I SAB/Wa 83/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku L. K. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], KW nr [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej L. K. kwotę 340 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 25 stycznia 2013 r. L. K. reprezentowana przez pełnomocnika r.pr. J. B., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość warszawską położoną przy ul. [...] wnosząc o zobowiązanie Prezydenta [....] do wydania orzeczenia w sprawie w terminie miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony wskazał, że wniosek o odszkodowanie za ww. nieruchomość został złożony przez L. K. w dniu [...] kwietnia 2000 r. ale pomimo upływu ponad 12 lat sprawa nie została zakończona. Wskazał poza tym, że dniu [...] sierpnia 2012 r. ponowił żądanie przyznania odszkodowania, które również nie zostało rozpatrzone. Podniósł przy tym, że Prezydent [...] dopiero pięć miesięcy po złożeniu przez niego powyższego wniosku wystąpił do swojej Delegatury w [...] o przekazanie akt własnościowych nieruchomości oraz do Sądu Rejonowego [...] o wydanie zaświadczenia hipotecznego. Pełnomocnik wyjaśnił poza tym, że w dniu [...] grudnia 2012 r. złożył zażalenie na bezczynność Prezydenta [...] do Wojewody [...], który to organ również nie załatwił sprawy pomimo upływu ustawowego dwumiesięcznego terminu. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wskazał, że przedmiotowa nieruchomość objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Prezydent wskazał ponadto, że w toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej przez Prezydenta [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa" - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. jako dz. nr [...], [...] i [...] w określonym terminie. Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) – powoływanego dalej jako "kpa", organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość położoną przy ul. [...] Prezydent [...] przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, od dnia złożenia wniosku do dnia wyrokowania Prezydent nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto z nadesłanych przez organ akt administracyjnych nie wynika aby czynności zmierzające do załatwienia niniejszej sprawy podejmowane były w sposób sprawny i możliwie szybki. W aktach administracyjnych brak jest ponadto informacji o tym aby organ informował strony o przedłużającym się terminie i wyznaczeniu nowej daty zakończenia sprawy. Jak wynika poza tym z nadesłanego przez pełnomocnika skarżących przy piśmie procesowym z dnia 9 kwietnia 2013 r., postanowienia z dnia [...] marca 2013 r., nr 3 [...] Wojewoda [...] uznał wniesione w sprawie zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] dodatkowy trzymiesięczny termin na załatwienie niniejszej sprawy. Termin ten nie został jednak dochowany. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy, od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem adekwatnym do czasu zakreślonego terminami wynikającymi z kodeksu postępowania administracyjnego, niezbędnego do wszechstronnej i rzetelnej oceny całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i załatwienia sprawy. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku