I SAB/Wa 147/13
WyrokWSA w Warszawie2013-08-13
Skład orzekający: Marek Wroczyński, Dorota Apostolidis, Mirosław Gdesz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania w terminie dwóch miesięcy, uznając, że organ pozostaje w bezczynności. Jednocześnie sąd stwierdził, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, biorąc pod uwagę złożoność sprawy i podejmowane przez organ próby skompletowania materiału dowodowego.Stan faktyczny
H. P. złożyła skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość z 2007 r. Pomimo upływu terminów wyznaczonych przez organ i Wojewodę, sprawa nie została zakończona. Prezydent W. argumentował, że postępowanie jest złożone i wymaga zgromadzenia dokumentacji oraz wykonania operatu szacunkowego. Sąd uznał skargę za uzasadnioną, zobowiązując organ do rozpoznania wniosku, ale jednocześnie stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.Rozstrzygnięcie
Zobowiązanie Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem oraz stwierdzenie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi H. P. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznanie wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2007 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną Nr hip. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
H. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 4 marca 2013 r. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną Nr hip. [...]. W uzasadnieniu skargi opisała dotychczasowy przebieg postępowania podnosząc, że pomimo upływu terminu zakończenia sprawy wyznaczonego przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] września 2012 r., a także terminów wyznaczanych przez Prezydenta W., przedmiotowy wniosek nie został rozpoznany - co powoduje bezczynność organu oraz w pełni uzasadnia niniejszą skargę.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Ze względu na złożony charakter postępowania w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Ponadto konieczne będzie wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości. Jednocześnie pismem z dnia [...] marca 2013 r. strona została poinformowana o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w postanowieniu Wojewody oraz o tym, iż postępowanie w sprawie zostanie zakończone do dnia [...] lipca 2013 r.
Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym sprawy.
Wnioskiem z dnia [...] września 2007 r. skarżąca wystąpiła do Prezydenta W. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy art. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) przeszła na własność W. Następnie na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy państwowej (Dz. U. z 1950 r. Nr 14, poz. 130) w/w nieruchomość stała się własnością Skarbu Państwa.
Pismem z dnia [...] września 2008 r. Prezydent W. wystąpił do [...] o nadesłanie dokumentów potrzebnych do sprawy. Żądane dokumenty wpłynęły do organu w dniu [...] grudnia 2008 r.
Z uwagi na brak aktywności organu w prowadzonym postępowaniu wnioskodawczyni pismem z dnia [...] marca 2009 r. zwróciła się o rychłe zakończenie sprawy. Pilną potrzebę zakończenia sprawy zasygnalizowała ponownie pismem z dnia [...] czerwca 2009 r.
W dniach [...] czerwca 2009 r., [...] lipca 2009 r. i [...] lipca 2009 r. Prezydent W. wystosował do [...] pisma dotyczące przekazania do sprawy uzupełniających dokumentów i informacji.
Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. H. P. po raz kolejny podniosła kwestię przyśpieszenia rozpoznania wniosku, a wobec dalszej bezczynności organu, skarżąca wystąpiła do Wojewody [...] z zażaleniem z dnia [...] czerwca 2012r.
W związku z powyższym zażaleniem Prezydent W. pismem z dnia [...] września 2012 r. wskazał, że ze względu na złożony charakter postępowania trwa analiza zgromadzonej dokumentacji, a decyzja w sprawie zostanie wydana do dnia [...] grudnia 2012 r.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. nr [...] uznał zażalenie za uzasadnione oraz wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy wynoszący 4 miesiące od daty doręczenia organowi I instancji niniejszego postanowienia tj. – jak wynika z akt sprawy – do dnia [...] stycznia 2013 r.
Pismem z dnia [...] marca 2013 r. Prezydent W. poinformował skarżącą, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe rozpatrzenie wniosku w terminie określonym w postanowieniu Wojewody. Organ podał jednocześnie, iż rozpoznanie sprawy nastąpi do dnia [..] lipca 2013r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 149 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania.
Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania.
Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności.
W rozpoznawanej sprawie Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa. Postępowanie zostało wszczęte wnioskiem skarżącej z dnia [...] września 2007 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną Nr hip. [..]. Wobec niezałatwienia przez organ sprawy w terminie wynikającym ze wskazanych przepisów skarżąca wystąpiła do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin załatwienia sprawy, który upływał [...] stycznia 2013 r. Zauważyć przy tym należy, że od przedłożenia organowi I instancji opisanego postanowienia Wojewody wraz z aktami sprawy Prezydent nie dokonał w sprawie żadnej czynności mającej na celu zakończenie postępowania – poinformował jedynie stronę pismem z dnia [...] marca 2013 r., że rozpoznanie wniosku nastąpi do dnia do [...] lipca 2013 r. Z powyższego wynika, że organ pozostaje w bezczynności, albowiem pomimo upływu ustawowego terminu określonego art. 35 § 1 k.p.a. nie zakończył postępowania. Jednocześnie na względzie należy mieć również treść art. 1 i art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U z 1993 r. Nr 61., poz. 284 ze zm.). Stosownie do tych przepisów każdy obywatel kraju podlegającego jurysdykcji Konwencji ma prawo do rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie. Ocena zachowania rozsądnego terminu rozpoznania sprawy i zakończenia postępowania powinna przy tym uwzględniać okoliczności konkretnej sprawy oraz opierać się na następujących kryteriach: ocenie stopnia złożoności i zawiłości sprawy, postępowania skarżącego i właściwych organów państwa oraz wagi rozstrzygnięcia sprawy dla sytuacji skarżącego (D. Sześciło, Komentarz. Wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 1 lutego 2005 r. w sprawie Beller przeciwko Polsce, skarga Nr 51837/99, ST 2008, nr 11, s. 84). Ponadto także zgodnie z art. 41 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej stanowiącego o prawie do dobrej administracji, podstawowym prawem obywatela Unii Europejskiej jest domaganie się od organów zgodnego z prawem rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku skarżącej z dnia [...] września 2007 r. w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd uznał, iż zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z akt postępowania administracyjnego wynika bowiem, że organ je prowadzący występował do różnych instytucji o skompletowanie materiału dowodowego sprawy, o czym informował skarżącą m.in. pismami z dnia [...] września 2012 r. i z dnia [...] marca 2013 r. wskazując również termin zakończenia sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło