II FZ 1152/13

II FZ 1152/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G.sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 września 2013 r., I SA/Gd 688/13 w przedmiocie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia 29 marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za okres od stycznia 2010 r. do września 2012 r. postanawia oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 18 września 2013 r., I SA/Gd 688/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił G. sp. z o.o. z siedzibą w N. (zwanej dalej spółką) przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. 2. Z wniosku spółki wynikało, że wysokość jej kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosi 2.500.000,00 zł, zaś wartość jej środków trwałych według bilansu za ostatni rok wyniosła 4.657.599,66 zł. Spółka posiada dwa rachunki bankowe, które zostały zajęte w postępowaniu zabezpieczającym odpowiednio do wysokości 8.737.023,95 zł i 8.734.119,33 zł. Stan tych rachunków na dzień 14 czerwca 2013 r. wynosił 0 zł. Ostatni rok obrotowy spółka zakończyła według bilansu stratą o wysokości 888.485,30 zł. Spółka złożyła dodatkowe oświadczenie, w którym podała, że wygenerowała stratę za ostatnie 3 miesiące w wysokości 69.871 zł oraz że prosi o sprecyzowanie, jakie dokumenty obrazujące ten wynik powinna dostarczyć. Wskazała też, że posiada zadłużenie względem ZUS i urzędu skarbowego, a informacje o wysokości tego zadłużenia prześle niezwłocznie po otrzymaniu stosownych zaświadczeń. 3. Po analizie zgromadzonego materiału dowodowego referendarz sądowy ustalił, że spółka nie przedłożyła wymaganych dokumentów, które pozwoliłyby na dokonanie pełnej i rzetelnej oceny jej sytuacji finansowej i postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2013 r. odmówił spółce przyznania prawa pomocy. 4. W sprzeciwie spółka wskazała, że wielomilionowe obroty są wartością tak wysoką tylko w ujęciu księgowym. Dodatkowo wartość ta musi zostać skorygowana o podatek od gier, koszty związane z eksploatacją i bieżącą obsługą administracyjną. 5. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że spółka nie wykazała, iż spełnia warunki przyznania prawa pomocy. Nie nadesłała - mimo wezwania - sprawozdania finansowego za 2012 r., chociaż miała obowiązek sporządzenia go do końca marca. Nie nadesłała również żadnych dokumentów potwierdzających wysokość przychodu i dochodu za okres ostatnich trzech miesięcy. Sąd zwrócił uwagę, że z dokumentów wynikało, iż spółka posiada – oprócz zajętych dwóch rachunków- jeszcze inne dwa rachunki, na których dokonuje operacji, a których nie ujawniła, unikając tym samym konieczności przedstawiania historii transakcji. 6. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie spółka podniosła, że wielomilionowa kwota obrazuje sumę wpłat do bankomatów. Wartość ta musi zostać pomniejszona o sumę wygranych wypłacanych z bankomatów, podatek od gier, koszty eksploatacji urządzeń, a pozostała kwota podlega zajęciu na rachunkach bankowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego nie zasługuje na uwzględnienie. 7. Należy podzielić stanowisko sądu pierwszej instancji, że spółka nie wykazała, iż spełnia przesłanki umożliwiające jej skorzystanie z prawa pomocy. Trafnie sąd zauważył po wnikliwej analizie dokumentów, że spółka – mimo wezwania- nie nadesłała dokumentów, które pozwoliłyby na ocenę jej kondycji finansowej. Spółka tłumaczyła, że biegły rewident nie skończył jeszcze badania sprawozdania finansowego, zatem nie może ono zostać przedstawione. Tym samym nie przygotowała dokumentów obrazujących swoją aktualną sytuację finansową, a poprzestała na dokumentach z 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko sądu pierwszej instancji, że próba ukrycia posiadania przez spółkę dodatkowych dwóch rachunków bankowych i nieprzedstawienie z nich historii transakcji w istotny sposób odbiły się na wiarygodności spółki, która twierdziła, że nie gromadzi środków finansowych na kontach bankowych. Trafnie sąd pierwszej instancji podniósł, że spółka podała, iż posiada zadłużenie względem ZUS i urzędu skarbowego, ale nie poparła tego stwierdzenia żadnymi dokumentami. Wymaga podkreślenia, że to na składającym wniosek (tu: na spółce) ciąży obowiązek poparcia swoich twierdzeń stosownymi dokumentami. Sąd nie jest zobligowany do poszukiwania w aktach sprawy dokumentów, stanowiących takie potwierdzenie. Sąd, pozostając obiektywny i bezstronny nie może tego zrobić. Skoro spółka nie przedstawiła w stosownym czasie wymaganych w art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) dokumentów i nie wykazała, że spełnia przesłanki z art. 246 § 2 p.p.s.a. to sąd pierwszej instancji trafnie orzekł i sąd drugiej instancji nie widzi podstaw do zmiany tego rozstrzygnięcia. 8. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 oraz art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.