II GZ 1264/16

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-12-15

Skład orzekający: sędzia NSA Krystyna Anna Stec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny, jeśli uchybienie terminu nie powoduje ujemnych skutków procesowych dla strony, a wniosek o przyznanie prawa pomocy może być składany wielokrotnie w toku postępowania?
Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa terminu na złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, który może być składany wielokrotnie w toku postępowania. Uchybienie terminowi w tym zakresie nie powoduje ujemnych skutków procesowych dla strony, co wyklucza możliwość przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 PPSA.
Stan faktyczny
Spółka A. Sp. z o.o. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został wezwany do uzupełnienia z powodu błędów formalnych. Po bezskutecznym wezwaniu, wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania. Spółka wniosła sprzeciw i jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, podając jako przyczynę brak znajomości prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek o przywrócenie terminu, uznając go za niedopuszczalny. Spółka złożyła zażalenie na to postanowienie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1523/13 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1523/13, odrzucił wniosek A. Sp. z o.o. w W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie kary pieniężnej. Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 29 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez A. Sp. z o.o. w W. od wyroku tego Sądu z dnia 18 września 2014 r. oddalającego skargę spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie kary pieniężnej. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżąca złożyła zażalenie, w którym wniosła o przyznanie prawa pomocy. Po wezwaniu Sądu skarżąca w dniu 15 kwietnia 2016 r. przesłała sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy (PPPr) w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika, zawierający niewypełnioną rubrykę 3 oraz nieprawidłowo wypełnione rubryki 2.1. i 4.2. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. wezwał stronę skarżącą, do uzupełnienia ww. wniosku poprzez: - prawidłowe zakreślenie w rubryce 4.2 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zakresu, w jakim strona skarżąca wnosi o przyznanie prawa pomocy odnoszącego się do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, informując iż wniosek może objąć po jednym żądaniu z rubryki 4.1. oraz 4.2., - wypełnienie rubryki 3 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, - prawidłowe wypełnienie rubryki 2.1 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (formularz PPPr przeznaczony jest dla osób prawnych, natomiast w rubryce 2.1. strona skarżąca jako wnioskodawcę wskazała osobę fizyczną), w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres skarżącej w dniu 7 maja 2016 r. Strona w zakreślonym terminie nie złożyła jednak prawidłowo wypełnionego, sporządzonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, w związku z powyższym zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 23 czerwca 2016 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Następnie skarżąca pismem z dnia 5 lipca 2016 r. wniosła sprzeciw od zarządzenia o odmowie przyznania prawa pomocy. Do niniejszego pisma ponowie nie załączyła prawidłowo wypełnionego formularza. Jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W argumentacji wniosku, jako przyczynę uchybienia terminu, podała brak znajomości prawa. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając wniosek o przywrócenie terminu wskazał, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Sąd I instancji wskazał, że wniosek skarżącej z dnia 5 lipca 2016 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, albowiem uchybienie terminowi, o którego przywrócenie skarżąca wnosi, nie powoduje w istocie dla niej ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, a strona ma możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w każdym momencie postępowania sądowoadministracyjnego. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania. Postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i § 2 ppsa poprzez błędną interpretację i ocenę stanu faktycznego poprzez stwierdzenie Sądu, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy został wniesiony jako niedopuszczalny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 86 i 87 ppsa warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest łączne spełnienie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, jednocześnie dokonanie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy był niedopuszczalny (art. 88 ppsa). Należy wskazać, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być składany na każdym etapie postępowania, ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa bowiem terminu w jakim ten wniosek powinien zostać złożony, wskazując jedynie w art. 243 § 1, iż strona może złożyć taki wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Należy również wskazać, że strona nie traci możliwości ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten może być bowiem składany w sprawie wielokrotnie, a uchybienia zaistniałe w tym przedmiocie nie prowadzą w żadnym razie do zamknięcia stronie możliwości ponownego żądania przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, skoro wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, to prawidłowo przez Sąd I instancji został odrzucony. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło