II SAB/Po 59/13

PostanowienieWSA w Poznaniu2013-07-11

Skład orzekający: Sędzia NSA Jolanta Szaniecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość Dyrektora Zakładu Karnego w zakresie rozpatrzenia wniosku osadzonego o wydanie pisemnej decyzji o wymierzeniu kary dyscyplinarnej podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość Dyrektora Zakładu Karnego w zakresie rozpatrzenia wniosku osadzonego o wydanie pisemnej decyzji o wymierzeniu kary dyscyplinarnej. Czynności dyrektora zakładu karnego w tym zakresie należą do postępowania wykonawczego w sprawach karnych, a nie do spraw z zakresu administracji publicznej, które podlegają kognicji sądów administracyjnych.
Stan faktyczny
J. M., osadzony w zakładzie karnym, złożył skargę na przewlekłość Dyrektora Zakładu Karnego w G. w przedmiocie wydania pisemnej decyzji o wymierzeniu kary dyscyplinarnej. Skarżący twierdził, że organ przekroczył termin 14 dni na rozpatrzenie jego wniosku z dnia 9 kwietnia 2013 r. o wydanie decyzji. Sąd administracyjny uznał, że nie jest właściwy do rozpoznania tej skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lipca 2013 r. sprawy ze skargi J. M. na przewlekłość Dyrektora Zakładu Karnego w G. w przedmiocie wydania na piśmie decyzji o wymierzeniu kary dyscyplinarnej postanawia odrzucić skargę /-/ J.Szaniecka Pismem z dnia 26 kwietnia 2013 r. J. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego w G.) skargę (którą nazwał "pozwem"), domagając się w niej wymierzenia Dyrektorowi Zakładu Karnego w G. kary administracyjnej za przekroczenie terminu udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia 9 kwietnia 2013 r. dotyczący wydania - zgodnie z art. 144 § 4 Kodeksu karnego wykonawczego - pisemnej decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. o wymierzeniu kary dyscyplinarnej. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pismem z dnia 9 kwietnia 2013 r. wystąpił do Dyrektora Zakładu Karnego w G. o wydanie mu na piśmie decyzji o ukaraniu z dnia [...] kwietnia 2013 r., stosownie do art. 144 § 4 Kodeksu karnego wykonawczego. Skarżący podkreślił, że pisma tego nie otrzymał, natomiast otrzymał odpowiedź w dniu 24 kwietnia 2013 r. Zdaniem J. M. oznacza to, że przekroczono termin określony w § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. Nr 151, poz. 1467). Zgodnie z tym przepisem wniosek powinien być rozpatrzony w terminie 14 dni. Oznacza to, że udzielona przez Dyrektora odpowiedź była spóźniona. Zdaniem skarżącego powyższe uzasadnia wymierzenie kary administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sąd administracyjny nie jest właściwy do jej rozpoznania. Na wstępnie należy wyjaśnić, że sądy administracyjne powołane są zasadniczo do kontroli legalności działalności administracji publicznej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.). Kontrola ta nie dotyczy jednak wszelkich działań i zaniechań jakichkolwiek podmiotów publicznych. Zakres spraw, od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z powołanym wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: "1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a." Do powyższych spraw nie zalicza się czynności ani bezczynności lub przewlekłości Dyrektora Zakładu Karnego obejmujących rozpoznawanie wniosków skazanych w trybie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557, ze zm., dalej: "K.k.w"). Nie są to bowiem czynności z zakresu administracji publicznej. Należy podkreślić, że w myśl art. 1 § 1 i 2 K.k.w. zasadniczo Kodeks ten reguluje problematykę wykonywania orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz wykonywania kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności. W sprawach nieuregulowanych w tym Kodeksie stosuje się natomiast Kodeks postępowania karnego. Dodatkowo, zgodnie z art. 2 pkt 5 K.k.w. dyrektor zakładu karnego jest "organem postępowania wykonawczego". W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest przewlekłe działanie Dyrektora Zakładu Karnego w G. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 9 kwietnia 2013 r. Zdaniem skarżącego rozpatrując wniosek organ naruszył termin określony w § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. Nr 151, poz. 1467), wydanym z kolei na podstawie K.k.w. Mając zatem na względzie powyższe wyjaśnienia stwierdzić należy, że w tej sprawie nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjną. Regulacje dotyczące rozpoznawania wniosków skazanych przez dyrektora zakładu karnego należą jednoznacznie do problematyki z zakresu przepisów karnych wykonawczych, które nie są objęte kognicją sądów administracyjnych. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i postanowił o jej odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. /-/ J.Szaniecka

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło