V SAB/Wa 25/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. P. Sp. z o.o. w W. na bezczynność Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności informacji w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie projektu postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 19 czerwca 2013 r. skarżąca spółka złożyła skargę na bezczynność Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności informacji w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie projektu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznej kontroli sprawy sąd administracyjny zobowiązany jest do zbadania m.in. dopuszczalności skargi. Właściwość sądów administracyjnych określa art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a p.p.s.a. (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Niniejsze pismo spółki z dnia 19 czerwca 2013 r. nie stanowi jednakże skargi na bezczynność, o której mowa w art. 3 §2 pkt 8 p.p.s.a. Podkreślić bowiem należy, że zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. Nr 84 póz. 712 z 2009 r. - tekst jednolity), dalej: u.z.p.p.r., do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.). Nie znajduje zatem zastosowania w tym zakresie kodeksowy wymóg złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia z art. 37 k.p.a. oraz – konsekwentnie – uprawnienie do złożenia skargi na bezczynność organu. Jedyne natomiast przypadki zastosowania przepisów p.p.s.a. do omawianej kategorii spraw zostały enumeratywnie wymienione w art. 30c u.z.p.p.r., który nie obejmuje sytuacji, w której organ pozostaje w bezczynności. Przedmiotowa sprawa nie mieści się zatem w kategorii spraw, do których stosuje się przepisy p.p.s.a. na mocy art. 30c u.z.p.p.r. Z uwagi na powyższe skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.