II FZ 1572/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/GL 1421/12 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 6 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenia zaległości podatkowej z odsetkami postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S. M. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia. Pismem z dnia 17 lipca 2014 r., nadanym w dniu 21 lipca 2014 r., Skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że bez swojej winy nie był obecny na ogłoszeniu orzeczenia, nikt też nie pouczył go o prawie, terminie i sposobie złożenia wniosku o doręczenie odpisu sentencji zapadłego orzeczenia oraz o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia celem wniesienia skargi kasacyjnej. Podniósł, że o tym, iż przedmiotowa sprawa została zakończona dowiedział się przypadkiem w dniu 14 lipca 2014 r. i wtedy też jego zdaniem ustała przyczyna uchybienia terminu. Ponadto wskazał, że leczy się na nadciśnienie tętnicze i cukrzycę, co rodzi konieczność częstych wizyt lekarskich. Zaznaczył, że w toku postępowania wielokrotnie był konsultowany u lekarzy specjalistów, co dodatkowo utrudniało mu nadzór nad przedmiotowym postępowaniem. Do wniosku Skarżący załączył kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 10 kwietnia 2012 r., z którego wynika, że jest przewlekle chory i wymaga stałego przyjmowania leków. Z notatki służbowej z dnia 24 lipca 2014 r. sporządzonej przez pracownika Wydziału Informacji Sądowej wynika, że w dniu 11 lipca 2014 r. Skarżący zatelefonował do sądu i został poinformowany, iż w dniu 1 sierpnia 2013 r. zapadł wyrok oddalający jego skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zaskarżonym postanowieniem odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd przywołał treść art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. w skrócie p.p.s.a.), i wyjaśnił, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Dokonując wstępnej oceny wniosku w aspekcie wymogów formalnych, Sąd stwierdził, iż wniosek strony Skarżącej uchybia jednemu ze wskazanych wyżej warunków, a mianowicie został złożony po upływie 7 dni od ustania przyczyny przekroczenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd wskazał, że z treści wniosku z dnia 17 lipca 2014 r. wynika, iż przyczyną uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku był brak wiedzy Skarżącego o zapadłym w dniu 1 sierpnia 2013 r. wyroku oddalającym jego skargę, która to przyczyna, zdaniem Skarżącego, ustała z dniem 14 lipca 2014 r., kiedy to "przypadkiem" powziął informację o tym fakcie. Jednakże – jak wynika z notatki służbowej sporządzonej na tę okoliczność przez pracownika Wydziału Informacji Sądowej – skarżący został poinformowany o tym fakcie w dniu 11 lipca 2014 r. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że w świetle akt sprawy przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 11 lipca 2014 r., a nie jak twierdzi Skarżący w dniu 14 lipca 2014 r. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku powinien zostać złożony w ciągu 7 dni liczonych od dnia 11 lipca 2014 r., a zatem najpóźniej w dniu 18 lipca 2014 r. Przedmiotowy wniosek został zaś złożony w dniu 21 lipca 2014 r., a więc po terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Okoliczność ta uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, zaskarżając je w całości. Zarzucił mu: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, polegające na zaniechaniu merytorycznego rozpoznania wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, na skutek przyjęcia, że wniosek ten został złożony po upływie 7 dni od ustania przyczyny opóźnienia, co miało zdaniem Sądu miejsce w dniu 11 lipca 2014 r. i jest jednoznaczne, 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 133 § 1 w zw. z art.166 p.p.s.a. polegające na wydaniu zaskarżonego postanowienia w oparciu o dokument, tj. notatkę służbową, która nie znajdowała się w aktach sprawy i została sporządzona w dniu 24 lipca 2014 r., a zatem 3 dni po złożeniu przez Skarżącego wniosku o przywrócenie terminu, który został rozpoznany zaskarżonym postanowieniem. Wskazując na powyższe, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.) wniosek o przywrócenie terminu, który jest z mocy ustawy niedopuszczalny albo spóźniony, podlega odrzuceniu. Spóźnionym będzie wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek taki wniesiony być winien w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego sądu z dnia 1 sierpnia 2013 r. złożony został po terminie i z tego też powodu podlegał odrzuceniu. Stanowisko to uznać należy za zasadne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie kluczowym problemem była kwestia ustalenia, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przechodząc do analizy powyższego wskazać należy, że Skarżący we wniosku z dnia 17 lipca 2014 r. o doręczenie odpisu orzeczenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu (s. 24 akt sądowych) wyjaśnił, że " o tym, że przedmiotowa sprawa została zakończona dowiedziałem się przypadkiem w dniu 14 lipca 2014 r." i dalej wyjaśnił, że "(....) przyczyna zwłoki ustała w dniu 14 lipca 2014 r." Pismo to Skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym w dniu 21 lipca 2014 r. Wówczas to Skarżący w swoim piśmie nie twierdził, że za niego podszył się kolega, który zatelefonował do Sądu w dniu 11 lipca 2014 r. ( piątek ) i dowiedział się o wyniku sprawy, a jemu wiadomość przekazał dopiero w dniu 14 lipca 2014 r. ( poniedziałek). Ponadto powyżej przedstawione czynności niezależnie, czy to kolegi, czy też samego Skarżącego nie stanowiły zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego "przypadkowości dowiedzenia się o swojej sprawie", o której twierdził Skarżący w złożonym wniosku. Stąd w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd dysponując w dniu wydania zaskarżonego postanowienia notatką służbową z dnia 24 lipca 2014 r. prawidłowo uznał, że w dniu 11 lipca 2014 r. Skarżący powziął wiadomość o wydaniu w swojej sprawie orzeczenia. Sam fakt sporządzenia tej notatki przez Sąd dopiero po 13 dniach, nie może tak jak wskazuje w zażaleniu Skarżący potwierdzać jego niekonsekwentnych wyjaśnień co do terminu ustania przyczyny jego uchybienia. Słusznie zatem Sąd I instancji stwierdził, że w świetle akt sprawy przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 11 lipca 2014 r., a nie jak twierdzi Skarżący w dniu 14 lipca 2014 r. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku powinien zostać złożony w ciągu 7 dni liczonych od dnia 11 lipca 2014 r., a zatem najpóźniej w dniu 18 lipca 2014 r. Przedmiotowy wniosek został zaś złożony w dniu 21 lipca 2014 r., a więc po terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym, nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art.86 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, albowiem prawidłowo Sąd zgodnie z dyspozycją art. 87 § 1 p.p.s.a. w pierwszej kolejności zobligowany był zbadać kwestię terminu, o którym mowa w w/w przepisie i z uwagi na spóźnienie wniosku o przywrócenie terminu nie mógł go merytorycznie rozpoznać. Nieuzasadniony okazał się także zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art.133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art.166 p.p.s.a. poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia w oparciu o notatkę służbową , która nie znajdowała się w aktach sprawy, albowiem została sporządzona w dniu 24 lipca 2014 r. W tej kwestii należy podkreślić, że zgodnie z w/w przepisami Sąd orzeka na podstawie akt sprawy i w dniu wydania postanowienia przez Sąd I instancji (11 sierpnia 2014 r. – data wydania postanowienia ) dysponował on notatką służbową sporządzoną w dniu 24 lipca 2014 r., na której oparł swoje rozstrzygnięcie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza również, że nie znajduje uzasadnienia wniosek Skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Art. 209 p.p.s.a., który reguluje kwestię zwrotu kosztów postępowania, nie ma zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Z uwagi na powyższe Sąd żądania tego nie uwzględnił.