I SA/Gl 596/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-08-01

Skład orzekający: Bożena Suleja, Wojciech Organiściak, Bożena Pindel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie podatku od nieruchomości powinno zostać umorzone, gdy organ administracji uchylił własną decyzję ostateczną i wydał nową, która nie została zaskarżona?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy w jego toku, a przed wydaniem wyroku, przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. W niniejszej sprawie organ administracji uchylił własną decyzję ostateczną i wydał nową, która nie została zaskarżona, co spowodowało odpadnięcie przyczyny będącej podstawą wniesienia skargi i tym samym uczyniło postępowanie bezprzedmiotowym.
Stan faktyczny
Spółka A sp. z o.o. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. dotyczącą określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 r. W trakcie postępowania sądowego organ podatkowy przekazał decyzję Kolegium z dnia [...] r., która uchyliła w części własną decyzję ostateczną z dnia [...] r. i określiła nowe zobowiązanie podatkowe. Od tej nowej decyzji nie wniesiono odwołania. Pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał skargę, wskazując na nierozstrzygnięcie kwestii spornej dotyczącej infrastruktury kolejowej.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja, Sędziowie WSA Wojciech Organiściak (spr.),, Bożena Pindel, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją dnia [...] r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (zwane dalej "Kolegium") uchyliło w części decyzję Burmistrza Miasta S. w sprawie określenia A Sp. z o.o. w S. wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 r. i określiło wysokość tego zobowiązania w kwocie [...] zł. W skardze z dnia 21 września 2012 r., wniesionej w dniu 24 września 2012 r., spółka, reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła o uchylenie powyższej decyzji w części dotyczącej rozstrzygnięcia w zakresie infrastruktury kolejowej i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. W treści pisma zwrócił uwagę, że pismem z dnia 4 września 2012 r., doręczonym tego samego dnia, strona zwróciła się do Burmistrza Miasta S. o wznowienie postępowania. Organ podatkowy pierwszej instancji przekazał ten wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które wznowiło na wniosek strony postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r., nr [...] . Wobec powyższego postanowieniem z dnia [...] r. zawieszono postępowanie sądowe do czasu zakończenia postępowania z wniosku, o którym mowa powyżej. Następnie przy piśmie z dnia 16 kwietnia 2013 r. organ przekazał decyzję z dnia [...] r., nr [...] . Mocą tej decyzji Kolegium, po rozpatrzeniu wniosku A Sp. z o.o. w S. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Kolegium z dnia [...] r., nr [...], postanowiło uchylić w części tę decyzję ostateczną i orzec o określeniu A Sp. z o.o. w S. zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2011 r. w kwocie [...] zł. W piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. organ poinformował, że strona nie wniosła odwołania od decyzji z dnia [...] r., nr [...] . Postanowieniem z dnia 13 maja 2013 r. podjęto zwieszone postępowanie sądowe. W trakcie rozprawy w dniu 1 sierpnia 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał skargę na decyzję z dnia [...] r., gdyż w jego ocenie decyzja z dnia [...] r. nie odnosiła się do kwestii spornej w postaci infrastruktury kolejowej. Podkreślił, że z uzasadnienia decyzji wynika, że Kolegium podtrzymuje w tej części stanowisko wyrażone decyzji z dnia [...] r. Pełnomocnik strony skarżącej zwrócił uwagę, że ustawa o podatkach i opłatach lokalnych w art. 7 ust. 1 pkt 1 nie odsyła bezpośrednio do ustawy o transporcie kolejowym, a zatem w zakresie definiowania pojęć "zarządca infrastruktury kolejowej" i "linie kolejowe" należy stosować wykładnię językową. W ocenie pełnomocnika naruszenie przez organ wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego wynika z tego, że nie ustalono w pełni stanu faktycznego, w szczególności nie przeprowadzono dowodu z oględzin linii kolejowej oraz opinii biegłego co do charakteru posiadanej przez spółkę infrastruktury kolejowej. Ponadto pełnomocnik strony oznajmił, że skarżąca nie złożyła jakiegokolwiek środka odwoławczego lub innego środka zaskarżenia od decyzji Kolegium z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 - 2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż decyzją z dnia [...] r., nr [...] , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowiło uchylić w części własną decyzję ostateczną z dnia [...] r., nr [...] i orzec o określeniu A Sp. z o.o. w S. zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2011 r. w kwocie [...] zł. Od tej decyzji z dnia [...] r. nie wniesiono odwołania, co wynika z pisma Kolegium z dnia 30 kwietnia 2013 r. Potwierdził to również pełnomocnik strony skarżącej w trakcie rozprawy. Podnieść przy tym należy, że w istocie Kolegium - pomimo tego, iż uchyliło w części zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję dnia [...] r., nr [...] - to jednak orzekło o całości zobowiązania, które z kwoty [...] zł obniżyło na kwotę [...] zł. Wątpliwości Sądu nie budzi to, że sentencja ta odnosi się do całego zobowiązania, a nie tylko do jego części. W konsekwencji takiego działania uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia. Nie ma natomiast podstaw do zasądzenia kosztów od strony przeciwnej, gdyż zgodnie z art. 201 ppsa można to uczynić w przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, tj. gdy organ uwzględnia skargę lub w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2 ppsa tj. w efekcie skutecznie przeprowadzonej mediacji. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Na marginesie należy zaznaczyć, że nie można też zwrócić stronie wpisu sądowego od skargi, gdyż taka ewentualność ma miejsce w przypadkach określonych w art. 232 § 1 ppsa, tj. pisma odrzuconego lub cofniętego, a taka sytuacja również nie miała miejsca w niniejszej sprawie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło