II OZ 1189/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1789/13 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1789/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu S. K. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] stycznia 2012 r. orzekającą o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu nr [...], położonego w budynku przy ul. K. [...] w W. Wskazując na przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd podał, że w niniejszej sprawie skarżący nie uzasadnił swego żądania i nie przedstawił żadnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu niemożliwa w ocenie Sądu I instancji była jego merytoryczna ocena. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący domagając się jego zmiany w całości i wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie Sądowi sprawy do ponownego rozpoznania oraz o przyznanie pełnomocnikowi kosztów pomocy prawnej udzielnej z urzędu, według norm przepisanych. Zdaniem skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego przeczenia stanowi integralną część złożonej skargi i nie może być interpretowany w oderwaniu od jej uzasadnienia. Ponadto, skarżący w złożonej skardze zawarł wniosek o uznanie za jej integralną część złożonych przez siebie do organów pism, które w sposób dostateczny wykazują ziszczenie się przesłanek z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Odpowiedź na zażalenie złożyła uczestniczka postępowania i wniosła o jego oddalenie w całości oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz uczestniczki kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że wobec braku podania przez skarżącego argumentów przemawiających za uznaniem, iż w związku z wydaniem decyzji, rzeczywiście istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącego, niemożliwym staje się merytoryczna ocena tego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podnieść bowiem należy, że ocena czy grożąca szkoda jest znaczna, możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy i można o niej mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie skutki wykonania zaskarżonej decyzji, które wprawdzie można odwrócić, ale przy podjęciu nadmiernego w danych warunkach wysiłku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji dokonał w niniejszej sprawie prawidłowej oceny przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Podkreślić należy, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie jednak trzeba mieć na względzie przedmiot decyzji objętej wnioskiem, o jakim mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wniosek ten dotyczy decyzji o wymeldowaniu, a więc orzeczenia, które stwierdza jedynie pewien stan faktyczny, zatem posiada jedynie charakter ewidencyjny. Nie ma ona charakteru nieodwracalnego. Zaś powołane w zażaleniu okoliczności, jakoby wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji stanowił integralną część skargi i tym samym nie wymagał uzasadnieniu stoi w oczywistej sprzeczności z czytelnym brzmieniem przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a., a w konsekwencji z utrwaloną w tym przedmiocie linią orzeczniczą oraz poglądami judykatury. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym, dotyczącym postanowienia wydanego w sprawie wpadkowej. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego powinno się znaleźć dopiero w wyroku kończącym postępowanie, a więc w orzeczeniu, o którym mowa w art. 200, 201, 203,.204 P.p.s.a