. in. z uwagi na okoliczność, że są one dedykowane wyłącznie skarżącej, zostały zaprojektowane (przy współpracy specjalistów z Polski i Niemiec) ściśle na potrzeby wytwórcze wnioskodawcy oraz do opinii producenta oprogramowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Materialnoprawną podstawę rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. w zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz.U. z 2009r. Nr 84 poz. 712 ze zm.) – zwanej dalej u.z.p.r. Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o którym mowa w art., 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). W dniu [...] kwietnia 2012r. skarżąca spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. Wdrożenie produkcji tłumików nowej generacji szansą na wzrost konkurencyjności spółki "X" w ramach konkursu Nr [...] dla "Działania 1.2."Wsparcie rozwoju MSP", Schemat I – "Projekty inwestycyjne" ogłoszonego przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Projekt strony skarżącej otrzymał merytoryczną ocenę pozytywną – 33 pkt z 36 możliwych do uzyskania, co stanowiło 91,87% maksymalnej liczby punktów do uzyskania. Został umieszczony na liście rankingowej, co nie oznacza wyboru projektu do dofinansowania. Skarżąca zarówno w proteście, jak i w skardze nie zgadza się z oceną projektu w ramach kryterium wyboru nr 9 "Projekt zawiera innowacyjne rozwiązania technologiczne i/lub produktowe i/lub organizacyjne. Uważa, że projekt zgłoszony do dofinansowania zawiera innowacyjne rozwiązania organizacyjne w skali kraju (stosowane krócej niż 5 lat), a nie w skali województwa jak przyjęła Komisja Oceny Projektów. Zdaniem skarżącej kryterium wyboru nr 9 jest niejasne, niepełne, niewyczerpujące, albowiem nie definiuje pojęcia "innowacji", a odwoływanie się do dokumentu "Manual Oslo" nie znanego uczestnikom konkursu przez Komisję Odwoławczą w orzeczeniu z dnia 10 maja 2012r., powoduje że nie jest zapewniony równy dostęp do środków przyznawanych w ramach konkursu. Odnosząc się do zarzutu skargi, że ocena projektu została przeprowadzona bez zapewnienia równego dostępu oraz według niejasnego, niepełnego i niewyczerpującego kryterium nr 9 należy przede wszystkim wskazać, że w art. 26 ust. 2 u.z.p.r. została sformułowana zasada równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Jeżeli ocena projektu byłaby przeprowadzona bez uwzględnienia powyższej zasady, to oznacza to konieczność uznania że ocena została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. W rozpatrywanej sprawie ocena merytoryczna projektu zakończona wynikiem pozytywnym dokonana została przez Komisję Oceny Projektów na podstawie stanowiących załącznik do Regulaminu Konkursu Kryteriów Wyboru Projektów, przyjętych zgodnie z art. 29 ust. 1 i 2 u.z.p.r. przez Komitet Monitorujący zgodnie z uchwałą nr 3/2008 z 8.02.2008r. (zmienionych w dniu 29 maja 2008r., 29 września 2008r., 11 grudnia 2008r., 6 marca 2009r., 25 września 2008r., 19 lutego 2010r., 1 czerwca 2010r., 28 czerwca 2010r., 15 lipca 2010r., 6 maja 2011r., 19 lipca 2011r., 4 listopada 2011r., 1 lutego 2012r. ). Są one dostępne w dokumentacji konkursowej i zamieszczone na stronie www.wrpo.wielkopolskie.pl (pkt IIVC – 4 Regulaminu). Kryterium nr 9 brzmi następująco: Projekt zawiera innowacyjne rozwiązania technologiczne i/lub produktowe i/lub organizacyjne: - brak innowacyjności – 0 pkt - w skali przedsiębiorstwa – 2 pkt - w skali województwa (stosowane krócej niż 5 lat) – 3 pkt - w skali kraju (stosowane krócej niż 5 lat) – 4 pkt (punkty przyznawane są za poziom innowacyjności poszczególnych elementów, wyższy poziom innowacyjności danego elementu eliminuje poziom niższy, beneficjent może otrzymać maksymalnie 12 pkt). Zdaniem Sądu treść kryterium nr 9 zapewnia zasadę równego dostępu do pomocy i przejrzystość reguł oceny. Kryterium to podmiotom przystępującym do konkursu jest znane, a w swoim zapisie na tyle ogólne i zgodne z "Założeniami systemu wyboru produktów" Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego (Dział 7.11.), że umożliwia dostęp do pomocy wszystkim kategoriom beneficjentów. To na wnioskodawcy spoczywał obowiązek zapoznania się z regulaminem konkursu, kryteriami wyboru oraz całą dokumentacją konkursową dostępną na stronie internetowej Instytucji Zarządzającej WRPO na lata 2007-2013. Wśród dokumentów udostępnionych w ramach konkursu na stronie internetowej instytucji zarządzającej znajdował się Słowniczek. Podawał on sposób rozumienia pojęcia "innowacja" i "innowacyjność" oraz wskazywał na źródło rozumienia pojęcia "innowacja" – Oslo Manual. Wyd. III z 2005r. OECD. Przyjęta w słowniczku definicja innowacji odnosiła się do sposobu rozumienia tego pojęcia w dokumencie Oslo Manual. Nie tworzyła nowego, odmiennego kryterium w odniesieniu do zapisów kryterium wyboru nr 9, miała jedynie charakter pomocniczy dla beneficjentów w przygotowaniu wniosków. Organy administracji od samego początku informowały jak będą rozumiały powyższe pojęcia zawarte w Regulaminie Konkursu. W pakiecie dokumentów konkursowych znalazł się w oddzielnym pliku "Słowniczek". Zdaniem Sądu Komisja Oceny Projektu oraz Komisja Odwoławcza mogły, uzasadniając swoją ocenę projektu w ramach kryterium nr 9, odwołać się do definicji innowacyjności i innowacji zamieszczonej w Słowniczku. Komisja Oceny Projektów podzieliła stanowisko wnioskodawcy, że projekt zakłada innowacyjne rozwiązania technologiczne i produktowe na poziomie kraju, jednak na podstawie dokumentacji aplikacyjnej oceniła, że realizacja w zakresie innowacyjnych rozwiązań organizacyjnych nastąpi jedynie na poziomie województwa, z czym zgodziła się Komisja Odwoławcza IZ. Oceniono, że wnioskodawca błędnie założył, że sam fakt stosowania rozwiązań przez okres krótszy niż 5 lat oznacza automatycznie innowacyjność w skali kraju, a wdrażane rozwiązanie w znacznym stopniu zmieni strukturę wewnętrzną pracy firmy, wykorzystując jednak technologie zarządzania pracą ludzi i maszyn już dostępne na rynku i nie tworząc unikatowego rozwiązania w skali kraju. Natomiast Komisja Odwoławcza odnosząc się do zarzutów protestu podkreśliła, że wnioskodawca w części opisowej biznes-planu nie podał precyzyjnego opisu źródeł na podstawie, którego ocenił poziom innowacyjności zastosowanych rozwiązań organizacyjnych i dopiero w proteście wyjaśnił, że oprogramowanie jest specyficzne i dedykowane firmie oraz to, że producent oprogramowania twierdzi, że nie zna żadnej innej firmy z branży wentylacyjnej w Polsce, która stosowałaby równie zaawansowane rozwiązania organizacyjne. Sąd podziela stanowisko Komisji Odwoławczej i Komisji Oceny Projektów, że strona skarżąca we wniosku i części opisowej biznes-planu nie przedstawiła danych wskazujących, że rozwiązanie organizacyjne spełnione poprzez zakup oprogramowania do zintegrowanej obsługi i kontroli procesu produkcji jest rozwiązaniem w skali kraju. W pkt 3.4 – opis przedmiotu projektu wnioskodawca zawarł zapis "Program ten poprzez bardzo rozbudowaną konstrukcję i liczne innowacyjne funkcje w znaczny sposób zmieni i ułatwi zarządzanie procesem produkcji w zakładzie. Planowana inwestycja przyczyni się do lepszej organizacji pracy w przedsiębiorstwie, przez co będzie możliwe zwiększenie efektywności pracy oraz wykonywanie wyrobów w przypadku pilnym i ponad planowanych zadań". W części opisowej biznes planu 3.1.3 wnioskodawca przedstawił oprogramowanie, wskazał jakie jego zdaniem rozwiązania oprogramowania potwierdzają jego innowacyjność w skali kraju. Natomiast w pkt 3.2 biznes planu, w którym był proszony o podanie na jakiej podstawie oparł stwierdzenie o innowacyjności, wyjaśnił, że rozwiązania innowacyjne opisane w oprogramowaniu zostały wskazane przez producenta tego programu – wnioskodawca posiada dokument potwierdzający ten opis. Bezsporne jest, że dokument ten nie został załączony do wniosku. Sąd zauważa, że w pkt 3.2. formularza części opisowej biznes-planu skarżąca spółka miała wskazane jakie źródła mają potwierdzać stwierdzenia dotyczące innowacyjności i jej zakresu. Miały to być np. opinia jednostek naukowo-badawczych, niezależnych instytucji, dokumenty patentowe, dokumenty określające standardy i normy, publikacje naukowe, literatura fachowa, dostępne badania, wyniki przeszukiwania baz danych, literatura fachowa, raporty marketingowe itp.). Pomimo tego odwołała się do dokumentu pochodzącego od producenta oprogramowania, którego nie przedstawiła na etapie oceny wniosku. Prawidłowo zatem Komisja Oceny Projektów dokonała oceny projektu w ramach kryterium nr 9 na podstawie zapisów wniosku i części opisowej biznes planu. Zdaniem Sądu dokument przedłożony przez skarżącą wraz z protestem i argumenty wnioskodawcy wskazujące na poziom innowacyjności oprogramowania w skali kraju podnoszono dopiero w proteście i nie mogły być brane pod uwagę przy ocenie projektu. Stanowiłoby to naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Co prawda w Regulaminie Konkursu nie ma wyrażonego stwierdzenia, że ocena projektu będzie odbywała się wyłącznie na podstawie dokumentacji aplikacyjnej i zapisów w niej zawartych. Jednakże należy podkreślić, że procedura odwoławcza nie służy modyfikacji, czy uzupełnieniu wniosku. Jej celem jest ocena przez Komisję Odwoławczą czy wniosek został zweryfikowany zgodnie z zamkniętym katalogiem reguł postępowania i oceny projektów w ramach ogłoszonego konkursu (podobnie wyrok NSA z 21 kwietnia 2010r. sygn. akt II GSK 370/10, www.nsa.gov.pl). Sąd podziela stanowisko Komisji Odwoławczej, że kryterium czasu stosowanej technologii, produkty, rozwiązań organizacyjnych krócej niż 5 lat należy rozumieć jako warunek dopuszczający i konieczny, aby innowacyjność mogła być w ogóle oceniana na poziomie województwa czy kraju. Spełnienie kryterium czasu, nie czyni danej technologii, produktu czy rozwiązania organizacyjnego automatycznie innowacyjnym. Nie każde rozwiązanie organizacyjne stosowane krócej niż 5 lat w skali kraju, województwa będzie innowacyjne. Zarzut skargi, że orzeczenie Komisji Odwoławczej nie zostało należycie uzasadnione nie jest trafny. Wbrew zarzutowi, organ dokładnie przedstawił swoje stanowisko, odniósł się do zapisów wniosku i biznes planu, o czym świadczy, w szczególności powołanie w uzasadnieniu orzeczenia konkretnych zapisów dokumentacji aplikacyjnej i przedstawił argumenty przemawiające za oceną innowacyjności rozwiązania organizacyjnego na poziomie województwa. Swoje wnioski oparł na podstawie danych wynikających z dokumentacji aplikacyjnej, ocenie ekspertów Komisji Oceny Projektów posiadających fachową wiedzę i doświadczenie, co zapewnia rzetelność i bezstronność dokonanej oceny. Argumentacja przytoczona przez organ w ocenie Sądu jest jasna, spójna, logiczna i wyczerpująca. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że ocena projektu została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i orzekł o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.r.